ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ιστορίες καθημερινού χαφιεδισμού…

Δόθηκε το σύνθημα και το τεράστιο, ξελιγωμένο από περιέργεια, μάτι της
γειτόνισσας, εισέβαλε ανενόχλητα πια στο διαμέρισμά μου.

Λόγοι εθνικής ασφάλειας επέβαλαν να παρακολουθεί ξεδιάντροπα τους γύρω της και
σε κάθε υποψία παρεκτροπής να καρφώνει.

Έντυσε με τον μανδύα της νομιμότητας το χόμπι της για ανήλεο κουτσομπολιό,
όταν – επίσημα χείλη – της επεσήμαναν τον τεράστιο κίνδυνο που διατρέχει.

Ο Κουφοντίνας είναι επικίνδυνος, κι εγώ ίσως να επεξεργάζομαι μαζί του σενάρια
ανατροπών.

Τοποθέτησε το τηλέφωνο σε πρώτη ζήτηση – πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να προλάβει
να καρφώσει άλλος – βάφτηκε επιμελώς – να μην την «δει» η κάμερα ατημέλητη –
κι έστησε καραούλι…

Όλο το έθνος σιώπησε αγωνιωδώς περιμένοντας από την κυρία Κ. να κερδίσει τον
πόλεμο με τους τρομοκράτες, ρίχνοντας στη μάχη τον χαφιέ που με τόσο κόπο
έκρυβε καιρό μέσα της.

Μια ατυχής συγκυρία εκείνο το απόγευμα με ώθησε να βάψω σομόν το τραπεζάκι του
μπαλκονιού μου. Είναι εκείνο το ύποπτο, τροτσκιστικό χρώμα που ο
αρχιτρομοκράτης διάλεξε για να βάψει το εξοχικό του, κάνοντας αντίσταση στο
καπιταλιστικό κατεστημένο και στέλνοντας μηνύματα στους – ανά τον κόσμο –
ανατροπείς. Γυάλισε το μάτι της κυρίας Κ. που έσπευσε να ολοκληρώσει το χρέος
του εθνικού ρουφιάνου. Όλη η ΕΛ.ΑΣ. στο πόδι, την ώρα που όμως εγώ αποφάσιζα
πως το σομονάκι δεν δένει ευπρεπώς με το χρώμα της τέντας και το άλλαζα…

Το όνειρο της γειτόνισσάς μου γκρεμίστηκε, άδοξα, αφού οι ενδείξεις για
τρομοκρατική δραστηριότητα δεν μπόρεσαν να εξελιχθούν σε αποδείξεις.

Πλην όμως, η κυρία Κ. γνωρίζει καλά πως έθνος και αστυνομία στηρίζονται σε
τούτο το προτέρημά που «ανθεί» σε γκρίζους καιρούς. Έτσι το τεράστιο – πάντα
ξελιγωμένο μάτι της – εξακολουθεί να μένει καρφωμένο πάνω μου.

Κάπου θα τον τσακώσει τον Κουφοντίνα, δεν μπορεί… Και τότε η πατρίδα θα
μπορεί να κοιμάται ήσυχη.