Οδηγούν το άθλημα… στο καλάθι

Το μπάσκετμπολ οδηγείται, με ακρίβεια, προς το καλάθι των αχρήστων, λόγω της διχόνοιας των παραγόντων του

Έχει καταντήσει κουραστική αυτή η ιστορία με το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Τη μία
ημέρα τα βρίσκουν (Fiba Europe και Uleb), την άλλη διαφωνούν και η συμφωνία
πετιέται στο καλάθι των αχρήστων.

Δεν είναι όμως αυτή η πρέπουσα αντιμετώπιση για ένα άθλημα που μπορεί (με τις
κατάλληλες κινήσεις) να εξελιχθεί και να διαδοθεί, με αξιώσεις, στη «Γηραιά
Ήπειρο».

Έχετε, αλήθεια, αναλογιστεί πόσες ομάδες μετέχουν στις φετινές ευρωπαϊκές
(τρεις) διοργανώσεις; Εκατόν δεκατέσσερις! Θα αναρωτηθείτε: Μα καλά, όταν
υπήρχαν οι τρεις διοργανώσεις της Fiba, τι γινόταν; Ο ίδιος αριθμός ομάδων,
πάνω-κάτω, δεν υπήρχε; Σίγουρα. Όμως, δεν υπήρχε αυτή η αντιδικία, η οποία
μόνο προβλήματα δημιουργεί στον χώρο του μπάσκετ.

Η ουσία είναι ότι έχουμε να κάνουμε με δύο διαφορετικούς κόσμους. Την πλήρη
«επαγγελματοποίηση», την οποία προσπαθούν να επιβάλουν (με τον δικό τους
τρόπο, βέβαια) η Uleb και η Τelefοnica, αλλά και την… επιστροφή της
μαμάς-Fiba στο παραδοσιακό μπάσκετ. Δηλαδή, σε μία διοργάνωση, στην οποία θα
αγωνίζονται όλες σχεδόν οι χώρες της Ευρώπης, αλλά δεν θα έχει την ποιότητα
του αντίπαλου δέους (ή, καλύτερα, του… εχθρού, της ULEB).

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

Τα πράγματα δεν είναι εύκολα για καμία ομάδα. Είτε ανήκει στη «σκέπη» του
Βασιλακόπουλου, είτε του Πορτέλα. Για έναν πολύ απλό λόγο. Το μπάσκετ είναι
επαγγελματικό άθλημα και όλες οι πλευρές οφείλουν να είναι ικανοποιημένες από
τη συνεργασία σε μια διοργάνωση. Ωστόσο, ουσιαστικά, καμία από όλες αυτές τις
ομάδες που μετέχουν σε αυτές τις τρεις διοργανώσεις (που, πιστέψτε μας, θα
μπερδέψουν όλους στον χώρο του μπάσκετ) δεν αισθάνεται την ασφάλεια στον
οικονομικό τομέα.

Θέλετε παραδείγματα; Ο Παναθηναϊκός είχε λαμβάνειν από την Uleb, το ποσόν των
τριών εκατ. δολαρίων από την περυσινή περίοδο. Γι’ αυτό, άλλωστε, έπαιξε και
το παιχνίδι του (απειλώντας με αποχώρηση από την Ευρωλίγκα), προσπαθώντας να
πάρει τα… δεδουλευμένα. Την περασμένη εβδομάδα, μόλις, μπήκαν στο ταμείο του
κάποια χρήματα. Ο Ολυμπιακός, ο οποίος θεωρείται από την Uleb το «καλό παιδί»
της Ελλάδας, είχε την «αβάντα» τού TV Magic κατά την περυσινή περίοδο και έτσι
μπορεί να αισθάνεται ικανοποιημένος. Ρωτήστε, όμως, την ΑΕΚ και το
Περιστέρι…

Για να είμαστε όμως αντικειμενικοί ας πάμε και στην Fiba. Ξέρετε πόσο
στοιχίζει σε κάθε ελληνική ομάδα κάθε παιχνίδι (π.χ. πέρυσι, στο Σαπόρτα ή το
Κόρατς); Το ποσόν αγγίζει τα 9.000 ευρώ. Πολλαπλασιάστε το επί των αγώνων που
δίνουν κατά την αγωνιστική περίοδο (τουλάχιστον δέκα) και θα καταλάβετε τι
πληρώνουν Πανιώνιος, Μαρούσι, Ηρακλής ή ΠΑΟΚ για το ευρωπαϊκό τίμημα.

ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΗ

Λέγεται ότι στη νέα διοργάνωση της Fiba-Europe, το Champions Cup, θα
επιχορηγηθεί η συμμετοχή κάθε ομάδας από τους χορηγούς της ευρωπαϊκής
ομοσπονδίας. Για να μην είναι τόσο μεγάλη η ζημία δηλαδή…

Θα πρέπει, ωστόσο, να είμαστε ειλικρινείς. Η Fiba-Europe προσπάθησε να παίξει
το δικό της παιχνίδι κόντρα στον Πορτέλα και απέτυχε. Προσπάθησε να
δημιουργήσει το Golden Group για να «τραβήξει» τους δυσαρεστημένους της Uleb,
αλλά τελικά δεν κατάφερε τίποτα… Έτσι, το Champions Cup, χωρισμένο σε τρεις
γεωγραφικές περιφέρειες (Νότο, Δύση, Βορρά), με τις ομάδες που έχει,
χαρακτηρίζεται εντελώς αντιεμπορικό. Σε αυτήν τη διοργάνωση ο Πορτέλα και η
παρέα του απάντησαν με το Uleb Cup, το οποίο σίγουρα διαθέτει καλύτερες
(εμπορικά) ομάδες. Όσον αφορά την Ευρωλίγκα, ας μη το συζητούμε. Σαφώς, έχει
τις καλύτερες ευρωπαϊκές ομάδες, αλλά το πρόβλημα εντοπίζεται στην… άγνοια
αγοράς που διακατέχει τους υπεύθυνους της διοργάνωσης. Αν δεν κάνουν έρευνα
αγοράς όσον αφορά το μάρκετινγκ και την τηλεόραση, πάλι τα ίδια προβλήματα θα
έχουν, και αυτοί και οι ελληνικές ομάδες. Γιατί, πολύ απλά, η Ισπανία, η
Ιταλία και η Γαλλία έχουν μάθει να δουλεύουν το μάρκετινγκ, μια λέξη άγνωστη
στον ελληνικό χώρο… Στην Ελλάδα, όμως, όπου οι «μεγάλοι» (και όχι μόνον)
στηρίζουν τον προϋπολογισμό τους στην τηλεόραση, το πρόβλημα διογκώνεται. Και,
δυστυχώς, επειδή δεν ξέρουμε, δεν βρίσκουμε ποτέ λύση…