[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Τα ερωτήματα παραμένουν. Πρώτον, πώς συνέβη η Ελλάδα να σπάσει κάθε
παγκόσμιο ρεκόρ καθυστερώντας κατά… 28 χρόνια στην αποκάλυψη των
τρομοκρατών; Δεύτερον, πώς αυτή τη χώρα, που ανακάλυπτε ακόμα και μέσα σε
απίθανες κρύπτες στα πέτρινα χρόνια κάθε πατριώτη της, αγωνιστή της Εθνικής
Αντίστασης, να μην μπορεί επί τόσα χρόνια να βρει τους «τρομοκράτες της
σαγιονάρας»; Τρίτον, πώς, ύστερα από τόση καθυστέρηση, τα κατάφερε η Αθήνα να
αποκαλυφθούν τόσα μέλη της 17Ν μέσα σε… λίγες μέρες; Τέταρτον, πώς όλοι
αυτοί ήταν έτοιμοι να παραδεχθούν ληστείες και δολοφονίες; Πέμπτον, πώς
ορισμένοι ήξεραν ονόματα και καταστάσεις και τα δημοσιοποιούσαν ακόμα και από
κανάλια, πολύ πριν τα μάθει το Υπουργικό Συμβούλιο ή η ηγεσία του υπουργείου
Δημόσιας Τάξης; Έκτον, πώς τα έφερε έτσι η συγκυρία και όλες οι αποκαλύψεις να
συμπίπτουν χρονικά σε εποχή που δεν συνεδριάζει η Ολομέλεια της Βουλής;
Έβδομον, πώς συνέπεσε και ορισμένες συλλήψεις ατόμων που είχαν περάσει
παλιότερα από δίκες και είχαν αθωωθεί να γίνονται μέσα στον Αύγουστο, μήνα
κατά τον οποίο τα δικαστήρια είναι κλειστά; Όγδοον, πώς ήταν όλα τόσο έτοιμα
για να ενοχοποιηθεί και πάλι η ευρύτερη – ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΝΑΡ, τροτσκιστές κ.ά. –
Αριστερά, ότι στους κόλπους της γεννήθηκαν τρομοκράτες, όταν είναι γνωστό ότι
είχε απορρίψει από τη μεταπολίτευση τις ένοπλες μορφές αγώνα, εν αντιθέσει με
τους χουντικούς και τους ακροδεξιούς, οι οποίοι μάλιστα οδήγησαν το Έθνος έως
την προδοσία της Κύπρου; Έννατον, ποια υψηλή αρχή προστατεύει όλους αυτούς που
βγαίνουν στα «παράθυρα» ως… ειδικοί περί την τρομοκρατία, όταν οι ίδιοι με
τόση θρασύτητα δηλώνουν ότι ως μέλη ή πρώην μέλη μυστικών υπηρεσιών
τρομοκρατούσαν με βόμβες δήθεν για να… τσιμπήσουν τους τρομοκράτες; Και,
δέκατον, ποιος θα προστατέψει την ίδια τη δημοκρατία απ’ όλην αυτή την
τρομολαγνεία, την κατασκευή και τη «στοχοποίηση» – διά των τηλεοπτικών
παραθύρων – ανύπαρκτων ενόχων και συνενόχων, αλλά και από τον
αποπροσανατολισμό από τα καίρια προβλήματα του λαού και της πατρίδας;