Σκαλί για το 2004

![]() |
Λίγο ακόμη και θα… ξεχνούσαμε ότι υπάρχουν Πανευρωπαϊκοί στον στίβο, ενώ
πλησιάζει το μεγάλο ραντεβού της χρονιάς στο Μόναχο (6-11 Αυγούστου), με το
οποίο οι προοπτικές για ελληνικές επιτυχίες είναι ίσως μεγαλύτερες παρά ποτέ
στη διοργάνωση!
Κι όμως, κάποτε παρακολουθούσε όλη η Ελλάδα με κομμένη την ανάσα μπροστά στην
τηλεόραση την αγχώδη προσπάθεια του τραυματία Χρήστου Παπανικολάου, το βράδυ
της 20ής Σεπτεμβρίου 1969 στο Στάδιο Καραισκάκη, για ένα μετάλλιο στο επί
κοντώ (έχασε το 5,20 και έμεινε 4ος με 5,00), πανηγύριζε έξαλλα για το χάλκινο
του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου στα 100 μ. στη Ρώμη το 1971 και πετούσε στα
ουράνια με το χρυσό της Άννας Βερούλη και το χάλκινο της Σοφίας Σακοράφα στον
ακοντισμό το 1982 στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας.
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου ανδρών και γυναικών, του οποίου η ιστορία
ξεκινά το 1934 από το Τορίνο μόνο με αγωνίσματα ανδρών (οι γυναίκες μπήκαν στο
πρόγραμμα από το 1938 στη Βιέννη) φαίνεται να έχει χάσει την αίγλη του μετά
την καθιέρωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος από το 1983.
Η διεξαγωγή αργότερα Παγκοσμίου Πρωταθλήματος ανά διετία, έναν χρόνο πριν και
έναν μετά την ολυμπιακή χρονιά, μάλλον έχει στενέψει τον ορίζοντα του θεσμού.
Τέσσερα χρόνια αναμονής για τον τίτλο του πρωταθλητή της ηπείρου είναι πολλά.
![]() |
|
Ο Κώστας Κεντέρης, ολυμπιονίκης και παγκόσμιος πρωταθλητής στα 200 μ., θα |
Εντούτοις, όταν αυτή η ήπειρος είναι η Ευρώπη των πολλών χωρών μεγάλης
παράδοσης στον κλασικό αθλητισμό, δεν είναι μικρό πράγμα η κατάκτηση διάκρισης
ακόμη και για αθλητές που δεν τους λείπουν τα μετάλλια των Ολυμπιακών Αγώνων
και του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.
Για την Ελλάδα με τις πολλές διακρίσεις την τελευταία δεκαετία στον ανοικτό
στίβο και τους υψηλούς στόχους σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2003 και Ολυμπιακούς
Αγώνες 2004, ιδιαίτερα αυτό το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα αποτελεί ενδιαφέρον τεστ
πορείας.
Τα 10 μετάλλια συνολικά (αρχή με το χάλκινο του Χρήστου Μάντικα το 1934) στις
17 διοργανώσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα, δείχνουν ότι τα μετάλλια των
Πανευρωπαϊκών δεν είναι εύκολη υπόθεση. Και δεν είναι τυχαίο ότι τα χρυσά
είναι μόνο δύο, της Άννας Βερούλη στον ακοντισμό το 1982 και της Όλγας Βασδέκη
στο τριπλούν το 1998 στη Βουδαπέστη.
Η πολυπληθής αποστολή πάντως του Μονάχου, με επικεφαλής τους Κώστα Κεντέρη
(200 μ.), Κατερίνα Θάνου (100 μ.), Μιρέλα Μανιάνι (ακοντισμός), Τασία
Κελεσίδου (δισκοβολία), παρά την απουσία του Κώστα Γκατσιούδη (ακοντισμός),
έχει δυνατότητες να ξεπεράσει το ρεκόρ μεταλλίων σε μία διοργάνωση που είναι
τα τρία μετάλλια (χρυσό με Όλγα Βασδέκη στο τριπλούν – χάλκινα με Κατερίνα
Θάνου, Χάρη Παπαδιά στα 100 μ.) πριν από τέσσερα χρόνια.















