Έτσι ανατινάξαμε το λεωφορείο των ΜΑΤ στο Κάραβελ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
11 λεπτά  |
 |
|
Βασίλης Τζωρτζάτος. Στο λεωφορείο των ΜΑΤ έγινε μεγάλη έκρηξη, τέτοια που |
Μέχρι 17 ετών περίπου διέμενα στο Αιγάλεω όπου και γεννήθηκα. Το 1982 όταν
έμεινα στο πατρικό μου στην Κηπούπολη, ήταν περίοδος πολιτικοποίησης, μαζικών
εργατικών και κοινωνικών διεκδικήσεων.
Μέσω ενός φίλου μου του ΖΑΜΠΟΥΦΛΟΥ Κανέλλου γνώρισα τον Χριστόδουλο ΞΗΡΟ όπου
και με πλησίασε. Αρχίσαμε κάναμε παρέα και μετά από χρονικό διάστημα, αρχές
1985, μου είπε αν είμαι να κάνουμε κάτι. Εγώ του είπα δηλαδή τι να κάνουμε;
Εκείνος μου είπε κάτι για βόμβες και τέτοια πράγματα. Εγώ του είπα, πως εμείς
οι δύο θα κάνουμε, οι δύο άσχετοι; Η κουβέντα σταματούσε εκεί.
Με έλεγαν «Σταμάτη»
Αλλά ο Χριστόδουλος ύστερα από κάποιες ημέρες μου είπε στα ίσα να μπω στην
οργάνωση «Ε.Ο. 17 Νοέμβρη». Εγώ δέχθηκα και μπήκα στην οργάνωση. Μετά από λίγο
χρονικό διάστημα μου γνώρισε ένα άλλο μέλος με το όνομα Λουκάς. Η συνάντησή
μας με τον Λουκά έγινε σε ένα πάρκο της Αθήνας, δεν θυμάμαι ποιο. Εκεί ο
Χριστόδουλος με συνέστησε στο Λουκά με το ψευδώνυμο «Σταμάτης». Το όνομα αυτό
μου είχε δώσει ο Χριστόδουλος πριν από τη συνάντηση. Εκεί μιλήσαμε για στόχους
οικονομικούς, αμερικανικούς πολιτικούς στόχους, στους οποίους μελλοντικά θα
έπρεπε να κάνουμε κάποιες ενέργειες. Το όνομα Λουκάς ήταν ψεύτικο. Το
πραγματικό του όνομα δεν το έμαθα ποτέ. Οι συναντήσεις αυτές επαναλήφθηκαν
αρκετές φορές, ώσπου κάποια μέρα αποφασίσαμε να σκοτώσουμε τον Μομφερράτο,
εκδότη της εφημερίδας «Απογευματινή». Στην ενέργεια αυτή ήταν ο Μανώλης, ο
Λουκάς, ο Αλέκος εγώ και πιθανόν και κάποιος άλλος τον οποίο εγώ δεν είδα
γιατί εγώ έκανα τον παρατηρητή. Δηλαδή εμένα ο Λουκάς και ο Μανώλης με είχαν
βάλει σε έναν δρόμο που δεν θυμάμαι στο Κολωνάκι και όταν θα περνούσε από εκεί
ο Μομφερράτος θα σήκωνα ψηλά το χέρι μου για να καταλάβουν οι υπόλοιποι ότι
έρχεται. Ο Μομφερράτος θα περνούσε με αυτοκίνητο το οποίο εγώ γνώρισα γιατί
πριν από δύο ή τρεις ημέρες μου το είχαν δείξει να περνάει απ’ το ίδιο σημείο.
Όταν πέρασε το αυτοκίνητο του Μομφερράτου και βεβαιώθηκα ότι ήταν μέσα αυτός,
σήκωσα το χέρι μου και μετά από λίγο άκουσα πυροβολισμούς. Το σημείο που ήταν
οι σύντροφοι και αυτό που ήμουν εγώ απείχε εκατό (100) μέτρα περίπου. Μετά
τους πυροβολισμούς εγώ έφυγα και πήγα σπίτι μου, παίρνοντας ταξί μέχρι το
Περιστέρι όπου είχα τη μηχανή μου.
Το έμαθα στην τηλεόραση
 |
|
«Συμμετείχα μαζί με τον Μανώλη, τον Μιχάλη και τον Λουκά στην επίθεση |
Για την εκτέλεση του Μομφερράτου και του οδηγού του το έμαθα από την
τηλεόραση. Αποφασίσαμε να εκτελέσουμε τον Μομφερράτο για τον κιτρινισμό της
εφημερίδας του και για την έκφραση της μεγαλοαστικής τάξης. Την άλλη μέρα όπως
είχαμε συνεννοηθεί συναντηθήκαμε σε κάποια πλατεία στην Αθήνα εγώ, ο Μανώλης
και ο Λουκάς και κουβεντιάσαμε για την εκτέλεση, μένοντας όλοι ικανοποιημένοι
από το αποτέλεσμα.
Ξέχασα να σας πω ότι εγώ στην εκτέλεση Μομφερράτου δεν κρατούσα όπλο και δεν
έμαθα ποιος τον είχε πυροβολήσει. Προκήρυξη για τον Μομφερράτο είχε βγει. Το
1985, στις εκδηλώσεις του Πολυτεχνείου, υπήρχε μια υπέρμετρη καταστολή και με
αποκορύφωμα τη δολοφονία του Καλτεζά πάρθηκε από την οργάνωση η απόφαση να
χτυπηθούν τα ΜΑΤ, γιατί αυτές οι δυνάμεις χρησιμοποιούνται ως αντικείμενο
καταστολής. Δυο με τρεις μέρες μετά τη δολοφονία του Καλτεζά είχαμε συναντηθεί
εγώ, ο Λουκάς και ο Μανώλης σε κάποιο μέρος που δεν θυμάμαι. Εκεί ο Λουκάς
είπε να χτυπήσουμε με βόμβα ένα λεωφορείο των ΜΑΤ. Οι υπόλοιποι συμφωνήσαμε να
γίνει η δουλειά.
Η βόμβα στα ΜΑΤ
Η βόμβα που χτυπήσαμε το λεωφορείο των ΜΑΤ είχε φτιαχτεί και τοποθετηθεί μέσα
σε ένα απαλλοτριωμένο αυτοκίνητο που είχε τοποθετηθεί από την απέναντι μεριά
του ξενοδοχείου στο παρκάκι. Δεν ξέρω ποιος έφτιαξε τη βόμβα και την έβαλε στο
αυτοκίνητο ούτε ποιος το πάρκαρε εκεί. Με διάφορα συγκοινωνιακά μέσα φτάσαμε
στην περιοχή και μαζευτήκαμε κοντά σε κάποια μαγαζιά, δεν θυμάμαι ακριβώς την
οδό. Αυτό έγινε μισή ώρα περίπου πριν σκάσει η βόμβα. Γνωρίζαμε ότι περίπου
στις εννέα η ώρα το βράδυ θα περνούσαν λεωφορεία των ΜΑΤ. Προχωρήσαμε πεζοί
προς το αυτοκίνητο που είχε τη βόμβα, ο Μανώλης με τον Λουκά πήγαιναν μπροστά
κι εγώ γύρω στα δέκα με δεκαπέντε μέτρα πίσω τους για να τους καλύπτω. Όταν ο
Λουκάς με τον Μανώλη έφτασαν στο αυτ/το, τους είδα να απλώνουν ένα καλώδιο
κάτω στο χώμα κι ήρθαν προς το μέρος μου περίπου πενήντα (50) μέτρα. Εγώ την
ίδια ώρα τραβήχτηκα μαζί τους προς τα πίσω. Μετά από ένα (1) τέταρτο περίπου
πέρασε ένα λεωφορείο των ΜΑΤ. Τότε κάποιος απ’ τους συντρόφους, δεν είδα ποιος
ήταν, ενεργοποίησε τον μηχανισμό όταν το λεωφορείο είχε βρεθεί ακριβώς δίπλα
στο αυτ/το. Έγινε μεγάλη έκρηξη, τέτοια που φοβήθηκα γιατί δεν είχα ξαναδεί
τέτοιο πράγμα. Μετά την έκρηξη φύγαμε. Κοντά μας υπήρχε απαλλοτριωμένο αυτ/το,
δεν θυμάμαι ποιος οδηγούσε και μετακινηθήκαμε προς το Παγκράτι. Μετά από δυο –
τρεις μέρες ξανασυναντηθήκαμε όπως συνηθίζαμε χωρίς να θυμάμαι πού και
συζητήσαμε για την ενέργεια και ότι πέτυχε ο σκοπός μας που ήταν να δώσουμε
ένα μάθημα στις δυνάμεις των ΜΑΤ. Θυμάμαι ότι είχε βγει προκήρυξη. Την άνοιξη
του 1986, αρχές Απριλίου, μετά από συνάντηση που είχα εγώ, ο Λουκάς, ο Μανώλης
και ο Αλέκος. Στη συνάντηση αυτή αποφασίστηκε να εκτελέσουμε τον βιομήχανο
Αγγελόπουλο, ο οποίος έκφραζε τη λούμπεν μεγαλοαστική τάξη. Σ’ αυτή την
ενέργεια βρισκόμουν μαζί με τον Λουκά στο δεύτερο όχημα διαφυγής. Η ενέργεια
θα γινόταν στο Κολωνάκι γιατί απ’ ό,τι θυμάμαι πρέπει να έμενε εκεί. Στην
εκτέλεση του Αγγελόπουλου δεν ξέρω πώς έγινε η ενέργεια γιατί ήμασταν στην οδό
Δαφνομήλη κα δεν ακούσαμε ούτε τους πυροβολισμούς λόγω απόστασης. Κάποια
στιγμή εμφανίστηκε ο Αλέκος με τον Μανώλη, μπήκαν στο αυτ/το που οδηγούσε ο
Λουκάς και φύγαμε διαμέσου της Ασκληπιού, περάσαμε κάθετα την Αλεξάνδρας και
σε κάποιο δρόμο εκεί εγκαταλείψαμε το αυτοκίνητο και διασκορπιστήκαμε. Το
αυτοκίνητο διαφυγής ήταν απαλλοτριωμένο. Αρχές του 1987, νομίζω Φεβρουάριο,
κάναμε μια συνάντηση εγώ, ο Λουκάς και ο Αλέκος με σκοπό να εκτελέσουμε τον
μεγαλοϊδιώτη απατεώνα γιατρό Καψαλάκη που έπαιρνε υπέρογκα ποσά για
νευρολογικές εγχειρήσεις και έπαιρνε μεγάλα ποσά από φτωχαδάκια προκειμένου να
τα εξετάσει με τα μηχανήματα που είχε. Τρεις – τέσσερις μέρες μετά τη
συνάντηση αποφασίσαμε να τον χτυπήσουμε στα πόδια για παραδειγματισμό.
Στο Καβούρι τους Αμερικάνους
Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου σε μια άλλη συνάντηση αποφασίσαμε μαζί με τον
Λουκά και τον Μανώλη να γίνει η ενέργεια σε αμερικανικό λεωφορείο με
Αμερικανούς αξιωματικούς. Η ενέργεια θα γινόταν στο Καβούρι και σε μένα ο
Λουκάς ανέθεσε να τους περιμένω σε κάποια πλατεία στη Γλυφάδα με
απαλλοτριωμένο αυτοκίνητο για τη διαφυγή μας. Λίγες μέρες αργότερα γύρω στις
17.00 και ενώ εγώ περίμενα στο αυτοκίνητο άκουσα μια έκρηξη και μετά από πέντε
(5) λετπά ήρθαν στο αυτ/το ο Λουκάς και ο Μανώλης και απομακρυνθήκαμε αμέσως
παίρνοντας την παραλιακή.
Η απαλλοτρίωση στο Τμήμα Βύρωνα
Το καλοκαίρι του1998 είχαμε βρεθεί σε καφενείο στην Κυψέλη εγώ, ο Μανώλης, ο
Λουκάς, ο Μιχάλης και αποφασίσαμε με πρόταση του Λουκά να βάλουμε αυτ/το
παγιδευμένο με εκρηκτικά σε ένα δρόμο κάθετο στην Κηφισίας στο Κεφαλάρι και
την ώρα που θα περνούσε από εκεί ένας Αμερικανός με αυτοκίνητο θα
πυροδοτούσαμε τα εκρηκτικά με τηλεχειρισμό.
Η ενέργεια αυτή έγινε ενάντια στον αμερικανικό επεκτατισμό και όπως έμαθα μετά
ο Αμερικανός είχε σκοτωθεί. Δεν ξέρω ποιος πυροδότησε τον μηχανισμό.
Την απαλλοτρίωση στο αστυνομικό τμήμα την κάναμε ημέρα Κυριακή, νωρίς το
απόγευμα, παραμονή Δεκαπενταύγουστου, γιατί είχε λίγο προσωπικό και η κίνηση
των πολιτών ήταν ανύπαρκτη. Πήγαμε με ένα φορτηγάκι απαλλοτριωμένο, κλειστό,
συνολικά έξι (6) άτομα. Εγώ, ο Λουκάς, ο Μανώλης, ο Μιχάλης, ο Αλέκος και ο
Λάμπρος. Στο αυτοκίνητο έμεινε ο Λάμπρος για κάλυψη. Ο Λουκάς ντυμένος σαν
αστυνομικός μαζί με τον Μανώλη που παρίστανε τον κρατούμενο μπήκαν πρώτοι στο
τμήμα. Όταν είδαμε ότι ακινητοποίησαν τους αστυνομικούς μπήκαμε και οι
υπόλοιποι τρεις που ακολουθούσαμε σε κοντινή απόσταση. Ο Μιχάλης και κάποιος
άλλος που δεν θυμάμαι ανέβηκαν στους πάνω ορόφους και με την απειλή των όπλων
κατέβασαν και τους υπόλοιπους αστυνομικούς και τους βάλαμε όλους μαζί σ’ ένα
γραφείο. Εγώ μαζί με τον Μανώλη και τον Λουκά φυλάγαμε τους αστυνομικούς. Οι
υπόλοιποι έψαχναν παντού να βρουν όπλα ανοίγοντας συρτάρια, ντουλάπια και όσα
έβρισκαν τα έβαζαν σε σακ βουαγιάζ. Όταν τελειώσαμε βάλαμε τους αστυνομικούς
στο κρατητήριο στον πάνω όροφο, τους κλειδώσαμε και φορτώσαμε τα όπλα στο
φορτηγάκι όπου μπήκαμε και εμείς και φύγαμε. Πήγαμε προς το Παγκράτι και στη
Δαμάρεως κατεβήκαμε εγώ, ο Λάμπρος, ο Μανώλης και ο Αλέκος.
Ήταν θέμα γοήτρου
Η ενέργεια στο Τμήμα έγινε για θέμα γοήτρου και ανανέωση οπλισμού. Τον
Ιανουάριο του 1989, συναντηθήκαμε εγώ, ο Λουκάς και ο Λάμπρος σε καφενείο της
περιοχής Κυψέλης και ύστερα από πρότασή τους αποφασίσαμε να τραυματίσουμε στα
πόδια τον εισαγγελέα ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗ γιατί ήταν στυγνός εισαγγελέας και για
παραδειγματισμό των υπολοίπων.
Τον εισαγγελέα πυροβόλησε στα πόδια ο Λουκάς τρεις – τέσσερις φορές
τραυματίζοντάς τον και εγώ βρισκόμουν λίγα μέτρα πίσω απ’ τον Λουκά για
κάλυψη. Φορούσαμε και οι δύο περούκες και γάντια. Αμέσως μετά φύγαμε απ’ το
σημείο με απαλλοτριωμένο αυτ/το που οδηγούσε ο Λουκάς, το αφήσαμε κοντά στο
Παίδων και χωρίσαμε με τα πόδια προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Ξέχασα να σας
πω για την περίπτωση του βιομήχανου ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ – ΜΠΟΔΟΣΑΚΗ Αλέξανδρου, την
οποία αποφασίσαμε να κάνουμε την άνοιξη του 1998. Στη συνάντηση συμμετείχαμε
εγώ, ο Λουκάς και ο Λάμπρος. Ο Λουκάς με τον Λάμπρο πρότειναν να εκτελέσουμε
τον βιομήχανο τον εκφραστή της μεγαλοαστικής τάξης. Εγώ φορούσα κράνος και ο
Λουκάς τραγιάσκα. Μόλις πέρασε ο ΜΠΟΔΟΣΑΚΗΣ τον πλευρίσαμε πριν το φανάρι που
βρίσκεται στα σίδερα Χαλανδρίου κινούμενος ανάμεσα στ’ αυτοκίνητα και από τη
δεξιά πλευρά του αυτ/του εγώ σταμάτησα τη μηχανή και ο Λουκάς έβγαλε το
σαρανταπεντάρι και του έριξε απ’ το τζάμι τέσσερις – πέντε φορές.
Μετά φύγαμε ακολουθώντας το προκαθορισμένο δρομολόγιο.
Η επίθεση κατά Πέτσου
Στην επίθεση εναντίον του βουλευτή ΠΕΤΣΟΥ εγώ η μόνη συμμετοχή που είχα ήταν
ότι αρκετές μέρες πριν το χτύπημα με πήρε ο Λουκάς και πήγαμε να παρατηρήσουμε
το σπίτι του. Δεν γνωρίζω ποιοι έκαναν το χτύπημα μετά. Ο λόγος που επιλέχθηκε
σαν στόχος ήταν το σκάνδαλο Κοσκωτά. Για τον ίδιο λόγο σε συνάντηση που είχαμε
στα μέσα Αυγούστου 1989, εγώ, ο Λάμπρος, ο Λουκάς και ο Μιχάλης με πρόταση του
Λουκά και του Λάμπρου αποφασίσαμε την εκτέλεση του βουλευτή ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ. Μέχρι
την ημέρα της εκτέλεσης δύο – τρεις φορές εγώ και ο Λουκάς κάναμε παρατήρηση
στα γραφεία του βουλευτή που βρίσκονταν στην οδό Σόλωνος και Ομήρου στο
Κολωνάκι. Σύμφωνα με το σχέδιο, εγώ την ημέρα της εκτέλεσης πήγα στην οδό
Σκουφά σε προκαθορισμένο σημείο και περίμενα μέσα σε απαλλοτριωμένο αυτ/το.
Την εκτέλεση έκαναν ο Λουκάς, ο Μιχάλης και ο Χάρης, χωρίς να ξέρω ποιος
πυροβόλησε. Μετά την εκτέλεση και οι τρεις ήρθαν πεζοί στο αυτ/το που ήμουν
εγώ και αφού μπήκαν μέσα κινηθήκαμε διαμέσου του περιφερειακού του Λυκαβηττού,
φθάσαμε στους Αμπελοκήπους όπου εγκαταλείψαμε το αυτ/το και χωρίσαμε προς
διαφορετικές κατευθύνσεις.
Ανανεώσαμε τον οπλισμό μας
Πριν τα Χριστούγεννα του ’89 σε μια συνάντηση που κάναμε εγώ, ο Μανόλης, ο
Μιχάλης, ο Λουκάς, μας ανακοίνωσε ο Λουκάς ότι θα απαλλοτριώσουμε το
στρατόπεδο στο Συκούριο Λάρισας. Ο λόγος ήταν να ανανεώσουμε και να
ενισχύσουμε τον οπλισμό μας.
Στις αρχές του 1990, σε μια συνάντηση που έγινε μεταξύ εμένα, του Λουκά, του
Λάμπρου και του Μανώλη, μας ανακοίνσε ο Λουκάς ότι θα απαλλοτριώσουμε το
Πολεμικό Μουσείο Αθηνών. Ο λόγος που πάρθηκε η απόφαση ήταν οι πυροσωλήνες που
διέθετε, για τις ρουκέτες που είχαμε πάρει απ’ το Συκούριο. Στις αρχές
Φεβρουαρίου εγώ, ο Μιχάλης, ο Λουκάς, ο Μανώλης και ο Στάθης πήγαμε με
απαλλοτριωμένο αυτ/το που παρκάραμε απέναντι απ’ το μουσείο και μπήκαμε όλοι
μέσα. Μπαίνοντας βγάλαμε τα όπλα μας, είπαμε σε δύο – τρεις φύλακες να μην
κάνουν τίποτα και πήγαμε στον ημιώροφο όπου πήραμε ένα μικρό και ένα μεγάλο
πυροσωλήνα. Τα όπλα που φέραμε τα παραδώσαμε στον Λουκά καθώς και τα γάντια με
τις περούκες που φορούσαμε κατά τη διάρκεια της απαλλοτρίωσης.
Ρουκέτες στα γραφεία της ΕΟΚ
Στα μέσα Δεκεμβρίου του 1990 χτυπήσαμε με δύο ρουκέτες τα γραφεία της ΕΟΚ στην
Αθήνα. Προηγήθηκε συνάντηση μια βδομάδα πριν το χτύπημα και συμμετείχαν εγώ, ο
Λουκάς και ο Μιχάλης. Η επιλογή του στόχου έγινε για να χτυπήσουμε την
οικονομική κοινότητα και η πρόταση έγινε απ’ τον Λουκά.
Συμμετείχα μαζί με τον Μανώλη, τον Μιχάλη και τον Λουκά στην επίθεση
Παλαιοκρασσά, τον Ιούλιο του ’92. Συμμετείχα με τον Λουκά και τον Μιχάλη στον
τραυματισμό εναντίον του βουλευτή ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ τον Δεκέμβριο του ’92 στο
Μαρούσι. Τον πυροβόλησα εγώ με τριανταοχτάρι περίστροφο και ο Μιχάλης με το
σαρανταπεντάρι. Συμμετείχα με τον Αποστόλη, τον Λουκά, τον Μιχάλη, τον Λάμπρο
στη ληστεία στα ΕΛΤΑ Αιγάλεω. Στη γνωστή υπόθεση της Ριανκούρ στο φιάσκο της
αστυνομίας ήμουν και εγώ εκεί με τον Λουκά, τον Μιχάλη και με κάποιους άλλους
που δεν θυμάμαι.
Google news
