ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Τριτοκοσμικά διαχωριστικά

Μου αρέσει η τάξη. Να είναι τα πράγματα τακτοποιημένα. Να μην κάνει ο καθένας
ό,τι θέλει, ό,τι του κατεβάσει η κούτρα.

Χάρηκα λοιπόν πολύ, όταν πληροφορήθηκα ότι στους λεωφορειόδρομους της Αθήνας
θα τοποθετηθούν ειδικά διαχωριστικά, ώστε να μπει μια τάξη στην κυκλοφορία
λεωφορείων και Ι.Χ.

Χάρηκα μάλιστα ακόμη πιο πολύ, όταν έμαθα ότι δύο υπουργοί κόντεψαν να
πιαστούν μαλλί με μαλλί, για τη μορφή που θα έχουν τα ειδικά αυτά
διαχωριστικά.

Διότι υπέθεσα η αφελής, ότι όσο περισσότεροι μας νοιάζονται, τόσο καλύτερο
αποτέλεσμα θα προκύψει.

Η υπόθεσή μου όμως αυτή δεν έμελλε να γίνει πεποίθηση.

Γυρίζοντας προχθές από ολιγοήμερες διακοπές βαδίζω στη Μεσογείων για να
προσεγγίσω τον σταθμό της Εθνικής Άμυνας και ξαφνικά βλέπω μπροστά μου το νέο
διαχωριστικό για τους λεωφορειόδρομους, ένα κίτρινο σαμαράκι σαν αυτό – που εξ
αιτίας του τα προηγούμενα χρόνια είχαν φάει τα μούτρα τους ένα σωρό οδηγοί
μοτοσυκλετών – με κολλημένα πάνω του κάτι μίνι παλουκάκια με άσπρες και
κόκκινες ρίγες, το ένα τρίτο από τα οποία ήταν ήδη σπασμένα.

Όσο για την αποτελεσματικότητα αυτού του εξαιρετικής… αισθητικής και
μισοκατεστραμμένου διαχωριστικού, τη διαπίστωσα με φρίκη μερικά μέτρα
παρακάτω, στην είσοδο ακριβώς του Μετρό, στο σημείο εκείνο, όπου και στάση
λεωφορείου υπάρχει και στάση για ταξί προβλέπεται και κάθε ιδιωτικής χρήσεως
αυτοκίνητο σταματά για να αφήσει έναν ή περισσότερους επιβάτες για το Μετρό:
λεωφορεία, ταξί, Ι.Χ. και πεζοί είχαν γίνει ένα κουβάρι και η Μεσογείων είχε
υποστεί, σε ένα ακόμη σημείο της, κυκλοφοριακό έμφραγμα.

Και τριτοκοσμικής αισθητικής και αναποτελεσματικά, να με συγχωρείτε κύριοι
αρμόδιοί μου, αλλά είναι επιεικώς απαράδεκτα τα εν λόγω διαχωριστικά.