Η ελληνική άνοιξη του στρινγκ

Από τις παραλίες της Βραζιλίας στις πασαρέλες της Ευρώπης, και από εκεί στα σώματα των Ελληνίδων, το στρινγκ είναι ιδιαίτερα δημοφιλές τόσο ως εσώρουχο όσο και ως μαγιό

Οι Ελληνίδες, έστω και με κάποια χρόνια καθυστέρησης, εννόησαν τη σέξι λογική
του ελάχιστου τίποτα στα πόδια τους και περιφέρουν τη χωρίς υπονοούμενα γυμνή
περιφέρειά τους, επιδεικνύοντας τα κάλλη τους εντός και εκτός οικίας. Τώρα
μάλιστα που είναι και καλοκαίρι, το στριγνκ (G-string) κατέβηκε στις παραλίες,
λεπτό, πολύχρωμο, ελαστικό, αποκαλυπτικό και ελκυστικό.

«Κάθε γυναίκα μάλλον έχει διαφορετικούς λόγους για να φορέσει ένα στρινγκ
εσώρουχο», λέει η γενική γραμματέας Ισότητας, Έφη Μπέκου. «Αίσθηση
απελευθέρωσης, άλλη αντίληψη και εικόνα για το σώμα μας, αρκετή δόση
προκλητικότητας». Καλά όλα αυτά και ευχάριστα για τις γυναίκες, λέει η ίδια,
χωρίς να παραλείπει και το… «αλλά»: «με μια επικάλυψη απελευθέρωσης, ίσως
είναι και ένας νέος τρόπος, ένα καινούργιο μέσο για την αναπαραγωγή
συντηρητικών και “παλιών” αντιλήψεων, που έχουν να κάνουν με τον ρόλο της
γυναίκας. Ενώ οι γυναίκες έχουν κερδίσει την ελευθερία στις σχέσεις και στη
σεξουαλικότητα, η περίπτωση του στρινγκ είναι ίσως και ένας τρόπος χρήσης του
γυναικείου σώματος, που συντηρεί παρωχημένες απόψεις και μας γυρίζει σε άλλες
εποχές».

Για τις γυναίκες της διπλανής πόρτας, οι απόψεις περί στρινγκ διίστανται.
Κάποιες το σιχαίνονται. Για την ακρίβεια, θα προτιμούσαν να φορέσουν… σκελέα
παρά αυτό! Κάποιες άλλες φαίνεται να το έχουν βολευτεί μια χαρά και το φορούν
όχι μόνον με τα ρούχα που το απαιτούν αλλά και σε κάθε περίσταση.

«Όταν το φοράω δεν αισθάνομαι άνετα, με περιορίζει, και κάθε άλλο από σύμβολο
της γυναικείας χειραφέτησης θα το χαρακτήριζα… Ας όψονται τα στενά και τα
ανοιχτόχρωμα ρούχα. Αν και τώρα τελευταία που τα αποφεύγω, αναρωτιέμαι αν
τελικά το στρινγκ έχει πρακτική αξία. Αφού και πάλι φαίνεται… εκτός αν αυτός
είναι ο στόχος μας. Να φαίνεται!», λέει η 24χρονη Μαρίνα Ντάβου η οποία
πιστεύει πως «στους περισσότερους άνδρες αρέσει να το φορούν οι γυναίκες. Αν
όμως το φορούσαν οι ίδιοι για 24 ώρες δεν ξέρουμε πώς θα αισθάνονταν!».

Η Έλενα Μηλιώνη διαφωνεί. «Μπορώ να το φοράω όλες τις ώρες, και όχι μόνον με
ρούχα που το χρειάζονται. Το βρίσκω βολικό και δεν θα αμφισβητούσα ποτέ ότι
είναι προκλητικό. Και η προκλητικότητα μου αρέσει». Η Έλενα δεν θα είχε
αντίρρηση να φορέσει στρινγκ και η κόρη της. «Όταν πρόκειται να φορέσει ένα
στενό ρούχο, μπορώ να πω ότι την πιέζω να το κάνει. Εκείνη, βέβαια, έχει άλλη
άποψη. Το στρινγκ δεν μπορεί να το ανεχτεί ούτε για μία ώρα», λέει. Θα
προτιμούσε, πάντως, ο σύντροφός της να μη γίνει ποτέ οπαδός αυτής της μόδας!

Από τις παραλίες της Βραζιλίας, στις πασαρέλες

Τα ολόσωμα και «απαγορευτικά» όσον αφορά τη θηλυκότητα μαγιό της δεκαετίας του ΄20 (αριστερά) έδωσαν τη θέση τους στα πρώτα μπικίνι της δεκαετίας του ’50 (δεξιά), για να υποκύψουν πλέον στη σέξι λογική του «ελάχιστου» (κάτω δεξιά)

Το στρινγκ, με την τριγωνική του πρόσθια εμφάνιση και το λεπτό όπισθεν νήμα
κυκλοφορεί ανάμεσά μας εδώ και αρκετές σεζόν, έχοντας κάνει εκκίνηση της
καριέρας του από τις παραλίες της Βραζιλίας, όπου τα κορίτσια της Ιπανίμα, ήδη
από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 και στη διάρκεια του ’80, κυκλοφορούσαν με
το εν λόγω αξεσουάρ θαλάσσης ή εσώρουχο προκειμένου να θαυμάσουν οι γύρω τους
τα επιτυχημένα αποτελέσματα της πλαστικής χειρουργικής για την ανόρθωση των
γλουτών τους.

Τη διάδοση της νέας ιδέας ανέλαβαν να υπερασπιστούν όσες είχαν το όνομα και τα
προσόντα. Το στρινγκ αρχικά χρειάστηκε τη φήμη των μοντέλων, τις καλές γωνίες
των φωτογράφων και την υπογραφή ενός τολμηρού σχεδιαστή που θα του προσέθετε
το γκλάμορ του ντιζάιν και θα του αφαιρούσε τη χυδαιότητα της πορνογραφίας.
Έτσι, ο Τομ Φορντ το καλοκαίρι του 1998 έκανε το στρινγκ υπόθεση της
καλοκαιρινής συλλογής του οίκου Gucci για την πλαζ, στέλνοντας τους λουομένους
της Μυκόνου και της Σαρδηνίας να προμηθευτούν το διαβατήριο του σέξι σικ, με
το οποίο ανοιγόταν ένα νέο κεφάλαιο στην ερωτική μας συμπεριφορά. Γιατί το
στρινγκ είναι ο πιο εξελιγμένος εξοπλισμός που μπορεί να χρησιμοποιήσει μια
γυναίκα η οποία έχει μετατρέψει το σώμα της, έπειτα από ώρες άσκησης ή
χειρουργικές επεμβάσεις, σε μυϊκό οπλοστάσιο σεξουαλικότητας. Και έτσι, ήταν
αναμενόμενο η ηθική και η αιδώς να διαχωρίσουν τη θέση τους από αυτό το
φαινόμενο που αναδεικνύει το συγκεκριμένο σημείο του γυναικείου σώματος κάτω
από τον ήλιο σε κυρίαρχο του ερωτικού παιχνιδιού.

Το στρινγκ δεν επιβλήθηκε στο γυναικείο σώμα από το πουθενά. Η ιδέα του
εσωρούχου που φοριέται ως κανονικό ρούχο, την οποία προώθησε ο Ζαν Πολ Γκοτιέ
με την υποστήριξη της Μαντόνα και την έγκριση της Σερ, έβαλε τα θεμέλια της
αποενοχοποίησης του γυμνού σώματος. Και όπως διευκρινίζει η ιστορικός μόδας
και διευθύντρια του Μητροπολιτικού Μουσείου Μόδας της Νέας Υόρκης, Βάλερι
Στιλ, «όλα τα είδη ρούχων είναι μόδα του σώματος. Όμως, όσο πιο άμεση είναι η
επαφή ενός ρούχου με το σώμα, τόσο πιο σέξι γίνεται το ρούχο και πιο δυνατή η
επιθυμία να το βγάλει κάποιος από πάνω του».

Από τη στιγμή που όλα γύρω μας λειτουργούν με τους ρυθμούς της
παγκοσμιοποίησης, οι εικόνες κάνουν τον γύρο του πλανήτη και μας στέλνουν τις
πληροφορίες για την επόμενη κίνηση, μην αναρωτιέστε γιατί ξαφνικά η Ελλάδα με
το πουριτανικό παρελθόν και τις αναμνήσεις των σεμνότυφων γιαγιάδων που
κολυμπούσαν με μαύρα κομπινεζόν αποτελούν φολκλορικές αναφορές. Οι τολμηρές
σύγχρονες εγγονές τους με άνεση φοράνε τα διάφανα λεπτά ρούχα τους ή τα
χαμηλοκάβαλα παντελόνια τους και εξίσου ευχάριστα με το στρινγκ μπικίνι τους
κατεβαίνουν στην παραλία για να παίξουν ρακέτες.

Εξάλλου, τα παιδιά και της ελληνικής γενιάς Χ διαθέτουν βελτιωμένα γονίδια,
απαλλαγμένα από την παχυσαρκία και τον υποσιτισμό που ταλαιπώρησε τις γυναίκες
προγόνους τους, οπότε πολύ εύκολα μπήκαν στον χορό που άνοιξαν τα βίντεο κλιπ
του MTV με τις σέξι βασίλισσες της ραπ σκηνής, τις Spice Girls, την Κάιλι
Μινόγκ, νιώθoντας ότι το τραγούδι «Thong song» του ράπερ Sisqo και οι
ακατάλληλοι στίχοι του Dr Dre δικαιώνουν τις επιλογές τους.

Λάκης Γαβαλάς, εισαγωγέας – στυλίστας

«Οι Ελληνίδες έχουν εξοικειωθεί μαζί του»

Οι Ελληνίδες υιοθέτησαν το στρινγκ γιατί τις κάνει να νιώθουν σέξι και
προκλητικές. Η τάση ξεκίνησε από την αισθητική άποψη να μη φαίνεται το
εσώρουχο μέσα από τις φούστες και τα παντελόνια που πέφτουν πολύ χαμηλά κάτω
από τη μέση. «Αφού λοιπόν έγινε η αρχή», επισημαίνει ο εισαγωγέας σινιέ ρούχων
και εσωρούχων, Λάκης Γαβαλάς, «το στρινγκ έφτασε και στην παραλία και
αντικατέστησε το μπικίνι. Προσωπικά, είμαι κατά της υπερέκθεσης του σώματος
και προτιμώ οι ευαίσθητες περιοχές, όπως τα μάγουλα, η μύτη και οι οπίσθιες
καμπύλες να προστατεύονται από τον ήλιο. Εμπορικά, αν το δούμε από πλευρά
τιμής, είναι το ίδιο. Το στρινγκ είναι μόδα και κοστίζει 130 – 180 ευρώ αν
είναι μαγιό, 90 – 110 ευρώ αν εμφανίζεται ως εσώρουχο, έχοντας την ίδια τιμή
με ένα κανονικό μπικίνι ή σλιπ».

«Από την εμπειρία της αγοράς, αλλά και ως ταξιδιώτης-παρατηρητής ανθρώπων,
βλέπω ότι όλες οι γυναίκες έχουν εξοικειωθεί με την ιδέα να φοράνε ένα
μικροσκοπικό εσώρουχο, κάνοντας μάλιστα τα πάντα για να φανεί. Αν λοιπόν η θέα
του βοηθάει στην άνοδο των επιπέδων ερωτισμού και στη βελτίωση του ψυχισμού
των ανθρώπων, μου φαίνεται καλό να υπάρχει. Άλλωστε, τώρα που ο κόσμος μάλλον
έχει μειώσει τις καταναλωτικές του αναζητήσεις, αντί να κοιτάει βιτρίνες,
κοιτάει ο ένας τον άλλον. Και ένα στρινγκ γίνεται αφορμή για περαιτέρω
παρατηρήσεις και γνωριμίες».

Όλγα Μαλέα, σκηνοθέτις

Άβολο και αστείο

Είναι το πιο αστείο εσώρουχο που έχω δει ποτέ. Για να μην αναφερθώ στο πόσο
άβολο είναι. Μπορώ να φανταστώ μια γυναίκα να το φοράει μόνο με πολύ ειδικά
ρούχα.

Το να φοράς στρινγκ δεν είναι άλλο από το να λες «βάζω τις ανάγκες του άλλου
πάνω από τις δικές μου. Φοράω αυτό που ο άλλος θεωρεί όμορφο ή προκλητικό».
Αλλά το θέμα δεν είναι να κυριαρχεί η μια σεξουαλικότητα ή άλλη. Είναι να
μπορείς να συνδυάζεις τη σεξουαλικότητα του άλλου με τη δική σου.

Και νομίζω πως το στρινγκ δεν σε κάνει σέξι. Σε κάνει να νιώθεις άβολα, χάλια
ή «κάπως». Μόνον αν δεις τον εαυτό σου με τα μάτια του άλλου, αισθάνεσαι καλά
που το φοράς.

Προσωπικά, προτού καταφύγω στη λύση του στρινγκ, ψάχνω άλλες λύσεις. Και
υπάρχουν πολλές. Υπάρχουν τόσα πολλά ερεθίσματα που κάνουν το στρινγκ αδιάφορο.

Προσοχή στα υλικά συνιστούν οι γιατροί

Η εποχή του στρινγκ έχει και την επιστημονική πλευρά της. Εδώ, τον λόγο έχει ο
γυναικολόγος που θα μιλήσει για το πόσο υγιές είναι για τη γυναίκα να φορά
αυτό το είδος εσωρούχου.

Όπως λοιπόν λένε οι ειδικοί γιατροί, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος μόλυνσης και η
συχνότερη συνέπεια είναι η κολπίτιδα. Βέβαια, μια γυναίκα δεν κινδυνεύει τόσο
από το εσώρουχο καθαυτό. Ο κίνδυνος εντοπίζεται στο ύφασμα από το οποίο είναι
φτιαγμένο. Και αυτό γιατί η σύγχρονη άποψη περί εσωρούχων θέλει τα συνθετικά
υφάσματα στην πρώτη γραμμή. Παραδοσιακά υλικά, με πρωτεργάτη το βαμβάκι,
απομακρύνονται από τις προτιμήσεις.

Και αυτό, σε συνδυασμό με το ότι κάποιες γυναίκες δεν τηρούν όπως πρέπει τους
κανόνες υγιεινής, μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα. Ιδιαίτερα αυτήν την εποχή,
που το θερμόμετρο «χτυπά κόκκινο», οι πιθανότητες λοίμωξης αυξάνονται. Η ζέστη
ευνοεί την ανάπτυξη μικροβίων και τα στενά συνθετικά εσώρουχα κάνουν το
«περιβάλλον» ακόμη πιο κατάλληλο.