Σκληρή πρεμιέρα για τη Δανία

Ρώτησαν τον πρωθυπουργό της Δανίας ποιο είναι το «Σχέδιο υπ’ αριθμόν 2» σε
περίπτωση που το Κυπριακό δεν έχει λυθεί πριν από τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής
Ένωσης. Και εκείνος απάντησε: «Μα δεν υπάρχει ακόμη σχέδιο υπ’ αριθμόν 1…».

Στην Κοπεγχάγη: η χώρα των Λέγκο και του Άντερσεν αναλαμβάνει την προεδρία της Ευρώπης και… διώχνει τους μετανάστες

Κατά τα άλλα, η Δανία αναλαμβάνει σήμερα την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με
τρεις στόχους, όπως είπε ο ίδιος ο πρωθυπουργός Άντερς Φογκ Ράσμουσεν:
διεύρυνση, διεύρυνση, διεύρυνση. Πράγματι, το θέμα αυτό είναι το μοναδικό
ευρωπαϊκό πρόβλημα με το οποίο προτίθεται να ασχοληθεί η κεντροδεξιά κυβέρνηση
της Δανίας κατά το επόμενο εξάμηνο. Πρόκειται, άλλωστε, για ένα πρόβλημα που η
λύση του επείγει. «Ακόμη και μια μικρή καθυστέρηση στην απόφαση για τη
διεύρυνση μπορεί να οδηγήσει σε μια μακρά αναβολή, καθώς το 2003 και το 2004
θα πρέπει να δώσουμε έμφαση στις εσωτερικές μεταρρυθμίσεις, ενώ το 2005 και το
2006 θα πρέπει να αποφασίσουμε για τις οικονομικές προοπτικές της Ευρωπαϊκής
Ένωσης», δήλωσε ο Ράσμουσεν σε μια ομάδα δημοσιογράφων που επισκέπτονται την
Κοπεγχάγη.

Η προεδρία

«Η δανική προεδρία θα κριθεί από τη διεύρυνση», επισημαίνει η Λίκε Φρίις από
το Δανικό Ινστιτούτο Διεθνών Θεμάτων. «Οποιοδήποτε πρόβλημα υπάρξει, θα
μετατοπιστεί στην Ελλάδα». Σε κάθε περίπτωση, η Δανία δεν μπορεί να περιμένει
ιδιαίτερη πρόοδο πριν από τις γερμανικές εκλογές της 22ας Σεπτεμβρίου, καθώς
οι Γερμανοί δείχνουν μεγάλη ευαισθησία στις συνέπειες από το άνοιγμα προς
ανατολάς.

Ακόμη και το θέμα της μετανάστευσης, που ανησυχεί ιδιαίτερα τους ψηφοφόρους,
τόσο στη Δανία όσο και σε πολλές ακόμη δυτικοευρωπαϊκές χώρες, έχει υπαχθεί
στο κεφάλαιο της διεύρυνσης. Τα δύο προβλήματα άλλωστε συνδέονται ευθέως. Και
οι Βρυξέλλες προσπαθούν να διασκεδάσουν τους φόβους ότι η διεύρυνση θα
προκαλέσει κύμα εισροής φτηνών εργατικών χεριών στις χώρες της Ένωσης.

Την ημέρα πάντως που η Δανία αναλαμβάνει την προεδρία της Ευρώπης, τίθεται σε
ισχύ η νέα νομοθεσία για τη μετανάστευση. Με βάση αυτή τη νομοθεσία, η χώρα
που έδωσε στον κόσμο τα Λέγκο, τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και την ομορφιά της
Κοπεγχάγης, μετατρέπεται σε ένα από τα εχθρικότερα μέρη του κόσμου για τους
μετανάστες.

Η νέα νομοθεσία προβλέπει ότι οι άδειες μόνιμης διαμονής θα χορηγούνται ύστερα
από επτά χρόνια παραμονής στη χώρα, έναντι τριών που ήταν μέχρι σήμερα. Στη
διάρκεια αυτής της επταετίας, ο ενδιαφερόμενος δεν θα δικαιούται κοινωνικών
επιδομάτων. Επιπλέον, κανείς μετανάστης κάτω των 24 ετών δεν θα μπορεί να
φέρνει πλέον την (ή τον) σύζυγό του (της) στη χώρα.

Οι νόμοι που ισχύουν από σήμερα είναι τόσο αυστηροί, ώστε η Υπάτη Αρμοστεία
του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες έχει αμφισβητήσει τη νομιμότητά τους, ενώ η
Σουηδία, το Βέλγιο και η Γαλλία έχουν εκφράσει τη βαθιά τους ανησυχία.

Στον τέταρτο όροφο του νέου υπουργείου Μετανάστευσης, ο υπουργός Μπέρτελ
Χάαρντερ δεν μασά τα λόγια του. «Η ανεργία μεταξύ των μεταναστών είναι
καταστροφική, η εγκληματικότητα είναι καταστροφική, η κοινωνική τους
προσαρμογή είναι καταστροφική», λέει στον απεσταλμένο της εφημερίδας
Γκάρντιαν. «Έχουμε κουραστεί με τους υποχρεωτικούς γάμους και με τη
συστηματική χρησιμοποίηση του δικαιώματος επανένωσης των οικογενειών,
προκειμένου να έρχονται οι οικογένειες στη Δανία εις βάρος των νέων. Για το
μυαλό ενός Σκανδιναβού, αυτό είναι μια βαριά προσβολή της ελευθερίας, της
ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της αυτοδιάθεσης».

Η Ακροδεξιά

Ο Χάαρντερ μπορεί να είναι υπεύθυνος για την πολιτική απέναντι στους
μετανάστες, στην πραγματικότητα όμως η πολιτική αυτή υπαγορεύεται από το
ακροδεξιό Δανικό Λαϊκό Κόμμα. Το κόμμα αυτό, που κέρδισε 12% στις τελευταίες
εκλογές, μπορεί να μη μετέχει στον κυβερνητικό συνασπισμό, αποτελεί όμως την
κρυφή δύναμη πίσω από τον θρόνο: ο συνασπισμός μειοψηφίας Φιλελευθέρων –
Συντηρητικών εξαρτάται απ’ αυτό για την προώθηση της πολιτικής του.

Σύμφωνα με τον Δανό πρωθυπουργό, η ουσία αυτής της νομοθεσίας είναι ότι οι
μετανάστες που θέλουν να δουλέψουν στη Δανία και να συμβάλουν στην ανάπτυξη
της δανικής κοινωνίας είναι ευπρόσδεκτοι. «Θέλουμε όμως να σταματήσουμε τους
μετανάστες που εκμεταλλεύονται το γενναιόδωρο κοινωνικό μας κράτος».

Η Δανία χάνει λοιπόν τη φήμη μιας ανοιχτής και χαλαρής χώρας, όπου η Τροχαία
σταματά τη ροή των αυτοκινήτων για να περάσει ένα κοπάδι από πάπιες. Και αν
την κατηγορούν ότι προσπαθεί να επιβάλει στην Ευρώπη μια σκληρή γραμμή για τη
μετανάστευση, εκείνη το αρνείται. «Μετά τη Σύνοδο της Σεβίλλης», λέει ο
Ράσμουσεν, «είναι φανερό πως στο θέμα αυτό η Δανία ανήκει στο κυρίαρχο ρεύμα
της Ευρώπης»…