ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Ισότητα προς τα κάτω

Παγώνει το Ελληνικό. Πώς έτσι, μέσα στις ζέστες. Δεν κατεβάζει ο βοριάς την
ψύχρα του βουνού από τον Υμηττό στα ψηλά κλαριά των δέντρων του Μητροπολιτικού
Πάρκου, όπως θα το λέγανε. Ψηλά κλαριά δεν υπάρχουν να σεισθούν, διότι ακόμα
δεν φυτεύτηκαν δέντρα. Κι έτσι που πάνε τα πράγματα δεν τα βλέπω να φυτεύονται
σύντομα. Εκείνα που πιθανόν να βγάλουν ρίζες είναι τα αεροπλάνα που ξεχάστηκαν
στη μετακόμιση. Ίσως φυτρώσουν κι αεροπλανιές κάποια μέρα εκεί, σπάνιο δέντρο
που παράγει αλουμίνιο. Της Ελλάδος φυσικά. Κατά τα άλλα, τα οικόπεδα είναι
πολύ ακριβά στην περιοχή, αρχίζουν να σκέφτονται τώρα. Κι επιπλέον η περιοχή
έχει ήδη πολύ πράσινο, ενώ υπάρχουν άλλες που δεν έχουν καθόλου. Αμαρτία, σου
λέει το κυβερνητικό στέλεχος. Αφού λοιπόν άλλοι δεν έχουν καθόλου, ας μην έχει
κανείς. Έτσι θα επιτευχθεί η ισότητα προς τα κάτω, αφού προς τα πάνω δεν
επιτυγχάνεται. Αν μάλιστα επεκταθεί η φιλοσοφία αυτή, υπάρχουν περιθώρια
μεγάλης περαιτέρω εξίσωσης, διότι σκεφτείτε πόσες περιοχές έχουν παραπάνω
πλατείες από τον μέσο όρο, παραπάνω πεζοδρόμια, παραπάνω πάρκα και παιδικές
χαρές; Κάθησε κανείς ποτέ να υπολογίσει πόσα θα βγάλει το κράτος αν πουλήσει
ένα κομμάτι από τον Εθνικό Κήπο, το Πεδίον του Άρεως, τον λόφο του Στρέφη, τον
Λυκαβηττό κι ένα σωρό άλλα δημόσια μέρη; Άντε μη σας πω και κάμποσα που δεν τα
ξέρει κανένας και να δείτε μετά εσείς προνομιούχοι, που έχετε τα μπαλκόνια σας
δίπλα στα πεύκα, τι θα πάθετε. Ακόμα κι όλα να τα πουλήσει δηλαδή, πάλι θα
υπάρχουν γειτονιές πιο υποβαθμισμένες από τις υποβαθμισμένες. Γι’ αυτό μη
μιλάτε καθόλου! Παγώστε απλώς.