Βolywood, κρίκετ και ναργιλέδες στην Αθήνα

Ινδοί και Μπανγκλαντεσιανοί έφεραν το… Bolywood στην Αθήνα. Άνοιξαν
βίντεοκλαμπ που προσφέρουν ταινίες από την πρώτη χώρα στον κόσμο σε παραγωγή
κινηματογραφικών ταινιών, την Ινδία. Οι Πακιστανοί… κουβάλησαν απ’ την
πατρίδα τους το αγαπημένο τους σπορ, το κρίκετ, στο οποίο επιδίδονται τα
Σαββατοκύριακα στις γειτονιές της Αθήνας.

Κάποιοι άλλοι μετανάστες δημιούργησαν μικρούς «ΟΤΕ». Τηλεφωνικά κέντρα που
προσφέρουν φτηνές χρεώσεις για να επικοινωνούν με τους δικούς τους στις
μακρινές πατρίδες τους. Οι Αιγύπτιοι πήραν μαζί τους στο ταξίδι της ξενιτιάς
και τους ναργιλέδες. Τους τοποθέτησαν στα καφενεία που άνοιξαν στο
Μεταξουργείο και έτσι οι συσκευές… απόλαυσης του καπνού επέστρεψαν στην
Αθήνα.

Όσο για τους Αφρικανούς, στα κομμωτήρια που άνοιξαν στην Κυψέλη και την
Ομόνοια, περιποιούνται την κόμη συμπατριωτών τους και Ελλήνων με ειδικότητα
στην κόμμωση «ράστα».

Όχι δεν είναι φανταστικές οι παραπάνω εικόνες. Είναι πέρα για πέρα αληθινές
και αποτελούν κομμάτι της καθημερινότητας στην Αθήνα του 2002. Οι μετανάστες
που εγκαταστάθηκαν στο Λεκανοπέδιο, τα τελευταία χρόνια, έφεραν μαζί τους
χόμπι, συνήθειες και δραστηριότητες με τις οποίες ασχολούνταν στις χώρες τους,
και… άλλαξαν την Αθήνα.

Κάποια απ’ τα καινούργια πράγματα που έφεραν εντυπωσίασαν τους Αθηναίους.
Ορισμένα τα υιοθέτησαν, άλλα τους ωφέλησαν και άλλα απλά τα προσπέρασαν. Το
σίγουρο πάντως είναι ότι όλα αυτά – και δεν πρόκειται μόνο για τα εστιατόρια
των μεταναστών – έδωσαν ένα πολυπολιτισμικό προφίλ στην Αθήνα. Έφτιαξαν μια…
άλλη Αθήνα μέσα στην Αθήνα.

Η επιστροφή του ναργιλέ

Ο ναργιλές. Πριν από λίγα χρόνια οι Αιγύπτιοι μετανάστες τον έφεραν ξανά στην πρωτεύουσα στα καφενεία που άνοιξαν στο Μεταξουργείο

Για πολλά χρόνια μετά την Τουρκοκρατία, ακόμα και μέχρι τα μέσα του
προηγούμενου αιώνα, οι ναργιλέδες αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι των
παραδοσιακών καφενείων στην Αθήνα. Συνήθεια των Τούρκων κατακτητών και των
Μικρασιατών προσφύγων που… ξέμεινε για αρκετά χρόνια στα καφενεία της
Αθήνας. Οι Αιγύπτιοι μετανάστες τούς έφεραν ξανά στην Ελλάδα, στα καφενεία που
διατηρούν στην περιοχή του Μεταξουργείου, δίνοντας την ευκαιρία στους
παλαιότερους να τους θυμηθούν και στους νεώτερους να τους μάθουν.

Το καφενείο «Ραμσής» που βρίσκεται στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι στέκι
Αιγυπτίων καθώς και άλλων αλλοδαπών μεταναστών και όχι μόνο. «Τα πρωινά», όπως
λέει η ιδιοκτήτρια του καφενείου, κ. Ευαγγελία Αμπντού, παντρεμένη με
Αιγύπτιο, «έρχονται πολλοί Έλληνες νεαροί που θέλουν να γνωρίσουν την απόλαυση
του αρωματικού καπνού με έναν ναργιλέ». Από την είσοδο κιόλας διαπιστώνει
κανείς ότι σε αυτό το καφενείο συμβαίνει κάτι διαφορετικό. Ότι εδώ οι Έλληνες
και οι ξένοι χαλαρώνουν όχι μόνο με τηλεόραση, χαρτιά, τάβλι και κουβέντα αλλά
και καπνίζοντας νωχελικά τους ναργιλέδες.

Ο «ΟΤΕ» των μεταναστών

Μικροί… ΟΤΕ. Ένα τηλεφώνημα στη μακρινή πατρίδα κοστίζει… ακριβά. Γι’ αυτό αρκετοί από τους μετανάστες δημιούργησαν τηλεφωνικά κέντρα που προσφέρουν φθηνότερες χρεώσεις. Τα χρησιμοποιούν μάλιστα και Έλληνες για να τηλεφωνήσουν σε συγγενείς τους στο εξωτερικό

Η επικοινωνία με τα προσφιλή πρόσωπα που άφησαν στις πατρίδες τους οι
μετανάστες είναι πολλές φορές δύσκολη αλλά και δαπανηρή. Θέλοντας να δώσουν
λύση στο πρόβλημα, οι μετανάστες άνοιξαν μικρά τηλεφωνικά κέντρα
(international calling services), κάτι σαν… μικρούς «ΟΤΕ» δηλαδή, που
προσφέρουν φτηνές τηλεφωνικές χρεώσεις.

Το τηλεφωνικό κέντρο της οδού Τενέδου 4 συγκεντρώνει καθημερινά μετανάστες από
την Αιθιοπία, τη Σιέρα Λεόνε, το Μπανγκλαντές, το Πακιστάν αλλά και Έλληνες.
Μέσα στις τηλεφωνικές καμπίνες μαθαίνουν τα νέα των δικών τους. «Μέσω Ίντερνετ
συνδεόμαστε με ξένες εταιρείες τηλεπικοινωνιών που προσφέρουν φτηνότερες
χρεώσεις έως και 90% σε σχέση με τον ΟΤΕ», εξηγεί ο Πακιστανός ιδιοκτήτης του
κέντρου κ. Ζαφάρ Αλάμ. «Είναι σημαντικό ότι ένας μετανάστης που έρχεται για να
μάθει νέα από τη μητέρα του, να ακούσει τη γυναίκα του. Μπορεί να μιλήσει
περισσότερη ώρα χωρίς να χρεωθεί πολύ. Αντί να μιλάει 10 λεπτά, μπορεί να
μιλάει ακόμα και μισή ώρα».

Όπως λέει ο κ. Αλάμ, «έρχονται και Έλληνες. Στην αρχή δεν ήξεραν περί τίνος
επρόκειτο. Κατάλαβαν όμως ότι εδώ είναι φτηνότερα. Έρχονται και τηλεφωνούν
γονείς Ελλήνων φοιτητών που σπουδάζουν στο εξωτερικό».

Το ίδιο συμβαίνει και στο τηλεφωνικό κέντρο της οδού Μενάνδρου που διατηρεί ο
πρόσφυγας Εργκούν από το Τουρκικό Κουρδιστάν. Λειτουργεί μόλις πέντε μήνες
αλλά είναι καθημερινά γεμάτο από τουρίστες, μετανάστες και Έλληνες που
επικοινωνούν με τους συγγενείς τους στο εξωτερικό, χάρη στις πολύ φτηνές
χρεώσεις που εξασφαλίζει, όπως λέει ο ίδιος.

Έφτιαξαν ήδη 18 ομάδες κρίκετ

Το κρίκετ. Οι Πακιστανοί μετανάστες μαζεύονται τα Σαββατοκύριακα σε αλάνες και γήπεδα της Αττικής (εδώ σε γήπεδο του Αιγάλεω) και επιδίδονται στο αγαπημένο τους σπορ, το κρίκετ. Μάλιστα, έχουν φτιάξει 18 ομάδες και διοργανώνουν και τουρνουά

Οι μετανάστες απ’ το Πακιστάν έφεραν στην Αθήνα και την αγάπη τους για το
αγγλόφερτο άθλημα, το κρίκετ. Μετά τον πρώτο δύσκολο καιρό της αναζήτησης
δουλειάς και της εγκατάστασης, σιγά σιγά σχημάτισαν ομάδες και άρχισαν να
επιδίδονται στο αγαπημένο τους σπορ. Και ίσως αναρωτηθεί κάποιος «μα είναι
τόσο παράξενο; Δεν υπάρχουν ομάδες κρίκετ στην Ελλάδα;». Υπάρχουν λίγες. Είναι
σπάνιο όμως να δει κανείς Έλληνες να παίζουν κρίκετ όπως παίζουν οι Πακιστανοί
τα Σαββατοκύριακα – όταν δεν δουλεύουν στα εργοστάσια – στις αλάνες και τα
γήπεδα των εργατουπόλεων. Στο Αιγάλεω, στου Ρέντη, στο Μενίδι, στη Λυκόβρυση,
δίπλα στις αθλοπαιδιές των Ελλήνων που παίζουν μπάσκετ ή ποδόσφαιρο είναι και
αυτές των μεταναστών. Οι πιο οργανωμένοι μάλιστα έχουν φτιάξει ομάδες, «18 τον
αριθμό», όπως λέει ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συνδέσμου Ελλάδας – Πακιστάν κ.
Τζαμίλ Σαγέντ και «κάθε καλοκαίρι αναμετρώνται σε τουρνουά».

Η Ναργκίς ξαναζεί… στην Ομόνοια

Οδός… Bolywood. Ταινίες από την πρώτη σε παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών χώρα στον κόσμο, την Ινδία, έφεραν οι μετανάστες στην καρδιά της Αθήνας, στην Ομόνοια. Δύο βίντεο κλαμπ στην οδό Αισχύλου προσφέρουν βιντεοκασέτες με ό,τι πιο σύγχρονο από το ινδικό σινεμά, καθώς και παλιές επιτυχίες

Η ινδική βιομηχανία κινηματογράφου, το λεγόμενο Bolywood (κατά το Χόλιγουντ
της Αμερικής) έφτασε στην Ελλάδα! Ή μάλλον το έφεραν οι Ινδοί και οι
Μπανγκλαντεσιανοί μετανάστες. Προχωρώντας στο στενό δρομάκι της Αισχύλου κοντά
στην Ομόνοια, μετά τα ινδικά εστιατόρια, τα καταστήματα με τα χαλιά, να σου
και ο ινδικός κινηματογράφος. Απέναντι το ένα στο άλλο, δύο βίντεοκλαμπ,
διακοσμημένα με αφίσες από αστέρες του παλιού και σύγχρονου ινδικού σινεμά
«ταξιδεύουν» τον περαστικό στη Βομβάη. Πριν από ένα χρόνο ο Μοχάμεντ Ράνα από
το Μπανγκλαντές άνοιξε το «Lava video centre», θέλοντας να ικανοποιήσει τους
λάτρεις του ινδικού σινεμά που βρίσκονται στην Αθήνα. «Οι περισσότερες ταινίες
είναι στην ινδική γλώσσα αλλά υπάρχουν και κάποιες με αγγλικούς υπότιτλους»,
λέει ο Μοχάμεντ, ενώ την ίδια στιγμή συμπατριώτες του διαλέγουν ταινίες απ’ τα
ράφια ή χαζεύουν την ινδική ταινία που δείχνει η τηλεόραση.

Απέναντι ακριβώς βρίσκεται ο… ανταγωνιστής του Μοχάμεντ, το «Prince video».
Το κατάστημα είναι γεμάτο πολύχρωμες γιγαντοαφίσες ηθοποιών του ινδικού
κινηματογράφου. Οι περισσότεροι πελάτες είναι βέβαιια Ινδοί και
Μπανγκλαντεσιανοί και με 1 ευρώ μπορούν να νοικιάσουν για να δουν στο σπίτι
την τελευταία ταινία του Ινδού ηθοποιού Σαρούκ Χαν «Είμαι δικός σου αγάπη
μου». Υπάρχει όμως και ένας Έλληνας πελάτης. «Έρχεται συχνά» λέει ο υπάλληλος
του καταστήματος, ο Τζόνι, απ’ το Μπανγκλαντές. «Συνήθως νοικιάζει ταινίες με
το διάσημο ζευγάρι, τη Ναργκίς και τον Ραγκαπούρ, που τις έβλεπε παλιά στους
κινηματογράφους της Αθήνας».

Κομμώσεις made in Africa

Η 34χρονη Ζαϊμάμπου ήρθε από τη Σιέρα Λεόνε στην Ελλάδα πριν από 11 χρόνια και
μαζί της έφερε και τις γνώσεις κομμωτικής που είχε, με ειδίκευση στην κόμμωση
«κοτσιδάκια» και «ράστα». Αρχικά εργαζόταν σε σπίτια για να βγάζει τα προς το
ζην. Πριν από 4 χρόνια άνοιξε κομμωτήριο στην οδό Τενέδου 14 και η φήμη της
έφτασε σε όλη την Ελλάδα. Αφρικανοί αλλά και Έλληνες, από την Πάτρα έως τη
Θεσσαλονίκη, εμπιστεύονται τα… μαγικά της χέρια. «Έρχονται αρκετοί Έλληνες,
όχι καθημερινά βέβαια. Το μαθαίνουν από φίλους τους και με επισκέπτονται»,
λέει η Ζαϊμάμπου καθώς μετατρέπει σε κοτσιδάκια τα μακριά μαλλιά μιας κοπέλας
που ήρθε στην Κυψέλη από την Καλλιθέα.