Λιλιπούτεια πόλη με 673 «κατοίκους»

![]() |
![]() |
|
Η διαδήλωση του Γιώργου Αυγέρου καλύπτει έναν ολόκληρο τοίχο της γκαλερί |
Μια αόρατη πόλη απλώνεται στους λευκούς τοίχους της γκαλερί Ζουμπουλάκη. Το
επίτευγμα της εγκατάστασης είναι ότι δημιούργησε τρισδιάστατο χώρο με στοιχεία
δύο διαστάσεων. Τα «ανθρωπάκια» μπαίνουν στην πλατεία απ’ όλες τις γωνίες
ασύντακτοι άνδρες και γυναίκες. Κάποτε συντονίζουν το βήμα τους σε μια πορεία.
Κατόπιν, σε μια γέφυρα έρχονται σε σύγκρουση με την αστυνομία.
Μουντιάλ. Στη σέντρα του γηπέδου οι δύο ομάδες ποδοσφαιριστών
συμπλέκονται για την κατοχή μιας αόρατης μπάλας, ενώ ο προβολέας αποτυπώνει
στον τοίχο το πλήθος από τις κερκίδες.
Στους δρόμους, ο κόσμος με τις τσάντες του τρέχει να προλάβει τις
δουλειές του. Σε μια εξέδρα οι πολιτικοί παρατάσσονται για την καθιερωμένη
αναμνηστική φωτογραφία. Στην πασαρέλα τα ζωντανά μοντέλα ανάκατα με κούκλες
προβάρουν και παίρνουν πόζες με τα καινούργια ρούχα.
Στο τραπέζι του παιχνιδιού τα στρατιωτάκια δοκιμάζουν όλα τα καινούργια
όπλα. Στο πλοίο οι στριμωγμένοι μετανάστες, με σκυμμένους τους ώμους,
περιμένουν.
Τακτοποιημένα στα κουτάκια τους τα φρούτα, τα λουλουδάκια και τα ζώα
διερωτώνται για το νόημα της οικολογίας. Ανάμεσά τους έχει παρεισφρήσει μια
ντομάτα μεταλλαγμένη με πόδια αγελάδας, ενώ δίπλα οι άνθρωποι ασκούνται στη
σκοποβολή και φορώντας ειδική στολή ετοιμάζονται για τον ψεκασμό. Έτσι βλέπει
τα πράγματα ο καλλιτέχνης.
Αποκέντρωση. Πάνε δεκαεπτά χρόνια που ο Γιώργος Αυγέρος πήρε των
ομματιών του κι εγκαταστάθηκε στη Σούδα της Κρήτης. Παράτησε τη ζωγραφική και
άρχισε να μελετά και να κατασκευάζει μεγάλα ανθρωποειδή από εξαρτήματα
μηχανών, μικρούς μηχανικούς ισορροπιστές που ακροβατούσαν σε σύρματα και,
τώρα, αυτά τα καινούργια αρθρωτά ανθρωπάκια. Στα κέρδη του καταλογίζει μια
φυσική ζωή, όπως την ήθελε. Στις ζημίες, την απόστασή του από το κέντρο που
παράγει πολιτισμό, τον κίνδυνο να εξαφανισθεί επαγγελματικά.
Έκπληξη. Ακούμε ότι καθένα από αυτά τα ανθρωπάκια, που το ύψος τους δεν
ξεπερνά τα 17 εκατοστά, θέλει μισή έως μία ημέρα δουλειάς για να ολοκληρωθεί.
Σίγουρα, ο Γιώργος Αυγέρος έχει κερδίσει το πιο σημαντικό: τον χρόνο του.
Έργο δυόμισι διαστάσεων. Εύστοχος ο χαρακτηρισμός, καθώς ο τρόπος που
είναι φινιρισμένες και μονταρισμένες οι λαμαρινένιες φιγούρες και ο τρόπος
στερέωσής τους στον τοίχο παίζουν με τα χιλιοστά του μέτρου και δημιουργούν
μια απόσταση που απλώνει το χέρι προς την τρίτη διάσταση, χωρίς να το ακουμπά.
Η πόλη που λείπει. Επίτηδες, για να μη γίνει το έργο περιγραφικό,
επιτρέποντας στον θεατή να συμπληρώσει μόνος του την εικόνα.
Η ζωντάνια βγαίνει από το γεγονός ότι ο Γιώργος Αυγέρος έχει κάνει
εκτενείς μελέτες πάνω στο θέμα της κίνησης και της ισορροπίας του ανθρώπου. Τα
ανθρωπάκια του, είτε στέκουν είτε περπατάνε, δεν μοιάζουν επίπεδα. Ο
σχεδιασμός τους με το κεφάλι σε προφίλ και το σώμα σε διάφορες στάσεις θυμίζει
την αιγυπτιακή ζωγραφική.
Εικόνες και στοιχεία από τις εφημερίδες και τα περιοδικά είναι η πρώτη
ύλη και η αποθήκη ιδεών των επτά ενοτήτων της έκθεσης, όπου πρωταγωνιστεί ο
άνθρωπος.
Σχόλιο. Είναι τα ίδια τα έργα. Ο άνθρωπος διατηρεί τα χαρακτηριστικά
της ταυτότητάς του. Στάση δεν υπάρχει. Όλα ρέουν. Το πλήθος δεν είναι ανώνυμο.
Η επιβίωση όμως είναι δυνατή μόνο μέσα από την κοινωνία.
Η σύγκρουση. Οι τελευταίοι πόλεμοι δεν τεκμηριώνονται τόσο πολύ με
εικόνες από τους σκοτωμούς, αλλά οι εφημερίδες γεμίζουν από χιλιάδες γραφήματα
για τη δύναμη, τα πυρά, τον οπλισμό των αντιπάλων. Παρουσιάζουν τον πόλεμο σαν
παιχνίδι, όπου αυτό που αποσπά την προσοχή μας δεν είναι οι στρατιώτες, αλλά
οι φοβερές δυνατότητες και η ποικιλία των όπλων.
Αν προσέξετε, η στολή του στρατιώτη του αύριο και του αγρότη του αύριο
με τον ψεκαστήρα μοιάζουν εξαιρετικά…
Οδηγίες «χρήσης»
Πού: Στην γκαλερί Ζουμπουλάκη (πλατεία Κολωνακίου, τηλ. 010-3608.278).
Διάρκεια: Έως 29 Ιουνίου.
Ωράρια: Τρίτη – Παρασκευή, από 10 π.μ. – 2 μ.μ. και 6 μ.μ. – 9 μ.μ.,
Σάββατο 10 π.μ. – 2 μ.μ., Κυριακή και Δευτέρα κλειστά.
Κατάλογος: Δωρεάν, χορηγία της Τυποκρέτα. Επιμέλεια (και της έκθεσης):
Πέγκυ Κουνενάκη.














