Το Ασφαλιστικό… κερασάκι στην τούρτα της κόντρας ΚΚΕ – ΣΥΝ

Είχαν πολλά χρόνια – από τη διάσπαση του 1991 – να συγκρουσθούν το ΚΚΕ και ο
ΣΥΝ. Όχι ότι δεν είχαν προβλήματα στις σχέσεις τους, αλλά είχαν βρει ένα
«modus vivendi».

«Ήρθε» όμως το ασφαλιστικό νομοσχέδιο και τάραξε τα νερά φέρνοντας στην
επιφάνεια διαφορές και αντιθέσεις που υπέβοσκαν. Η «κόντρα» στη Βουλή ανάμεσα
στον πρόεδρο του ΣΥΝ Νίκο Κωνσταντόπουλο και τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του
ΚΚΕ Αντώνη Σκυλλάκο για το ποια τακτική ήταν καλύτερη για το ασφαλιστικό
νομοσχέδιο ήταν χαρακτηριστική.

Κυρίως, γιατί σε αντίθεση με την περίοδο 1996-2000, όταν αρκετές φορές στη
Βουλή βρήκαν την ευκαιρία τα δύο κόμματα να συνυπογράψουν – μαζί και με το
ΔΗΚΚΙ – κοινές κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες (π.χ. ερωτήσεις), το Ασφαλιστικό
έδωσε την… ευκαιρία να τα «τσουγκρίσουν».

Πώς έφτασαν στην «κόντρα» ακόμα και μέσα στην αίθουσα της Βουλής; Η αλήθεια
είναι ότι πέραν των κάποιων ιστορικών διαφορών, από καιρό και τα δύο κόμματα
έχουν δείξει να μην «τα πηγαίνουν» καλά και να αναβιώνουν παλιές «έχθρες»,
όπως το ’91 όταν τέθηκε επί τάπητος από το ΚΚΕ για τον ΣΥΝ ποια πολιτική θα
ακολουθήσει και πόσο αριστερή αυτή θα είναι.

Από τότε πέρασαν χρόνια, αλλά φαίνεται ότι τα προβλήματα παρέμειναν. Τι
εκτιμήσεις κάνουν οι ηγεσίες; Στο Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ υπάρχει η άποψη πως
η ηγεσία του Συνασπισμού έχει δώσει άλλοθι στην κυβέρνηση σε μια σειρά από
ζητήματα, π.χ. στον λεγόμενο κοινωνικό διάλογο.

Πιστεύουν ότι θα μπορούσε να μη συμμετέχει «σε μία συζήτηση όπου την Αριστερά
την θέλουν για κερασάκι στην τούρτα, για να περνάνε μία αντιλαϊκή πολιτική».
Κυρίως, εκτιμούν, ότι θα μπορούσε ο ΣΥΝ να ακολουθήσει μία άλλη πολιτική, ώστε
«να μην προβάλλει η κυβέρνηση το επιχείρημα ότι έστω ένα κόμμα συμμαχεί μαζί
της στις οικονομικές επιλογές της».

Στην «άλλη όχθη», στον Συνασπισμό, έχουν πυκνώσει τον τελευταίο καιρό οι φωνές
που θέλουν «μια πιο ανεξάρτητη από το ΚΚΕ και το ΔΗΚΚΙ πορεία», κυρίως σε
θέματα οικονομικής πολιτικής, τα εθνικά ζητήματα και την εκλογική τακτική.

Ο πρόεδρος του κόμματος Νίκος Κωνσταντόπουλος επέμεινε στην τελευταία
συνεδρίαση ότι το ΚΚΕ με την τακτική του «βοήθησε την κυβέρνηση, όπως και η
Ν.Δ. να περάσει το ασφαλιστικό νομοσχέδιο χωρίς να δώσει τη δυνατότητα στη
Βουλή να εκφρασθεί με περισσότερες απόψεις για το θέμα».

Φυσικά, οι εκλογές του φθινοπώρου (νομαρχιακές και δημοτικές) αποτελούν ένα
πλαίσιο που περιορίζει τα κόμματα ως προς τις αποφάσεις τους. Για παράδειγμα,
η χωριστή κάθοδος στις δημοτικές εκλογές της Αθήνας (ο Σπύρος Χαλβατζής με το
ΚΚΕ, ο Φώτης Κουβέλης με τον ΣΥΝ και ο Γιάννης Δημαράς με το ΔΗΚΚΙ) ήταν μία
συνειδητή απόφαση όλων να κάνουν χωριστή εμφάνιση – και καταμέτρηση των
δυνάμεών τους – σε μία περιοχή όπου είναι ισχυρή η επιρροή των δύο μεγαλύτερων κομμάτων.

Στην πορεία οι διαφωνίες γενικεύτηκαν και η «κόντρα» που καταγράφηκε και στη
Βουλή ήταν καθοριστική. Ο «Ριζοσπάστης», όργανο της Κ.Ε. του ΚΚΕ έριξε το
«γάντι». Έκανε λόγο για έναν «προκλητικό πρόεδρο του ΣΥΝ, ο οποίος
προσπαθώντας να απολογηθεί για τη στάση του κόμματός του να παραμείνει στη
συζήτηση και των άρθρων του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, δίνει ένα άλλοθι στην
κυβέρνηση επιτιθέμενος μάλιστα στο ΚΚΕ».

Αλλά και η «Αυγή», η οποία πρόσκειται στον ΣΥΝ, υιοθέτησε τη θέση του κ.
Κωνσταντόπουλου κάνοντας τίτλο στο κύριο θέμα της πως «Ν.Δ. και ΚΚΕ
διευκολύνουν την κυβέρνηση αποχωρώντας…».

Φαίνεται πως η ρήξη σε πολλά ζητήματα – ανάμεσα στα δύο κόμματα – έχει
επέλθει. Και όσο θα πλησιάζουν οι εκλογές του Οκτωβρίου αυτή θα διευρύνεται
και για την κάλυψη εκλογικών αναγκών.