Δεν τρέχουν όλοι το ίδιο…

Όταν πριν από λίγες ημέρες σημειώθηκε η κόντρα ανάμεσα σε δύο υπουργούς,
στη Βάσω Παπανδρέου και τον Χρίστο Βερελή, για «το “non paper” του τελευταίου»
(με αφορμή το θέμα των λεωφορειοδρόμων) ορισμένοι νόμισαν πως πρόκειται απλά
για μία προσωπική αντίθεση δύο πολιτικών.

Ο εκσυγχρονισμός τελικώς έχει πολλά … πρόσωπα. Η φωτογραφία είναι από τα εγκαίνια της 66ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης

Όμως οι πιο παρατηρητικοί θυμούνται ότι και στο παρελθόν είχε καταγραφεί μία
ακόμη δύσκολη σχέση του κ. Βερελή, με ένα άλλο ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ τον
κ. Κώστα Λαλιώτη, για τα έργα και τον προγραμματισμό του ΠΕΧΩΔΕ.

Μάλλον επιφανειακές

Έτσι, οι αναλύσεις ότι οι διαφωνίες έχουν απλά ένα προσωπικό υπόβαθρο φάνηκαν
μάλλον επιφανειακές. Η διάσταση απόψεων υπέκρυπτε κάτι σημαντικότερο: τη
διαφορά απόψεων επί της ουσίας του εκσυγχρονισμού και τα πολλά… ποδάρια του,
δηλαδή τις πολλές αποχρώσεις του.

Για παράδειγμα, στις αναλύσεις κορυφαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ οι κ.κ. Βερελής,
Χριστοδουλάκης, Πασχαλίδης και Δρυς έχουν καταχωρηθεί στους «σκληρούς»
εκσυγχρονιστές. Στους υπουργούς που βρίσκονται πιο κοντά στη «λογική Σημίτη»
για τον άμεσο εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας.

Ο κ. Βερελής, με μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία όπως και ο Κώστας Σημίτης,
από χρόνια είχε μία απευθείας προσωπική σχέση με τον Πρωθυπουργό και εξέφραζε
την άποψη ότι ο εκσυγχρονισμός πρέπει να προχωρήσει με πολύ γοργά βήματα,
ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους.

Διαφορετική αντίληψη

Αντιθέτως, η υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, η οποία παρακολούθησε το ΠΑΣΟΚ σε όλα του τα
βήματα, από την ίδρυσή του έως σήμερα, είχε μία διαφορετική αντίληψη, που
ήθελε να λαμβάνεται υπόψη στη χάραξη όποιας πολιτικής και η παραδοσιακή σχέση
του ΠΑΣΟΚ με τις λαϊκές μάζες.

Η θέση, για παράδειγμα, της κ. Παπανδρέου, ότι δεν μπορείς να χτίζεις εμπόδια
που να χωρίζουν τους δρόμους από τους λεωφορειοδρόμους γιατί κινδυνεύουν να
σκοτωθούν όσοι οδηγούν μηχανάκια, είναι ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό
παράδειγμα αυτής της διαφορετικής αντίληψης, η οποία προσδριορίζεται στην
άποψη: «Εκσυγχρονισμός, ναι, αλλά όχι με ρυθμούς και μεθόδους που δεν μπορεί
να απορροφά η κοινωνία».

Η διαδοχή

Πέρα, όμως, από τους λεωφορειόδρομους και τις διαφορετικές αντιλήψεις περί
εκσυγχρονισμού, η διαφωνία Βερελή – Βάσως, έχει – όπως λένε στελέχη του ΠΑΣΟΚ
– και μία τρίτη σημαντική παράμετρο. Αφορά στην ίδια την εξουσία στο ΠΑΣΟΚ και
τη διαδοχή στη μετά Σημίτη εποχή. Άλλωστε, η «ομάδα των “4”» δεν υπάρχει πια.
Και στην «καρδιά» του Πρωθυπουργού φαίνεται να έχουν κερδίσει έδαφος στελέχη
όπως οι κ.κ. Χριστοδουλάκης, Βερελής, οι οποίοι δεν βρίσκονται στο ίδιο…
μήκος κύματος με άλλους, π.χ. την κ. Παπανδρέου, τον κ. Πάγκαλο ή τον κ.
Τσουκάτο.

Τηρήθηκαν τα προσχήματα

Αυτό το «πρόβλημα» καταγράφηκε και στη σχέση των κ.κ. Βερελή και Λαλιώτη. Σε
συνεργάτες του τελευταίου είχε δημιουργηθεί η εντύπωση πως «ο κ. Βερελής ήθελε
να εμφανισθεί ως ο άνθρωπος του Πρωθυπουργού». Όταν, μάλιστα, έφθασε η ώρα του
αεροδρομίου των Σπάτων, ο σημερινός γραμματέας του ΠΑΣΟΚ αισθάνθηκε πως δεν
είχε την αρμόζουσα στήριξη από τον υπουργό Μεταφορών, για να αντιμετωπίσει τις
επιθέσεις της Ν.Δ.

Φυσικά, τα προσχήματα τηρήθηκαν. Αλλά για μια ακόμα φορά φάνηκε ότι ο
εκσυγχρονισμός έδειξε πως έχει διαφορετικές ταχύτητες μέσα στην κυβέρνηση.