ΜΟΥΝΤΙΑΛ 2002 Κινέζικη εκστρατεία

* ΣΕΟΓΙΠΟ

ΤΡΙΑΝΤΑ χιλιάδες Κινέζοι επισκέπτες, φίλαθλοι της εθνικής τους ομάδας,
δημιούργησαν πανδαισία χρωμάτων σ’ ένα νησάκι που έχει το όνομα Ζεσού, το
οποίο στην απλή μετάφραση είναι «Ιησούς».

Ήταν η πρώτη φορά που ένας τόσο μεγάλος αριθμός Κινέζων περνούσε τα σύνορα και
το γεγονός σχολιάστηκε ευνοϊκά από τις πολιτικές αρχές των δύο χωρών, οι
οποίες ανοίγουν τώρα τον δρόμο για θερμότερες σχέσεις.

Στους δρόμους, είχαμε τη δυνατότητα να παρατηρήσουμε τους τρόπους εκδήλωσης
για το ποδόσφαιρο, αλλά κυρίως τον σεβασμό στο περιβάλλον, τους κατοίκους που
τους φιλοξενούσαν για λίγες ώρες στο νησί τους και στα λιγοστά ξενοδοχεία
τους. Είδαμε να απαντούν με ευγένεια, αλλά και να χρειάζονται διερμηνέα για να
συνεννοηθούν με τους Κορεάτες. Κάτι που μας ξένισε, αλλά σύντομα μάς ήταν
αρκετή η εξήγηση: «Τα κινέζικα, όπως και τα ιαπωνικά, δεν έχουν καμιά σχέση
στο λεξικό με τα κορεάτικα, π.χ. ή και μεταξύ τους όλες οι γλώσσες! Η γραφή
μοιάζει, όμως όσο δύσκολο είναι να συνεννοηθεί με τον Κορεάτη ένας Γιαπωνέζος
άλλο τόσο δύσκολο είναι να γίνει με τον Κινέζο».

Αυτό δεν εμπόδισε την κοινή γλώσσα, την ψυχή και την καρδιά, να ανοίξουν
διάπλατα και όλοι μαζί να σκέπτονται το ποδόσφαιρο.

Οι Κινέζοι, με τη σημαία της πατρίδας τους, συμπαραστάθηκαν στην ομάδα τους. Στο τέλος νίκησε ο αθλητισμός

Οι κινεζικές αρχές είχαν ζητήσει αρχικά 50.000 εισιτήρια, τα οποία ήταν
αδύνατον να τα δώσουν οι οργανωτές, αφού η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Κίνας
πήρε τα αναλογούντα στην ομάδα της που μετέχει στο Μουντιάλ.

Την τελευταία στιγμή προέκυψε όμως και ένα άλλο θέμα: οι Κορεάτες, μέχρι να
ελέγξουν τις αιτήσεις βίζας για την είσοδο στο έδαφός τους, χρειάστηκε χρόνος
που ήταν αδύνατον να δοθεί η έγκριση και η απαραίτητη σφραγίδα. Έτσι, όταν
πλησίασε η ώρα και η ημέρα του αγώνα, οι κορεατικές αρχές, αν και πολύ θα το
επιθυμούσαν, πρόλαβαν να εγκρίνουν περίπου 30.000 εισόδους. Όσα δηλαδή ήταν
και τα εισιτήρια που παρέλαβαν από την οργανωτική επιτροπή.

ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΕΝΩΝΕΙ

Ήταν συγκινητικό να βλέπεις κορίτσια και αγόρια, από την Κίνα και την Κορέα,
αγκαλιά, να φιλιούνται και να τραγουδούν ή να χορεύουν στους δρόμους πριν από
τον αγώνα με τη Βραζιλία. Και ήταν ακόμα σημαντικότερο το γεγονός ότι δεν
αγωνιζόταν η Κορέα εναντίον της Κίνας, αλλά η Βραζιλία.

Ήταν εκπληκτικές οι σκηνές στο στάδιο, λίγο πριν αρχίσει ο αγώνας.

Οι Κινέζοι, με τη σημαία της πατρίδας τους σταμπαρισμένη στο μάγουλο, ή το
μέτωπο, έδιναν την εικόνα μιας γενιάς σύγχρονης, που μετέχει στα σημερινά
γεγονότα, σαν να μην έλειψε ποτέ από διεθνείς διοργανώσεις.

Συγκινητική η στιγμή που όταν ακούστηκε ο εθνικός ύμνος της Κίνας, όλοι οι
φίλαθλοι στις εξέδρες, αλλά και οι ποδοσφαιριστές, τραγουδούσαν και στο τέλος
χειροκρότησαν και σχεδόν αποθέωσαν τους παίκτες, τη σημαία τους και το έθνος
τους.

Στη μεγάλη οθόνη του σταδίου, οι σκηνές άφηναν εκστατικούς εκείνους που
παρακολουθούσαν. Σκηνές που έφθαναν σε όλη την Κίνα και περίπου 700
εκατομμύρια λαού, όπως μας διαβεβαίωσαν οι υπεύθυνοι της κινεζικής
ομοσπονδίας, είδαν τον αγώνα με τη Βραζιλία!..

Σε όλο το διάστημα του αγώνα, οι φίλαθλοι ήταν στην πλειονότητά τους υπέρ της
Κίνας. Κάθε φορά που η μπάλα έφθανε στα πόδια παικτών της ομάδας του
Μιλουτίνοβιτς, οι ιαχές έφταναν στην άλλη άκρη του νησιού. Και όταν η μπάλα σε
σουτ του Λι βρήκε το δοκάρι της Βραζιλίας, τότε δεν είμαστε σε θέση να
μεταφράσουμε το ελληνικό «άαχ…» που από χιλιάδες στόματα ακούστηκε να
βγαίνει με απογοήτευση.

Η Κίνα, για πρώτη φορά σε μια τελική διοργάνωση Παγκοσμίου Πρωταθλήματος,
βρήκε την ευκαιρία να διαφημίσει τη χώρα χάρη στους επληκτικούς της φιλάθλους
που ταξίδεψαν στο εξωτερικό κάνοντας χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το Πεκίνο,
για να βρεθούν κοντά στην εθνική τους ομάδα.

Κανένα από τα γκολ των Βραζιλιάνων δεν πανηγυρίστηκε στο στάδιο, αν και τα
χειροκροτήματα στο τέλος ήταν απ’ όλο τον κόσμο.