Τα Μπορντό βγαίνουν στο σφυρί

To Μπορντό αλώθηκε. Μαζί με αυτό και τα περίφημα κρασιά του. Η ξεχωριστή
παραμυθένια γεύση που κάποτε τα συνόδευε, αρχίζει σιγά σιγά να χάνεται.

Για τους ιδιοκτήτες των πύργων και των αμπελώνων, που μεταβιβάζονται από γενιά
σε γενιά, μοιάζει με φρικτό παραμύθι. Οι βαθυκόκκινοι οίνοι τους δεν έχουν πια
διακριτή διαφορά στη γεύση. Κύριος υπεύθυνος για την παρακμή αυτή, οι διεθνείς
κοινοπραξίες τις οποίες κατηγορούν ότι αγοράζουν τους αμπελώνες κατόπιν
συμφωνιών πολλών εκατομμυρίων δολαρίων προκειμένου να εξαπλωθούν στην
αμερικανική αγορά και να ανταποκριθούν στην απαίτησή της για ένα εύκολα
αναγνωρίσιμο προϊόν. Αναπόφευκτα, υποστηρίζουν, το μόνο που επιδιώκουν αυτές
οι εταιρείες είναι το γρήγορο κέρδος. Πίσω από όλα αυτά διακρίνει κανείς τον
Ρόμπερτ Πάρκερ, τον ισχυρό Αμερικανό γευσιγνώστη που στο Μπορντό όλοι
αποκαλούν «πάπα της βιομηχανίας κρασιού».

Περίπου δεκατέσσερις χιλιάδες αμπελώνες υπολογίζεται ότι υπάρχουν στην
περιοχή, που έχει τη φήμη ότι παράγει τα πιο ποιοτικά κρασιά. Οι καλλιέργειες
αυτές πωλούνται πλέον από τους παραδοσιακούς ιδιοκτήτες τους σε επιχειρηματίες
που συνήθως δεν τα βλέπουν παρά ως μια επένδυση περιορισμένης διάρκειας. «Όλα
είναι προς πώληση στο Μπορντό», έγραψε το περιοδικό «Le Point», προσθέτοντας
πως η τιμή του στρέμματος εκεί έφτασε σε δυσθεώρητα ύψη.

Συντηρητές μιας παράδοσης που η εποχή πλέον δεν φαίνεται να ευνοεί, οι
περισσότεροι κληρονόμοι των αμπελώνων και των πύργων του Μπορντό δύσκολα
ανταποκρίνονται στο οικονομικό κόστος της διατήρησής τους. Εκπρόσωπος της
Ένωσης Επαγγελματιών Οινοπαραγωγών του Μπορντό διευκρίνισε: «Πολλοί από τους
παραδοσιακούς κατόχους δεν έχουν τα μέσα για να κάνουν τις απαραίτητες
επενδύσεις. Ο φόρος κληρονομιάς είναι πολύ υψηλός στη Γαλλία και συχνά
προτιμούν να πωλούν τους αμπελώνες τους από το να βαρύνουν τα παιδιά τους με
μεγάλο φόρο».

Αν όμως υπήρξε μία συμφωνία που στην ουσία σήμανε τη νίκη των μεγάλων
επιχειρήσεων επί των παραγωγών γαλλικών κρασιών, αυτή φέρει τη σφραγίδα της
LVMH, του γαλλικού ομίλου προϊόντων πολυτελείας. Η μάχη της για την τελική
απόκτηση του Chateau d’ Yquem άρχισε πριν από έξι χρόνια όταν η εταιρεία του
Μπερνάρ Αρνό εξασφάλισε το μεγαλύτερο μέρος της καλλιέργειας από την
οικογένεια των Γάλλων αριστοκρατών του Lur Saluces, η οποία την είχε στην
κατοχή της τέσσερις αιώνες. Ένα μέλος της οικογένειας όμως, ο κόμης
Αλέξανδρος, διαφωνούσε. Κατέληξε στα δικαστήρια για να υπερασπιστεί αυτό που
θεωρούσε ως ένα από τα πλέον διακεκριμένα κρασιά του κόσμου. Ύστερα από τρία
χρόνια δικαστικού αγώνα, ο κόμης αναγκάστηκε να συμβιβαστεί. Οι δύο άνδρες, ο
Αρνό και ο Αλέξανδρος, επισφράγισαν τη συμφωνία τους στη διάρκεια ενός δείπνου
στον πύργο πίνοντας ένα μπουκάλι κρασί ηλικίας 100 ετών.

Σήμερα, οι αντίπαλοι είναι αμείλικτοι. Μέχρι τα 21 του ο Ρόμπερτ Πάρκερ, ο
54χρονος Αμερικανός από το Μέριλαντ, δεν είχε ιδέα από κρασιά. Δεν είχε καν
δοκιμάσει. Στα μυστικά τους μυήθηκε λίγο μετά τον γάμο του με μια Γαλλίδα και
αναδείχθηκε σε ηγετική φυσιογνωμία του είδους. Του αρέσουν τα κρασιά που είναι
δυνατά, περισσότερο καλιφορνέζικα παρά Μπορντό, που αρέσουν δηλαδή στους
Αμερικανούς πελάτες του. Δεν είναι δύσκολο έπειτα από αυτό να αντιληφθεί
κανείς γιατί τα κρασιά του Μπορντό φαίνεται να μοιάζουν στη γεύση.