Η αυτοκτονία ήταν έγκλημα

Επί τρία χρόνια ο θάνατος του Πολυχρόνη Μηνόγιαννη, ο οποίος είχε βρεθεί
νεκρός μέσα στο σπίτι του στο Ηράκλειο Αττικής, είχε αποδοθεί σε αυτοκτονία.
Για τις διωκτικές αρχές ο φάκελος είχε οριστικά τεθεί στο αρχείο. Όχι όμως και
για τη Δικαιοσύνη…

Π. Μηνόγιαννης. Το θύμα διακρίνεται στο βάθος δεξιά συνοδεύοντας τον κ. Γ. Δαυίδ σε συνάντησή του με τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ

Οι έρευνες της ανακρίτριας έδειξαν ότι επρόκειτο για δολοφονία. Ο ύποπτος
εντοπίστηκε στον επαγγελματικό κύκλο του θύματος. Και τώρα ο Γιώργος Α.
Κατσαράς παραπέμπεται με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών της Αθήνας
ενώπιον του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου με τη σοβαρότατη κατηγορία της
ανθρωποκτονίας από πρόθεση.

Τα δύο μπουκάλια ουίσκι, ένα άδειο και ένα μισογεμάτο, και τα ίχνη πυρίτιδας
στα χέρια του νεκρού ήταν αρκετά για να οδηγήσουν τους αστυνομικούς στο
βεβιασμένο και λανθασμένο – κατά τους δικαστές – συμπέρασμα της αυτοκτονίας,
παρά το γεγονός ότι δεν βρήκαν σημείωμα του αυτόχειρα. Οι συγγενείς του άτυχου
Π. Μηνόγιαννη ούτε για μία στιγμή πίστεψαν – όπως δήλωσαν στα «ΝΕΑ» – την
εκδοχή της Αστυνομίας και έδωσαν τον δικό τους αγώνα για να αποκαλυφθεί η
αλήθεια, έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη.

Ήταν 2 Μαΐου του 1999, λίγο μετά τις δέκα το βράδυ, όταν ακούστηκαν δύο
πυροβολισμοί από το σπίτι του Π. Μηνόγιαννη, ο οποίος εργαζόταν – όπως και ο
κατηγορούμενος – στη φρουρά ασφαλείας του κ. Γιώργου Δαυίδ, προέδρου της
εταιρείας 3Ε. Ο φερόμενος ως δράστης είχε δεχθεί – όπως ισχυρίζεται – ένα
τηλεφώνημα από τον συνάδελφό του, που του… ανακοίνωνε την πρόθεσή του να
αυτοκτονήσει. Έσπευσε στο σπίτι του, αλλά ήταν αργά… Ανήσυχος κάλεσε τον
τρίτο φρουρό της οικογένειας Δαυίδ, Σπύρο Ρέππα. Κατάφερε να μπει από το
παράθυρο και βρήκε τον συνάδελφό του καθισμένο στον καναπέ με αίματα στο
πρόσωπο.

Αμέσως ειδοποιήθηκαν οι αστυνομικοί, οι οποίοι κατέληξαν ότι επρόκειτο για
αυτοκτονία. «Οι ενέργειές τους όμως», σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο σκεπτικό
τού υπ’ αριθμόν 1529/2002 βουλεύματος του δικαστικού συμβουλίου, «ήταν
βεβιασμένες, οι παραλείψεις τους σημαντικές και οι εκτιμήσεις τους
λανθασμένες». Οι δικαστές αναφέρουν μία προς μία τις παραλείψεις των
αστυνομικών οργάνων, εξαιτίας των οποίων η υπόθεση λίγο έλειψε να τεθεί για
πάντα στο αρχείο με την ένδειξη «Αυτοκτονία». Συγκεκριμένα επισημαίνουν τα
εξής:

* Δεν τους παραξένεψε καθόλου ότι είχαν προηγηθεί δύο πυροβολισμοί,
γιατί κατά την κρίση τους συνηθίζεται ο αυτόχειρας να πυροβολεί δοκιμαστικά
μία φορά πριν αυτοκτονήσει. Ωστόσο, η ιατροδικαστής κ. Σουλτάνα Μαριανού
καταθέτει ότι δεν θεωρεί φυσιολογικό το γεγονός για κάποιον που προτίθεται να
αυτοκτονήσει να πυροβολεί πρώτα στον αέρα και μετά τον εαυτό του.

* Δεν εκλήθη αμέσως η Σήμανση, με αποτέλεσμα τα αποτυπώματα που
ελήφθησαν αργότερα να μην είναι ικανά προς αξιολόγηση.

* Δεν εκλήθη ιατροδικαστής στον χώρο του συμβάντος παρά τα αντιθέτως
ισχυριζόμενα από τους αστυνομικούς, οι οποίοι συνήθως δεν τους καλούν για
αυτοψία μόνο όταν βρίσκεται σημείωμα αυτοκτονίας του αυτόχειρα.

Αν και ακόμη σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως λέει ο δικηγόρος της οικογένειας
Μηνόγιαννη κ.Φ. Φίλιας, δεν μπορεί κανείς, εκ των προτέρων, να γνωρίζει εάν
αυτό είναι γνήσιο ή δεν είναι αποτέλεσμα εξαναγκασμού.

Για την υπόθεση επιλήφθηκε αυτεπαγγέλτως η Δικαιοσύνη. Η 15η Τακτική
Ανακρίτρια σιγά σιγά κατάφερε να συνθέσει το παζλ της δολοφονίας. Και τώρα οι
δικαστές που εξέδωσαν το βούλευμα εκτίμησαν διαφορετικά τα ίδια στοιχεία της
προανάκρισης, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι είχαν να κάνουν με μία
δολοφονία, που εμφανίστηκε ως μία καλοσκηνοθετημένη αυτοκτονία. θεωρούν, δε,
ότι το κίνητρο της δολοφονίας ήταν ο επαγγελματικός ανταγωνισμός, καθώς θύτης
και θύμα είχαν στο παρελθόν φιλονικήσει στις εγκαταστάσεις της εταιρείας, όπου εργάζονταν.

Ελεύθερος με περιοριστικούς όρους

Ο κατηγορούμενος για τη δολοφονία του Π. Μηνόγιαννη, ο Ανδρέας Κατσαράς
αρνείται οποιαδήποτε σχέση με τη δολοφονία που του αποδίδεται.

Υποστηρίζει από την αρχή ότι μετά το τηλεφώνημα που δέχθηκε από το θύμα, το
οποίο του ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αυτοκτονήσει, έσπευσε στο σπίτι του
για να προλάβει το κακό. Όταν εκλήθη σε απολογία, με σύμφωνη γνώμη της
ανακρίτριας και του αρμόδιου εισαγγελέα, είχε κριθεί προφυλακιστέος. Λίγο
καιρό αργότερα, οι συνήγοροί του υπέβαλαν προσφυγή που έγινε δεκτή και σήμερα
ο κατηγορούμενος είναι – τουλάχιστον μέχρι την ημέρα της δίκης του – ελεύθερος
με τους εξής περιοριστικούς όρους: Καταβολή εγγύησης 2.000.000 δραχμών,
εμφάνιση δύο φορές τον μήνα στο αστυνομικό τμήμα και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα.