Το φιλί της ζωής για την ιδιωτική πρωτοβουλία

Στον ιδιωτικό τομέα θα επιχειρήσει, όπως όλα δείχνουν, να στρέψει το
ενδιαφέρον της οικονομικής πολιτικής η κυβέρνηση στο προσεχές διάστημα, καθώς
εκεί διακρίνονται αχτίδες φωτός που μπορούν να εμπνεύσουν αισιοδοξία για το
μέλλον της οικονομίας.

Η επιλογή είναι σωστή. Όσο σημαντική και αν είναι η φορολογική μεταρρύθμιση
και κρίσιμη η αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος, αυτό που χρειάζεται για
να κινηθεί και να αποκτήσει δυναμισμό η οικονομία είναι να γίνουν επενδύσεις,
να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, να αυξηθούν τα κέρδη και οι αποδόσεις
στο Χρηματιστήριο. Τώρα, που οι διεθνείς συνθήκες δείχνουν σημάδια βελτίωσης,
όσο ασθενή και αβέβαια και αν είναι αυτά, είναι η κατάλληλη στιγμή να
δραστηριοποιηθούν οι ελληνικές επιχειρήσεις και να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος
των προηγούμενων μηνών.

Το Ελληνικό Δημόσιο θα ρίξει στο τραπέζι, τους επόμενους μήνες, για τον σκοπό
αυτό, τα δυνατά χαρτιά του. Ένα από αυτά είναι οι επενδύσεις του Κοινοτικού
Πλαισίου Στήριξης. Ο υφυπουργός Οικονομίας κ. Χρήστος Πάχτας θα ανακοινώσει τη
Δευτέρα επενδύσεις συνολικού ύψους 1,3 τρισ. δραχμών, που χρηματοδοτούνται σε
ποσοστό έως και 75% από το κράτος. Οι σχετικές προκηρύξεις έχουν ήδη αρχίσει
να δημοσιεύονται, αλλά αναμένεται να πυκνώσουν τους επόμενους μήνες,
προσφέροντας πολύτιμο οξυγόνο στον ιδιωτικό τομέα. Και μάλιστα, το οξυγόνο θα
δώσει ζωή σε ιδιαίτερα κρίσιμους τομείς, όπως η τεχνολογία, αφού ένα μεγάλο
μέρος των επενδύσεων θα αφορά έργα που σχετίζονται με την πληροφορική.
Παράλληλα με το Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης κινούνται τα έργα της Ολυμπιάδας.
Οι αναθέσεις γίνονται πλέον με ταχείς ρυθμούς, προσφέροντας αντικείμενο σε
μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες κατά κανόνα, αλλά και δημιουργώντας
προϋποθέσεις για ανάληψη εργασιών από μικρομεσαίους επιχειρηματίες.

Οι ιδιωτικοποιήσεις

Η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να αναθερμάνει και το μέτωπο των ιδιωτικοποιήσεων,
όπου ήδη έχει πραγματοποιήσει στροφή προσφέροντας πλέον όχι μόνο μικρά πακέτα
μετοχών στο Χρηματιστήριο, αλλά και το μάνατζμεντ των επιχειρήσεων σε
στρατηγικούς εταίρους, κάτι που έχει εκτιμηθεί από τον ιδιωτικό τομέα. Ωστόσο,
το τοπίο στις ιδιωτικοποιήσεις παραμένει θολό, καθώς οι καθυστερήσεις και οι
αναβολές διαδέχονται η μία την άλλη και το ενδιαφέρον των ιδιωτών συχνά
υποχωρεί, καθώς προχωρούν οι διαδικασίες. Χαρακτηριστική η περίπτωση των
Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, που τράβηξε σε μάκρος πέραν πάσης προσδοκίας. Η
προγραμματισμένη υπογραφή της συμφωνίας μεταβίβασης στη γερμανική κοινοπραξία
τη Δευτέρα ίσως βοηθήσει να βελτιωθεί το κλίμα στον χώρο αυτό, έπειτα από ένα
πεντάμηνο σχεδόν πλήρους αδράνειας.

Αδιάβλητες διαδικασίες

Όμως, δεν αρκεί να ανοίξουν οι κρουνοί του Δημοσίου για να αποκτήσει και πάλι
η ελληνική οικονομία τη δυναμική που τόσο χρειάζεται. Πρέπει και η συνέχεια να
είναι η ενδεδειγμένη. Κατ’ αρχάς, οι διαδικασίες επιλογής των επιχειρήσεων που
θα χρηματοδοτηθούν από το Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, αλλά και από οποιαδήποτε
άλλη δημόσια πηγή, πρέπει να είναι άψογες. Στους διαδρόμους υπουργείων και σε
γραφεία εταιρειών πλανώνται πάντα ερωτήματα, αν ο τάδε ή ο δείνα διαγωνισμός
είναι «δοσμένος» πριν ακόμη προκηρυχθεί. Αν δεν διαψευσθούν στην πράξη με
αδιάβλητες διαδικασίες αυτές οι ανησυχίες, θα χαθεί το παιχνίδι πριν ακόμη
αρχίσει.

Ύστερα, η παρακολούθηση πρέπει να είναι στενή. Αν κάτι δεν γίνεται όπως έχει
συμφωνηθεί, πρέπει να λαμβάνονται μέτρα για την επανόρθωσή του. Τόσο τα έργα
και τα προγράμματα του Γ’ ΚΠΣ όσο και αυτά της Ολυμπιάδας δεν πρέπει να έχουν
αποτελέσματα με ημερομηνία λήξης, ταυτόσημη με την ολοκλήρωσή τους. Πρέπει να
συνεχίσουν να προσφέρουν, με τη λειτουργία τους, ευκαιρίες ανάπτυξης και
προϋπόθεση γι’ αυτό είναι να γίνουν σωστά και όχι έργα βιτρίνας.

Τέλος, ο ιδιωτικός τομέας πρέπει να ανταποκριθεί αναλαμβάνοντας και δικές του
πρωτοβουλίες. Οι ελληνικές επιχειρήσεις θα κληθούν να απαντήσουν στην
αναμενόμενη ανάκαμψη της διεθνούς οικονομίας, βελτιώνοντας τις εξαγωγικές τους
επιδόσεις, πραγματοποιώντας νέες επενδύσεις και διεισδύοντας σε χώρους που
μπορούν να τους εξασφαλίσουν μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα και κερδοφορία. Για όλα
αυτά, δεν είναι απαραίτητα τα δεκανίκια της κρατικής μηχανής. Μόνο η άρση των
εμποδίων, που ίσως εξακολουθεί να θέτει στην επιχειρηματική πρωτοβουλία το κράτος.