[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Βρέθηκε τελικώς ένας τρόπος να αντιμετωπιστεί ο «ανερχόμενος» Κώστας
Καραμανλής! Πιάστηκαν ορισμένοι στο ΠΑΣΟΚ από μια δήλωση του Χαρίλαου Φλωράκη,
ο οποίος διαπίστωσε εκλογική άνοδο της Ν.Δ. και πιθανή νίκη τού αρχηγού της
και άρχισαν να τον «βαράνε», ξορκίζοντας έτσι τη Δεξιά.

Φαίνεται ότι το πάθημα των γαλλικών εκλογών δεν έγινε σε κανέναν μάθημα…
Ίσως γιατί όσοι φωνάζουν με τόσο πάθος κατά του Χαρίλαου Φλωράκη, δεν έχουν
τίποτα να χάσουν, αφού τόσα χρόνια προσωπικές στρατηγικές φαίνεται ότι εξυπηρετούσαν.

Οι ωριμότεροι και μετριο-παθέστεροι ασφαλώς θα θυμούνται ότι στα τέλη της
δεκαετίας του ’80, η τακτική του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη – με τη μεγάλη
βοήθεια, τότε, του Παύλου Μπακογιάννη – ήταν να πλησιάσει την Αριστερά. Ο τότε
αρχηγός της Δεξιάς έπαιξε όσο κανένας άλλος με την ψυχολογία στελεχών της, που
είχαν απογοητευθεί από την αλαζονεία και τα λάθη κορυφαίων του ΠΑΣΟΚ. Και,
τελικώς, πέτυχε – όπως το είχε καταφέρει και στη δεκαετία του ’40 στην Κρήτη –
να την εγκλωβίσει θανάσιμα προς όφελος της παράταξης, την οποία με συνέπεια υπηρέτησε.

Τότε, ορισμένοι στο ΠΑΣΟΚ αντί να αντιληφθούν και να εξουδετερώσουν το
σατανικό σχέδιο που βρισκόταν σε εξέλιξη, βγήκαν και κατήγγειλαν το «θύμα».
Άφησαν τον «θύτη» ανενόχλητο να αρπάξει την εξουσία σε μια κρίσιμη για την
Ευρώπη (κατάρρευση καθεστώτων υπαρκτού σοσιαλισμού) και τη Μέση Ανατολή
(πόλεμος στον Κόλπο) περίοδο.

Σήμερα, που και πάλι στον κόσμο (π.χ. Κεντρική Ασία) αλλά και στον περίγυρό
μας (π.χ. Παλαιστίνη) συμβαίνουν μεγάλα γεγονότα, κι ενώ το Κυπριακό βρίσκεται
στην κρισιμότερη φάση του μετά το ’74, ορισμένοι στραβοκοιτάζουν. Αντί να
στρίψουν το τιμόνι και να επιλέξουν πολιτικές συμβατές με τη Διακήρυξη της 3ης
Σεπτέμβρη, την ιστορία του τόπου μας αλλά και με την εποχή μας, επιλέγουν να
κυνηγήσουν μάγισσες.

Το αποτέλεσμα, εάν συνεχιστεί η ίδια τακτική, θα είναι – τηρουμένων των
αναλογιών – αντίστοιχο, αν όχι ηχηρότερο, του ’89. Τότε, και πάλι ορισμένοι θα
«ανακαλύψουν» την Αριστερά ως μοναδική υπεύθυνη της δικής τους ανικανότητας…