Οι ξένες λέξεις στα ελληνικά

Ο κ. Κ. Καρκανιάς, από την Αθήνα, γράφει για τα προβλήματα της ελληνικής
γλώσσας που έθεσε ο κ. Γιάννης Η. Χάρης και παρατηρεί, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Είμαι από εκείνους τους Έλληνες που πιστεύουν ότι κινδυνεύει πραγματικά η
γλώσσα μας και πρέπει να ασχοληθούμε με αυτήν για να την προστατεύσουμε, να τη
διατηρήσουμε, να την αναπτύξουμε, να τη διαδώσουμε.

Βέβαια, όσοι μιλούν για κινδύνους, τους οποίους διατρέχει η γλώσσα μας, δεν
έχουν κατά νου τους ίδιους κινδύνους ούτε και τους ίδιους τρόπους
αντιμετώπισής τους…

Αναφέρω ενδεικτικά μερικούς:

* Άκριτη και χωρίς λόγο χρησιμοποίηση ξένων λέξεων για αντικείμενα και
νοήματα για τα οποία υπάρχουν αντίστοιχες ελληνικές, π.χ. τι νόημα έχει η
χρησιμοποίηση από όλους τους πολιτικούς μας και την πλειονότητα των
αρθρογράφων σε εφημερίδες κ.λπ. του όρου «μάνατζερ ή manager των νοσοκομείων»
αντί των λέξεων «διευθυντής, διοικητής, πρόεδρος κ.λπ. των νοσοκομείων»;

* Ανόητη λατινοποίηση, ως προς τη γραφή, χιλιάδων επωνυμιών ελληνικών
επιχειρήσεων και προϊόντων σε κείμενα που απευθύνονται σε Έλληνες.

Π.χ. Όμιλος PLIAS πρώην (Παπουτσάνη), Τράπεζα Ergasias, Ομόλογα Genesis,
κ.λπ., κ.λπ.

* Ονομασία σχεδόν όλων των νέων προϊόντων των μεγάλων ελληνικών
εταιρειών με ξένες λέξεις:

Π.χ. Γάλα Advance, τραπεζικές υπηρεσίες Open 24 κ.λπ. κ.λπ.

* Ξένες ονομασίες όλων σχεδόν των ελληνικών περιοδικών.

Σκοπίμως δεν αναφέρομαι στον συνεχή υποβιβασμό της γλωσσικής ικανότητας των
Ελλήνων, που αποφοιτούν από τα Γυμνάσια και τα Λύκεια, τον οποίο όσοι
ασχολούμαστε με την μεταλυκειακή εκπαίδευση αντιμετωπίζουμε καθημερινά, γιατί
γι’ αυτό το θέμα η απόδειξη, η αναζήτηση αιτιών και η αναζήτηση λύσεων θα
χρειαζόταν και χρειάζεται τόμους».

Τέλος, από «ΤΑ ΝΕΑ» της 30.3.2002 σημειώνει μερικά παραδείγματα χρήσης ξένων
λέξεων αντί των ελληνικών, κυρίως στον τομέα των διαφημίσεων.

Η κ. Ευγενία Κατσαρού, φοιτήτρια της Παντείου, αναφερόμενη στον διάλογο για
τη γλώσσα σημειώνει, μεταξύ άλλων:

«Με ιδιαίτερη χαρά διαπίστωσα ότι διαθέσατε ειδικό χώρο αλληλογραφίας με θέμα
τη γλώσσα.

Τέτοιου είδους διάλογοι μού θυμίζουν παλιές καλές ημέρες που βέβαια δεν έζησα
λόγω ηλικίας, αλλά μου είναι γνωστές από αναφορές τρίτων. Εννοώ το δικαίωμα
και την ανάγκη και της δικής μου γενιάς να ανταλλάσσει απόψεις για το
πολυτιμότερο ίσως αγαθό, την ελληνική γλώσσα.

Δεν μας απασχολεί όλους και πάντα η υπόθεση Β.Β.

Τώρα αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι τι ακριβώς εννοεί ο κ. Χάρης. Με το “…
δοκιμάστε να βγάλετε από την καθημερινή ζωή του καθενός το χιούμορ, φλερτ
κ.λπ…”.

Εννοεί ότι είναι αναντικατάστατες ή ότι συγκεκριμένο επίπεδο ανθρώπων μάς τις
επιβάλλουν ως συνήθως.

Ειλικρινά, καταλαβαίνω καλύτερα τι κάνω όταν λέω ερωτοτροπώ από ό,τι
φλερτάρω».

Ο κ. Γεώργιος Τριτάκης, από τη Γλυφάδα, γράφει για τη γλώσσα:

«Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα γίνει από τώρα και στο εξής. Θα εξαγγλισθεί η
ελληνική γλώσσα ή θα διατηρηθεί συνεχώς εξελισσόμενη. Σ’ αυτό το μεγάλο
ερώτημα ο κύριος Χάρης φαίνεται να απαντά ως εξής: προτιμά ιμέιλ από
ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, ιντερνέτ από διαδίκτυο, μόνιτορ από οθόνη, σινεμάς
από κινηματογράφος, σούπερ μάρκετ από υπεραγορά κ.πλ. Προτιμά προφανώς να
ακούει τους νέους μας να φρικάρουν και να νταουνιάζουν. Προτιμά να ακούει τους
αθλητικούς δημοσιογράφους να αναφέρουν τα ντεζαβαντάζ του αντιπάλου. Προτιμά
το λαϊφστάιλ και το ντιζάιν.

Αυτές οι απόψεις δείχνουν αγάπη προς την ελληνική γλώσσα; Αυτή η εμμονή στις
δάνειες λέξεις για μία γλώσσα με τόση ιστορία, τι αποδεικνύει άραγε;».