Η τραγωδία στη Μ. Ανατολή

Ο κ. Ιάκωβος Μ. Φριζής, από την Αγία Παρασκευή, αναφέρεται στην τραγωδία
της Μέσης Ανατολής και σημειώνει, μεταξύ άλλων:

«Το Όσλο έγινε για την ειρήνη. Και όμως η τρομοκρατία αυξήθηκε. Το 1995, τα
λεωφορεία γεμάτα κόσμο ανατινάζονται το ένα μετά το άλλο. Η αγορά της
Ιερουσαλήμ γεμίζει από νεκρούς Ισραηλινούς. Καμία διαμαρτυρία. Τι αξία έχει το
εβραϊκό αίμα; Γιατί αυτή η τρομοκρατία, όταν μιλούν για ειρήνη;…

Κι ας έλθουμε στο 2000. Ο Μπαράκ δίνει στους Παλαιστινίους το 97% των εδαφών
που ζητούν, εδάφη που πήρε το Ισραήλ από την Ιορδανία ­ φυσική πατρίδα των
Παλαιστινίων ­ και όχι από τους Παλαιστινίους. Τη μισή Ιερουσαλήμ, η οποία
ήταν πάντα πρωτεύουσα των εβραϊκών κρατών εδώ και 3.000 χρόνια. Και ακόμη,
περιορισμό των εποικισμών. Και ο Αραφάτ δεν το δέχεται. Γιατί; Ήθελε και την
επιστροφή 3,5 εκατ. προσφύγων όχι στο παλαιστινιακό κράτος που θα
εδημιουργείτο, αλλά μέσα στο Ισραήλ, που ήδη έχει 1,5 εκατ. Παλαιστινίους, σε
μια έκταση μικρότερη από την Πελοπόννησο. Ναι, το Ισραήλ, που θέλουν να το
καταστρέψουν, είναι μόνο 20.700 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Και μιλούν για πρόσφυγες Παλαιστινίους. Ποίος μιλάει όμως για το 1,5 εκατ.
πρόσφυγες Εβραίους που διώχθηκαν από τα αραβικά κράτη; Κανένας.

Σχεδόν όλοι οι Άραβες θεωρούν τους Ισραηλινούς ως παρείσακτους. Όμως ουδέποτε
στην Ιστορία υπήρξε παλαιστινιακό κράτος. Οι Εβραίοι ήταν έθνος στη Μέση
Ανατολή 1.800 χρόνια πριν από την αραβική κατάκτηση. Ας γίνει παλαιστινιακό
κράτος με υποχωρήσεις από όλους. Και αυτό θα γίνει αν οι Παλαιστίνιοι
σταματήσουν να ενισχύουν την τρομοκρατία από τη μία και από την άλλη να μιλούν
για ειρήνη».

Ο κ. Ι. Αρχοντίδης, από τη Θεσσαλονίκη, για το ίδιο θέμα γράφει, μεταξύ
άλλων:

«Σε μια δικτατορία, όταν γίνονται εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας,
δικαιολογούμε τους λαούς, γιατί λέμε ο λαός τι φταίει, φταίει ο δικτάτορας.
(Χίτλερ, Στάλιν, Σαντάμ κ.λπ.).

Εδώ όμως έχουμε το εξής φαινόμενο. Ο λαός του Ισραήλ εξέλεξε με ελεύθερες
εκλογές να τον κυβερνήσει ένας γνωστός χασάπης, τον οποίο καταζητούν
ευρωπαϊκές αστυνομίες (Βέλγιο) για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Το αξιοσημείωτο, δε, είναι ότι όσο αυτός ο χασάπης βουτάει στο αίμα αθώων
ανθρώπων τόσο μεγαλώνει και η δημοτικότητά του ανάμεσα στον λαό του».