Για θυμήσου…

![]() |
|
Ο Κώστας Χαραμαντίδης (δεν ζει), από τους σημαντικότερους παράγοντες του |
Μοναδικό και σπάνιο ντοκουμέντο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η έκδοση ενός
τόμου στη Χαλκίδα, με τίτλο «1830 – 1997 Ευβοϊκός Στίβος» και υπότιτλο: «Από
την αλάνα στο… ταρτάν». Πρόκειται για μια αξιόλογη, πολύχρονη και συλλογική
εργασία την οποία έχει συντονίσει και υπογράψει ένας σημαντικός άνθρωπος του
αθλητισμού της περιοχής, ο καθηγητής Σωματικής Αγωγής Γιάννης Καρβελάς που από
τα παιδικά του χρόνια μέχρι σήμερα έχει αφιερώσει τη ζωή του στον αθλητισμό,
αφού εκτός από αθλητής διακρίθηκε και ως προπονητής και παράγοντας. Ο τόμος,
σε μεγάλο σχήμα, με χαρτί ιλουστρασιόν, αποτελείται από 480 σελίδες που η
καθεμία από αυτές είναι και ένα ιστορικό ντοκουμέντο.
Η αναφορά σε πρόσωπα και γεγονότα που έχουν παίξει πρώτους ρόλους στον
αθλητισμό της Εύβοιας έχει αποτελέσει αντικείμενο έρευνας και μελέτης, πράγμα
που φαίνεται από τα πολλά στοιχεία αλλά και τις φωτογραφίες που φιλοξενούνται
στην έκδοση. Το βιβλίο χωρίζεται σε 8 μέρη, που αντιστοιχούν σε περιόδους του
κλασικού αθλητισμού. Αφού γίνεται αναφορά στη μακροχρόνια κρίση του ελληνικού
αθλητισμού από το 1838 έως το 1894, ο συγγραφέας παρουσιάζει στοιχεία από τους
αγώνες της Τήνου το 1895. Οι πρώτοι Πανευβοϊκοί Αγώνες στίβου έγιναν στη
Χαλκίδα, τέσσερις μήνες μετά τους Ολυμπιακούς του 1896, από τις 28 έως τις 31
Ιουλίου. Σ’ αυτούς τους αγώνες έλαβαν μέρος και Τούρκοι αθλητές. Παράλληλα με
τους αγώνες στίβου έγιναν και λεμβοδρομίες και κολυμβητικά αγωνίσματα.
Την περίοδο εκείνη ιδρύθηκαν οι πρώτοι σύλλογοι στην Εύβοια: Γλαύκος Χαλκίδας,
Γυμναστικός Σύλλογος Κύμης, Γυμναστικός Σύλλογος Σκοπέλου (όταν η Σκόπελος
ανήκε στην Εύβοια), Γυμναστικός Σύλλογος Ξηροχωρίου.
Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου σ’ ένα αναλυτικό διάγραμμα του ευβοϊκού στίβου
(1925 – 1940) τονίζεται ότι τα σχολεία ήταν εκείνη την εποχή οι αιμοδότες του
στίβου στην περιοχή. Το 1934 στις γυμναστικές επιδείξεις του Γυμνασίου
Χαλκίδας έχουμε τις πρώτες επιδόσεις (Κ. Μήλιος 11″1 και Χ. Παπαδημητρίου 11″2
στα 100 μ.).
Το τρίτο μέρος είναι αφιερωμένο στις δύσκολες συνθήκες του πολέμου και της
φτώχειας (1941 – 1950) για τον στίβο στην Εύβοια.
Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην περίοδο 1951 – 1960, όπου υπάρχει μεγάλη
ανάπτυξη στον κλασικό και γενικά σ’ όλους τους τομείς του αθλητισμού στην
Εύβοια. Γίνεται μια πολύ μεγάλη προσπάθεια στην οποία οι γυμναστές της
περιοχής είναι και οι πρωτοπόροι (Ζαγοριανός, Μπαγουρδής, Βοττέας, Κ.
Μπούρικας, Καρβελάς, Πρωτοπαπάς, Φουρτούνα) ενώ εκτιμάται και η προσφορά και
άλλων παραγόντων, όπως των δημοσιογράφων Κώστα Καραμουσουλάκη, Αντώνη
Μουστάκα, Χρύσανθου Βασιλείου. Στις επόμενες δεκαετίες και μέχρι το 1997
παρουσιάζονται: φωτογραφικό υλικό, αγώνες, πίνακες επιδόσεων στα αγωνίσματα,
καθώς και πορτρέτα δεκάδων αθλητικών παραγόντων και γενικώς των ανθρώπων του
στίβου στην Εύβοια.














