ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ο καθένας τον χορό του

Οι ενδοκλαδικές αντιπαλότητες και συνηθισμένες και γνωστές είναι. Αλλά σπάνια
εκδηλώνονται σε δραστηριότητες που η επιτυχία τους στηρίζεται στη συνολική και
ευρύτερη συμμετοχή. Όπως είναι ένα πάρτι. Ένας χορός. Μια δεξίωση. Αυτό
συνέβαινε τα τελευταία χρόνια με τον χορό των «καθημένων» και «ισταμένων»
λειτουργών της Δικαιοσύνης. Μπορεί να μη χόρευαν παρά νησιώτικα, καλαματιανό,
τσάμικο και βαλς, αλλά βρίσκονταν όλοι μαζί. Δικαίωμα τής κάθε ένωσης να
συνδιαργανώσει τον ετήσιο χορό. Ή να οργανώσει δικό της. Αλλά να
προγραμματίσει «βραδινή έξοδο» μόνο για τα μέλη της, την ίδια ημέρα και ώρα
που μια από τις δικαστικές ενώσεις – η μεγαλύτερη, καθώς σε αυτήν μετέχουν ως
μέλη και δικαστές και εισαγγελείς – δεν έχει προηγούμενο. Δεν φαίνεται να
διαφώνησαν για τον χώρο, στον οποίο θα δινόταν αυτό το εξαιρετικό «γκαλά»,
αφού δικαστές και εισαγγελείς επέλεξαν μια άνετη και καλόγουστη αίθουσα
κεντρικού ξενοδοχείου. Ούτε και για το «μενού» θα υπήρχε αντίρρηση, αφού πιο
εύγεστο και ποιοτικό δεν θα μπορούσε να γίνει. Αλλά ούτε και για το μουσικό
πρόγραμμα θα μπορούσαν να υποβληθούν ενστάσεις, αφού οι καλλιτέχνες που
παρήλασαν, μόνο σε ένα υπερθέαμα θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν. Ανοιχτή σε
κάθε ερμηνεία η διαφοροποίηση. Μπορεί να οφείλεται στο ότι η φύση της δουλειάς
του εισαγγελέα συνάδει περισσότερο με ένα πρόγραμμα κλισέ, μακριά από τον πολύ
κόσμο, με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Ευτυχώς για μας, η πρώτη Ένωση συγκέντρωσε
περισσότερο κόσμο… Και του χρόνου…