o υποψήφιος Με το… πενάκι των μαθητών

Μια ζωή… διάβασμα

Δυο χρονών σαν ήμουνα με κύβους σπίτια ήθελα να κτίζω, μα οι γονείς μου
συνεχώς με πίεζαν να μαθαίνω λέξεις και να συλλαβίζω.

Σαν έγινα τριών χρονών πολλά παιχνίδια ήθελα να μάθω, αλλά μου έβγαλαν την
πίστη να συνηθίσω να διαβάζω και να γράφω.

Στο νηπιαγωγείο τεσσάρων χρονών παιδάκι, κράταγα στα χέρια μου ένα
κομπιουτεράκι.

Έξι χρονών σαν έγινα και πήγα στο Δημοτικό σχολείο, οι γονείς μου γκρίνιαζαν
να είμαι πάντα με ένα ανοιχτό βιβλίο.

Πρώτη Γυμνασίου πήγαινα παρακαλώ, και απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ κράταγα στα
χέρια μου ένα στυλό.

Έφτασα στο Λύκειο. Σχολείο κάθε μέρα, για να προλάβω τα μαθήματα, έκανα τη
νύχτα-μέρα.

Για να μπω στο ρημάδι το Πανεπιστήμιο, χρειάζεται να κάνω οπωσδήποτε
φροντιστήριο.

Σκέφτομαι πως σαν πάρω το πτυχίο και αποφασίσω να εργαστώ, να διοριστώ σε μια
υπηρεσία, πάλι εξετάσεις θα χρειαστώ.

Και όταν κάποτε το τέλος της ζωής μου θα έχει φτάσει, πάλι κάποιος παπάς
χρειάζεται να… με διαβάσει.

Διονύσης Καραγεώργος, Απόφοιτος Ενιαίου Λυκείου

Καμιά ευχαρίστηση, δημιουργικότητα ή ελευθερία

Και πάλι όλοι οι μαθητές βρισκόμαστε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης! Ο όγκος
της ύλης, το πλήθος των μαθημάτων, η κόπωση μιας ολόκληρης χρονιάς νιώθουμε να
μας πνίγουν.

Αισθανόμαστε δέσμιοι των καθηκόντων μας. Οφείλουμε να οργανώνουμε τη μελέτη
μας, να προγραμματίζουμε τις επαναλήψεις μας και να εξοικονομούμε δυνάμεις για
να τις αξιοποιήσουμε με απόλυτη επιτυχία την ώρα των εξετάσεων.

Πίεση αφόρητη να κάνουμε κάτι που, κάτω από άλλες συνθήκες, μας προσφέρει
χαρά. Μας αρέσει να μαθαίνουμε καινούργια πράγματα, να διαθέτουμε ώρες
ολόκληρες σε βιβλία ή στο Διαδίκτυο, η νέα γνώση μάς γοητεύει. Όμως στις
εξετάσεις η μάθηση προσλαμβάνει εξοντωτικό χαρακτήρα. Εξαλείφονται σχεδόν
ολοκληρωτικά οι έννοιες της δημιουργικότητας, της ελευθερίας, της
ευχαρίστησης.

Παρ’ όλα αυτά, αποτελεί αναγκαιότητα η προσπάθεια εντοπισμού θετικών στοιχείων
καθώς και η διαμόρφωση ευνοϊκού κλίματος, ακόμη και κάτω από αυτές τις
συνθήκες. Όπως πολύ εύστοχα επισημαίνει και ο Canergie: «Να σκεφτόμαστε το
μέλλον. Να μην αγχωνόμαστε όμως γι’ αυτό!». Ας παρηγορηθούμε από το γεγονός
ότι το καλοκαίρι θα έχουμε όλο τον χρόνο και την άνεση να πράξουμε οτιδήποτε
μας προσφέρει απόλυτη ικανοποίηση!

Δήμητρα Σερεβέτα, 1ο Λύκειο Αλίμου Γ’ τάξη Ενιαίου Λυκείου