Το αδελφάκι της Γης βρήκε πύρινο θάνατο

Το ηλιακό μας σύστημα είχε κάποτε έναν επιπλέον πλανήτη που έμοιαζε με τη Γη
και ακολούθησε μια ελικοειδή τροχιά έως τον πύρινο θάνατό του στον Ήλιο πριν
από σχεδόν 4 δισεκατομμύρια χρόνια, υποστηρίζει ένας Βρετανός επιστήμονας.

Αυτός ο χαμένος κόσμος, ο οποίος ήταν μέρος της αρχικής οικογένειας των
δορυφόρων του Ήλιου που σχηματίσθηκε πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, ήταν
μικρότερος από τη Γη και βρισκόταν σε σταθερή τροχιά, έξω από την τροχιά του
Άρη.

Μέσα στα επόμενα 600 εκατομμύρια χρόνια, η βαρύτητα των γειτόνων του τον
έβγαλε από την τροχιά του και τον έκανε να ακολουθήσει ένα ιδιόρρυθμο μονοπάτι
που τον οδήγησε στην καταστροφή του.

«Κληρονομιά» του είναι οι λεκάνες και οι κρατήρες της Σελήνης, αποτέλεσμα μιας
βροχής μετεωριτών την οποία προκάλεσε το πέρασμα του πλανήτη από τη ζώνη των
αστεροειδών κατά την πορεία της σύγκρουσής του με τον Ήλιο. Έτσι εξηγείται
γιατί οι κρατήρες και οι λεκάνες της Σελήνης έχουν σχηματισθεί από πτώσεις
μετεωριτών σε μια σχετικά βραχεία περίοδο, πριν από 3,8 ώς 3,9 δισεκατομμύρια
χρόνια, και δεν υπάρχουν τέτοιες πτώσεις πριν ή μετά.

«Τελικά, αυτός ο επιπλέον πλανήτης εξαφανίσθηκε και ο βομβαρδισμός των
μετεωριτών σταμάτησε», εξηγεί στη σχετική μελέτη του ο Βρετανός επιστήμονας
Τζον Τσέιμπερς, ο οποίος εργάζεται για το Ερευνητικό Κέντρο Έιμς της NASA στο
Μόφετ Φιλντ της Καλιφόρνιας.

Ο «Ίκαρος»

«Καθώς η τροχιά του γινόταν όλο και πιο ελλειπτική, πλησίασε πολύ στον Ήλιο, ο
οποίος τον απορρόφησε. Ήταν πραγματικά σαν τον μυθικό Ίκαρο και θέλαμε πολύ να
τον ονομάσουμε έτσι, αλλά δυστυχώς το όνομα αυτό έχει ήδη δοθεί σε έναν
αστεροειδή».

Έτσι αυτός ο χαμένος κόσμος ονομάστηκε Πλανήτης V (το V αντιπροσωπεύει τον
λατινικό αριθμό πέντε), επειδή ήταν ο πέμπτος πλανήτης του ηλιακού συστήματος
μετά τον Ερμή, την Αφροδίτη, τη Γη και τον Άρη.

Η θεωρία αυτή, η οποία παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο του Σεληνιακού και
Πλανητικού Ινστιτούτου στο Χιούστον του Τέξας, έγινε δεκτή με ενδιαφέρον από
την αστρονομική κοινότητα.