Το χρήμα διαφθείρει την Οξφόρδη

Ολόκληρη η Βρετανία φάνηκε την περασμένη Κυριακή να κλονίζεται όταν είδε να
καταρρέει ένας από τους πιο ισχυρούς της μύθους: ότι ούτε όλο το χρυσάφι του
κόσμου δεν μπορεί να αγοράσει μια θέση στην Οξφόρδη. Στην πραγματικότητα, δεν
χρειάστηκαν παραπάνω από 300.000 λίρες – ή 485.000 ευρώ.

Τζον Πλατ. Ο εφημέριος του Πέμπροουκ Κόλετζ, μπροστά στο Κολέγιο

Ένας δημοσιογράφος των «Σάντεϊ Τάιμς», ο Τζόναθαν Κάλβερτ, χρησιμοποίησε την
τέχνη της μεταμφίεσης για να υπονομεύσει ένα θρυλικό βρετανικό θεσμό που
ισχυρίζεται ότι δέχεται μόνο τους καλύτερα προετοιμασμένους υποψηφίους.
Παρέστησε έναν πλούσιο και γενναιόδωρο τραπεζίτη και άρχισε να γυρίζει τα
κολέγια που αποτελούν το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (συνολικά είναι 39) και να
προσφέρει το παραπάνω ποσό με αντάλλαγμα να γίνει δεκτός ο (ανύπαρκτος) γιος
του. Στις τρεις πρώτες προσπάθειές του απέτυχε: τα κολέγια Κουίνς, Σέντ Πίτερ
και Μάνφιλντ απέρριψαν την προσφορά του. Στην τέταρτη προσπάθεια, όμως, ήταν
τυχερός.

Ντυμένος με ένα κοστούμι του Ούγκο Μπος, ο δημοσιογράφος έγινε δεκτός από την
υπεύθυνη οικονομικών ενός από τα πιο παλιά (και, ομολογουμένως, πιο φτωχά)
κολέγια της Οξφόρδης, του Πέμπροουκ, που ιδρύθηκε το 1624. «Η κυρία Μέρι-Τζέιν
Χίλτον έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την πρότασή μου», έγραψε στους «Σάντεϊ
Τάιμς». «Αν μου επιτρέπετε, μου είπε, το ποσό των 300.000 λιρών είναι τεράστιο
για το Πέμπροουκ. Αλλά μου ζήτησε απόλυτη εχεμύθεια. Και τηλεφώνησε αμέσως
στον άνθρωπο που ασχολείται με αυτά τα πράγματα, τον εφημέριο του κολεγίου
αιδεσιμώτατο Τζον Πλατ».

«Ειδικοί» υποψήφιοι

Εκείνος εξήγησε στον εκλεκτό επισκέπτη πώς δουλεύει το σύστημα. Οι επόπτες των
πανεπιστημιακών σπουδών επιλέγουν κάθε χρόνο μεταξύ των υποψηφίων εκείνους με
τα καλύτερα προσόντα και συμπληρώνουν έτσι τις διαθέσιμες θέσεις. Αφού
ολοκληρωθεί όμως αυτή η διαδικασία, μπορεί πάντα να βρεθεί μια εμβόλιμη θέση
για υποψηφίους «ειδικού τύπου». Υπάρχουν βέβαια κάποιες δυσκολίες για να
πειστούν οι επιμελητές, τελικά όμως οι αντιρρήσεις τους κάμπτονται. «Το κλειδί
είναι ο υποψήφιος να εξεταστεί από τον κατάλληλο επιμελητή», είπε ο εφημέριος.
«Ορισμένοι βλέπουν μόνο τις ακαδημαϊκές πλευρές και τίποτα πέρα απ’ αυτές.

Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που βρίσκουν άλλους δρόμους και είναι πάντα
διατεθειμένοι να μας βοηθήσουν»…

Τόσο ο εφημέριος όσο και η υπεύθυνη οικονομικών κατέστησαν σαφές στον Κάλβερτ
ότι δεν πρέπει να του ξεφύγει τίποτα και ότι η υπόθεση πρέπει να φανεί σαν μια
καθυστερημένη αίτηση. Έμενε μια λεπτομέρεια: η πληρωμή. «Θα ήταν πιο εύκολο αν
το όνομά σας δεν φαίνεται πουθενά», εξήγησε η Μέρι-Τζέιν Χίλτον. Σε τηλεφωνική
συνομιλία που είχε μερικές ημέρες αργότερα με τον εφημέριο, την οποία
μαγνητοφώνησε όπως και τη συνάντησή του μαζί του, ο δημοσιογράφος τον ρώτησε
αν έχουν υπάρξει στο παρελθόν κι άλλες τέτοιες περιπτώσεις. «Με φέρνετε σε
δύσκολη θέση», του είπε εκείνος. «Αλλά αν μου υποσχεθείτε απόλυτη εχεμύθεια, η
απάντησή μου είναι, ναι, έχει συμβεί κι άλλες φορές».

Οι αρχές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης διέταξαν τη διεξαγωγή έρευνας για το
θέμα. Κανείς όμως δεν μπορεί πια να ορκιστεί ότι κάποιος απόφοιτος του
θρυλικού Πανεπιστημίου δεν έχει αγοράσει το πτυχίο του. Όλα σ’ αυτή τη ζωή
έχουν ένα τίμημα. Ακόμη και μια θέση στην Οξφόρδη.