ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ «Σκέφτομαι και γράφω…»

… Η εξουσία στον έρωτα είναι… Καμία σχέση με το «Σκέφτομαι και γράφω» του
Δημοτικού. Εκεί δεν μας έβαζαν τέτοια θέματα. Μάλλον δεν ήθελαν να μας
τρομάξουν…

Κι εμείς νομίζαμε πως εξουσία είναι μόνο η νομοθετική, η εκτελεστική, η
δικαστική και ο Τύπος. Πολύ γελασμένες (και γελασμένοι), παραδέχομαι. Τι κάνει
μια παρέα να θίγει τούτο το φλέγον ζήτημα; Αφού ρίξαμε στη φωτιά τα
διδακτορικά και τα μάστερ που έχουμε κάνει στην ψυχανάλυση των ερωτικών
σχέσεων, καταλήξαμε στα εξής:

Στην αρχή νομίζεις πως εξουσία δεν υπάρχει. Σιγά σιγά, το καταλαβαίνεις. Σ’
εξουσιάζουν και σου αρέσει. Πάλι όμως δεν έχεις καταλάβει τίποτα. Αν σ’ αρέσει
μένεις, διαφορετικά γίνεσαι καπνός! Το αν επιστρέφεις ή όχι, το κρίνει τελικά
η ιστορία και οι αντοχές σου.

Εδώ δεν υπάρχει διάκριση εξουσιών. Όποιος έχει τη μία εξουσία ελέγχει και τις
υπόλοιπες. Αυτός αποφασίζει, αυτός φτιάχνει τους νόμους, αυτός δικάζει, αυτός
επιβάλλει την ποινή.

Και ποιος θα σε υπερασπίσει απέναντι στην… υπερσυγκέντρωση εξουσιών; Να το
λύσεις διά της διπλωματικής οδού ή μήπως να λάβεις δραστικά μέτρα; Άβυσσος…

Πόλεμος με εκατομμύρια θύματα και μάλιστα ακήρυχτος! Κάθε φορά που δεν θα
μπορείς να εξηγήσεις τι έκανες ή τι είπες που πείραξε τόσο πολύ τον άλλο/την
άλλη, θα ξέρεις πως έχεις θίξει μια από τις εξουσίες του…

Επειδή όμως τίποτα δεν κρατά για πάντα, μπορεί κι εσύ να βρεθείς στη θέση τού
«ηγέτη». Και τότε μην αρχίσεις επιχείρηση… «απεριόριστη δικαιοσύνη». Αν
ήθελες ισότιμες σχέσεις και δικαιοσύνη, «έπαιζες» σε λάθος κατηγορία. Αγάπη
έψαχνες, όχι έρωτα…