[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Στις αρχές του 19ου αιώνα, στο Γιορκσάιρ, ο Νεντ Λουντ και μερικές εκατοντάδες
οπαδοί του εισέβαλλαν σε κλωστοϋφαντουργίες της περιοχής και κατέστρεψαν τις
καινούργιες μηχανές. Εκτιμούσαν ότι οι εργάτες θα χάσουν τις δουλειές τους.
Όλοι συνελήφθησαν και απαγχονίστηκαν, έμειναν πάντως στην ιστορία ως Λουδίτες
και το «κίνημά» τους ακόμη και σήμερα βρίσκει υποστηρικτές. Τελευταίο κρούσμα
Νεολουδίτη ο περιβαλ-λοντολόγος Γουέντελ Μπέρι – ένας από τους σκληρούς του
οικολογικού χώρου – με το βιβλίο του «Γιατί δεν θα αγοράσω υπολογιστή».

Ανθρώπινη επικοινωνία που θα χαθεί, σχέσεις που φθίνουν και πολλά άλλα
αναπτύσσονται στο βιβλίο ως οι κύριες επιπτώσεις της χρήσης ενός υπολογιστή.

Η ίδια «ηθική-λογική» συναντάται σήμερα και σε άλλους οικολογικούς
δογματισμούς, όπως για παράδειγμα στο θέμα των μεταλλαγμένων… Επίκεντρό της
ο σχεδόν μεταφυσικός φόβος για το (άγνωστο) μέλλον σε συνδυασμό με την
μουσειακή αντίληψη για τη φύση («δεν υπάρχουν στη φύση όσα δημιουργούν οι
εταιρείες στο εργαστήριο»).

Εκείνο που φαίνεται να έχουν πετύχει με την (αντι)δραση τους είναι να βρουν
καταφύγιο οι καλύτεροι επιστήμονες σε μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες. Γενετιστές
και βιολόγοι νιώθουν ότι η δουλειά τους μόνο εκεί μπορεί να αντιμετωπιστεί με
προσοχή και σεβασμό και χωρίς μεσαιωνικούς εξορκισμούς. Και βέβαια εκεί θα
καταφύγουν γονείς ή άνθρωποι που υποφέρουν αναζητώντας την ελπίδα. Αλήθεια,
ποιος μπορεί να πει με το χέρι στην καρδιά ότι αν το παιδί του κινδυνεύει δεν
θα ψάξει τη λύση στα εργαστήρια της ACT στο Σικάγο;

Οι Νεολουδίτες πεισματικά αρνούνται το γεγονός ότι η ραγδαία εξέλιξη της
βιολογίας προσφέρει στους ανθρώπους μερικές ακόμη επιλογές – που είναι ακριβώς
το ζητούμενο των σύγχρονων πολύπλοκων κοινωνιών.

Οι Νεολουδίτες αντιδρούν ίσως γιατί δεν βλέπουν – ακόμη – τον ρόλο που οι
ίδιοι θα μπορούσαν να παίξουν σε μια αυριανή κοινωνία και αυτό είναι που τους
κάνει όλο και πιο απόλυτους στην άρνησή τους… Η αλήθεια είναι ότι σε κάθε
εποχή οι Λουδίτες απλώς υπήρξαν… Τίποτε περισσότερο…