Δύο χρόνια εκτός έδρας!

Ο Γιώργος Χατζάρας τονίζει ότι το Αιγάλεω δεν μπορεί να θέσει υψηλότερους στόχους αν δεν επιστρέψει στη φυσική του έδρα

Αιγάλεω «Σίτυ». Η συνοικία του Γιώργου Ζαμπέτα. Η συνοικία μιας ομάδας με
ιστορία, με κόσμο, με λαϊκές γειτονιές. Η συνοικία που έχει δικό της γήπεδο,
αλλά στην ουσία έχει «εξορίσει» την ομάδα της να παίζει στον Κορυδαλλό.
Βλέπετε, το γήπεδο είναι σε άθλια κατάσταση. Και το Αιγάλεω αναγκάζεται να
παίζει όλα τα ματς εκτός έδρας!

Στον πρώτο γύρο η ομάδα βρισκόταν μονίμως στην τελευταία θέση. Όλοι είχαν
αποφανθεί τότε ότι θα υποβιβαζόταν… πανηγυρικά! Κάποιοι άνθρωποι, ωστόσο,
είχαν αντίθετη άποψη. Ο προπονητής Γιώργος Χατζάρας, ο ισχυρός άνδρας της ΠΑΕ
Θωμάς Μητρόπουλος, ο πρόεδρος Δημήτρης Καλογερόπουλος, η διοίκηση και κυρίως
οι παίκτες. Νέα παιδιά που τρέχουν, μάχονται, παλεύουν.

Ο Γιώργος Χατζάρας, ο προπονητής που δημιούργησε αυτήν την ομάδα, που την
πίστεψε, που εργάστηκε και εργάζεται σκληρά, χωρίς τυμπανοκρουσίες, εξηγεί που
οφείλεται το «θαύμα του Αιγάλεω»: «Θα ξεκινήσω με μία πικρία. Εγώ δεν είμαι
πολιτικός. Αλλά δεν επιτρέπεται μία ομάδα σαν το Αιγάλεω να αγωνίζεται συνεχώς
μακριά από το γήπεδό της. Η δημοτική αρχή έχει σοβαρές ευθύνες. Λένε ότι θα
μας παραδώσουν το γήπεδο κατά την περίοδο των δημοτικών εκλογών. Μακάρι να
γίνει έτσι. Συνηθίσαμε πια να παίζουμε μακριά από την έδρα μας. Περίπου δύο
χρόνια επικρατεί αυτή η κατάσταση! Αν είχαμε στη διάθεσή μας το δικό μας
γήπεδο θα είχαμε και άλλη δυναμική. Του χρόνου θα δείτε μια διαφορετική ομάδα.
Με άλλους στόχους και όχι με το άγχος της παραμονής στην κατηγορία».

Πέρυσι το Αιγάλεω αναδείχθηκε πρωταθλήτρια ομάδα στη Β’ Εθνική με 18 βαθμούς
διαφορά! Τότε πολλοί πέταξαν λάσπη: «Αυτήν την ομάδα που τώρα όλοι θαυμάζουν
και εκτιμούν τη δουλέψαμε για περίπου 2,5 χρόνια. Ναι, μας πέταξαν λάσπη ότι
δήθεν ευνοηθήκαμε από τη διαιτησία κ.λπ. Τώρα που βλέπουν την μπάλα που παίζει
το Αιγάλεω, προφανώς, έχουν μετανιώσει. Η ομάδα αποτελείται από αυθεντικά
ταλέντα. Κυρίως από Ελληνόπουλα. Και θα πρέπει να αναφέρω ότι αυτήν τη
στρατηγική στήριξαν με πάθος ο μεγαλομέτοχος Θωμάς Μητρόπουλος, ο πρόεδρος
Δημήτρης Καλογερόπουλος, ο στενός συνεργάτης μου και γενικός αρχηγός Φώτης
Χρυσούλης. Πιστέψαμε και πιστεύουμε στους νέους Έλληνες παίκτες. Περάσαμε διά
πυρός και σιδήρου όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά στον πρώτο γύρο. Δεν
χάσαμε, όμως, την πίστη μας, δεν νοθεύσαμε τις αρχές μας. Επιμείναμε στον
δύσκολο δρόμο της δημιουργίας βάσεων και τώρα ήρθε η ώρα να δρέψουμε καρπούς.
Κανείς από μας δεν λάκισε στα δύσκολα. Μείναμε, πολεμήσαμε όταν όλοι μας είχαν
τελειωμένους. Τώρα οι φίλαθλοί μας καμαρώνουν για την ομάδα μας. Το μέλλον
είναι ευοίωνο. Αρκεί, επιτέλους, να παίξουμε στο γήπεδό μας».

Τι ζητάει ο Χατζάρας; Το αυτονόητο! Δικαιούται να ζητήσει πολλά περισσότερα,
διότι όταν οι άλλοι έλεγαν «τέλος», ο άξιος προπονητής κραύγαζε «μα, τώρα
μόλις είμαστε στην αρχή»…