«Τώρα το παιχνίδι βρίσκεται στα χέρια των Αράβων»

«Ζητείται επειγόντως συναισθηματική τομή για να επιτευχθεί βιώσιμη ειρήνη στη
Μέση Ανατολή. Και θα σας έλεγα να έχετε την προσοχή σας στραμμένη προς την
αραβική Σύνοδο Κορυφής στη Βηρυτό: εκεί την περιμένω εγώ την τομή που μπορεί
να ανοίξει την πόρτα για λύση του Μεσανατολικού».

Όλοι οι ηγέτες και οι πολιτικοί του κόσμου έχουν μάθει να προσέχουν πολύ όσα
λέει και, κυρίως, όσα γράφει ο Τόμας Φρίντμαν, ο γνωστός αρθρογράφος των «New
York Times». Ο Φρίντμαν είναι εξάλλου αυτόν τον καιρό το «πρόσωπο της ημέρας»
καθώς είναι ο εμπνευστής του περίφημου σαουδαραβικού σχεδίου ειρήνευσης για τη
Μέση Ανατολή, το οποίο τις τελευταίες εβδομάδες υποστηρίζεται από πολλές
πλευρές, μεταξύ των οποίων και οι ΗΠΑ, ίσως ως η μοναδική αυτήν τη στιγμή
«σανίδα σωτηρίας» για έξοδο από την κρίση.

Μήπως εν όψει της πρόσφατης όξυνσης της κατάστασης στη Μέση Ανατολή το
σαουδαραβικό ειρηνευτικό σχέδιο είναι ξεπερασμένο;

«Με τίποτα! Και θεωρώ ότι ίσως είναι μόνο αυτό που, αυτήν τη στιγμή, μπορεί να
μας οδηγήσει σε έξοδο από τη νέα, ακόμα πιο βίαιη, ακόμα πιο έκρυθμη φάση της
διαμάχης Ισραηλινών και Παλαιστινίων, που κινδυνεύει να παρασύρει κατ’ αρχήν
όλη την ευρύτερη περιοχή και έπειτα τον κόσμο ολόκληρο σε έναν ευρύτερο πόλεμο
πολιτισμών.

Τώρα το παιχνίδι βρίσκεται στα χέρια των Αράβων. Αν στην επικείμενη Σύνοδο
Κορυφής τους, οι ηγέτες του αραβικού κόσμου αποδεχθούν το σαουδαραβικό σχέδιο
όπως ακριβώς το παρουσίασα στο άρθρο μου – δηλαδή, πλήρης εξομάλυνση των
σχέσεών τους με το Ισραήλ με αντάλλαγμα την απόσυρση του Ισραήλ στα σύνορα που
είχε πριν από το 1967 – θα είναι καταλυτικό. Μία τέτοια κίνηση από την αραβική
πλευρά θα αποτελούσε συναισθηματικό άνοιγμα προς το Ισραήλ, τομή στο αδιέξοδο.
Θα ταρακουνούσε τους Ισραηλινούς. Και, μάλλον, θα τους οδηγούσε σε συμφωνία
στο σχέδιο Αμπντάλα».

Μα ο Σαρόν δεν φαίνεται διατεθειμένος να δεχθεί αυτό το ειρηνευτικό σχέδιο,
ό,τι και να κάνουν οι Άραβες…

«Αν οι Άραβες συναινέσουν και το δεχθούν, αλλά ο Σαρόν δεν το δέχεται, ο
ισραηλινός λαός που καθημερινά θρηνεί ολοένα και περισσότερα θύματα θα τον
αναγκάσει να υποχωρήσει και να το δεχθεί.

Αν φανεί χαραμάδα ελπίδας και ο Σαρόν επιμένει αδιάλλακτος, ο ισραηλινός λαός
θα τον γκρεμίσει εν μια νυκτί. Μην το ξεχνάμε ποτέ: την τύχη των λαών της
περιοχής την κρατούν τελικά οι ίδιοι οι λαοί στα χέρια τους – την τελική
έκβαση των πραγμάτων δεν την κρίνουν ούτε οι διεθνείς οργανισμοί ούτε οι
τρίτοι».