Τρεις ζωές ενός κιονόκρανου

Από τον κ. Κώστα Πάλλη, από τα Βριλήσσια, πήραμε επιστολή στην οποία μεταξύ
άλλων αναφέρεται:

«Είναι γνωστό και διαπιστώνεται εύκολα περπατώντας στις πλατιές αίθουσες των
μουσείων, θαυμάζοντας τα προϊόντα της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας με τις δυο
ζωές. Μα ποτέ δεν φανταζόμουνα να βρεθώ μπροστά σ’ ένα προϊόν με τρεις ζωές!

Παίρνοντας το Μετρό και παρατηρώντας μ’ ενδιαφέρον τα εκθέματα του Συντάγματος
που ανακαλύφθηκαν κατασκευάζοντάς το, βρέθηκα έκθαμβος μπροστά στο κιονόκρανο
με τις τρεις ζωές. Πράγματι, ύστερα απ’ την καταστροφή του δομήματος, που το
ανώτερο προϊόν έπαιρνε μέρος, το κιονόκρανο βρέθηκε πλαγιασμένο, μισοχωμένο,
ίσως για χρόνια. Ξαφνικά ένα παιδικό χέρι του έδωσε τη δεύτερη ζωή του,
χαράζοντας στη λεία επιφάνειά του το σχέδιο που δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ο
πρόγονος του ενιάπετρου, παιχνίδι που όλοι μας το παίξαμε και είναι,
αναμφίβολα, σίγουρο πως χρησιμοποιήθηκε για το παιχνίδι για αρκετό καιρό, πριν
τελικά το μαρμάρινο κομμάτι θαφτεί με το σχέδιό του, ξεχασμένο, περιμένοντας
την επόμενη ζωή του. Τώρα το κιονόκρανο στο Σύνταγμα, ελεύθερο στο θαυμασμό
των διαβατών, απολαμβάνει την τρίτη αθάνατη ζωή του, δίνοντας τη βεβαιότητα
πως μόνο η αρχαία ελληνική κοινωνία μπόρεσε να δώσει τη δυνατότητα σε προϊόντα
να έχουν τρεις ζωές».