Σχέδιο ελπίδας

Οι ελπίδες του κόσμου για ειρήνευση στη Μέση Ανατολή κρέμονται όλες από ένα
και μοναδικό ειρηνευτικό σχέδιο: αυτό που αιφνιδιαστικά πρότειναν οι
Σαουδάραβες, πριν από λίγες ημέρες.

Πολλοί αναλυτές ωστόσο εκφράζουν έντονες επιφυλάξεις για την επιτυχία του
σχεδίου τονίζοντας ότι η κυβέρνηση Σαρόν δεν έχει σκοπό να το αποδεχθεί. Εκτός
αν πιεστεί πολύ από τους Αμερικανούς…

Κάτι όμως που δεν είναι και πολύ πιθανό να συμβεί, αν τουλάχιστον λάβουμε
υπόψη μας τα – μάλλον απαισιόδοξα πλην σοβαρότατα – επιχειρήματα που
εκτίθενται σε χθεσινό άρθρο που δημοσιεύθηκε στην ισραηλινή εφημερίδα
«Haaretz». Σύμφωνα λοιπόν με το άρθρο, ναι μεν εναπόκειται πλέον στους
Αμερικανούς να δώσουν την οριστική ώθηση για την άρση του αιματηρού αδιεξόδου
στη Μέση Ανατολή, πιέζοντας την ισραηλινή κυβέρνηση να αποδεχθεί το σχέδιο της
Σαουδικής Αραβίας για ειρήνη στη Μέση Ανατολή, αλλά αυτό δεν φαίνεται να είναι
το επικρατέστερο σενάριο – λόγω σύγκρουσης των αμερικανικών συμφερόντων σε
θέματα εξωτερικής πολιτικής με εσωτερικές τους πολιτικές ισορροπίες. Επισήμως
πάντως, χθες, ο Αμερικανός πρόεδρος Μπους ευχαρίστησε τον διάδοχο πρίγκιπα
Αμπντάλα για την πρωτοβουλία του.

Προχθές εξάλλου ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ χαρακτήρισε την
πρόταση του Αμπντάλα «σημαντικό βήμα» που χρειάζεται επεξεργασία.

Το περιεχόμενο

Το περιεχόμενο του σχεδίου αυτού πρωτοπαρουσιάστηκε στις 17 Φεβρουαρίου, στους
«New York Times», σε άρθρο του έγκριτου δημοσιογράφου Τόμας Φρίντμαν.

Σύμφωνα με τα όσα έγραφε ο κ. Φρίντμαν, το σχέδιο του πρίγκιπα Αμπντάλα – που
το εκμυστηρεύθηκε προφορικά στον κ. Φρίντμαν κατά τη διάρκεια δείπνου που
είχαν οι δύο άνδρες – προέβλεπε ότι σε αντάλλαγμα για πλήρη εξομάλυνση των
σχέσεων όλων των χωρών του αραβικού κόσμου με το Ισραήλ, το Ισραήλ θα πρέπει,
βάσει των ανάλογων αποφάσεων του ΟΗΕ, να επιστρέψει στα σύνορα που είχε πριν
από τον πόλεμο του 1967, καθώς και να συμφωνήσει στο ότι πρωτεύουσα του
νεοϊδρυθέντος παλαιστινιακού κράτους θα γίνει ολόκληρη η Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Και ακριβώς την επομένη ημέρα μετά τη δημοσίευση του άρθρου , η σαουδαραβική
κυβέρνηση επιβεβαίωσε επισήμως την ύπαρξη του ειρηνευτικού σχεδίου.

Είκοσι τέσσερις ώρες αργότερα, οι Σαουδάραβες προέβαιναν σε συγκεκριμενοποίηση
του ειρηνευτικού σχεδίου τους χρησιμοποιώντας, ακόμη μια φορά, τη
δημοσιογραφική οδό: την «εκμυστήρευση» λεπτομερειών του σχεδίου τους στον
Χένρι Σίγκμαν, στρατηγικό αναλυτή, στέλεχος του Council on Foreign Relations,
και συνεργάτη των «New York Times».

Οι παραχωρήσεις

Σύμφωνα λοιπόν με τα όσα έγραψε στους «New York Times» ο κ. Σίγκμαν, κρατικοί
αξιωματούχοι της Σαουδικής Αραβίας τού είπαν, την Τρίτη 19 Φεβρουαρίου, ότι με
κάποια… διασταλτική ερμηνεία ο όρος της πλήρους επιστροφής του Ισραήλ στα
σύνορα που είχε πριν από τον Ιούνιο του 1967 δεν αποκλείει το να συνεχίσει να
έχει το Ισραήλ κυριότητα στο Δυτικό Τείχος της Ιερουσαλήμ στην Παλαιά Πόλη,
καθώς και να ελέγχει τις εβραϊκές συνοικίες της Ανατολικής Ιερουσαλήμ.

Οι Σαουδάραβες επίσης τόνισαν ότι «δεν θα ήταν αντίθετοι» με την παραχώρηση
μικρών τμημάτων της Δυτικής Όχθης στο Ισραήλ, σε αντάλλαγμα για ποιοτικά και
ποσοτικά αντίστοιχα τμήματα γης που θα δοθούν από το Ισραήλ στους
Παλαιστινίους.

Επιφυλακτικοί οι αναλυτές

Συγκρατημένα θετική κρίνεται από τους αναλυτές η στάση των Ισραηλινών ώς προς
το σαουδαραβικό ειρηνευτικό σχέδιο.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Αριέλ Σαρόν είναι έτοιμος να συναντηθεί με
«οποιονδήποτε» Σαουδάραβα αξιωματούχο για να συζητήσουν για την ειρηνευτική
πρωτοβουλία της Σαουδικής Αραβίας, δήλωσε χθες ο Ύπατος Εκπρόσωπος της Ε.Ε.
για την Εξωτερική Πολιτική και την Πολιτική της Ασφάλειας, Χαβιέ Σολάνα, μετά
τη συνάντηση που είχε με τον κ. Σαρόν. Πολλοί είναι ωστόσο εκείνοι που
επισημαίνουν ότι τα όσα προβλέπει το σαουδαραβικό σχέδιο έρχονται σε ευθεία
αντίθεση με τις… πάγιες επεκτατικές ορέξεις του Αριέλ Σαρόν. Και παρ’ όλη
την ευρύτατη αποδοχή που το σχέδιο αρχίζει να γνωρίζει, ίσως να μην είναι
τυχαίο το ότι σε επιθετική κατεύθυνση κινούνταν και η χθεσινή δήλωση του
Ισραηλινού υπουργού Δικαιοσύνης, ο οποίος ανέφερε ότι «το Ισραήλ ίσως να
πρέπει να ανακαταλάβει όλες τις παλαιστινιακές πόλεις»… Αμερικανοί ειδικοί
σε θέματα Μέσης Ανατολής τονίζουν μάλιστα ότι, για να μη μετατραπεί το θετικό
κλίμα σε απλό ευχολόγιο, θα πρέπει να πιεστεί πολύ ο Σαρόν – τόσο από τους
Αμερικανούς όσο και από μετριοπαθείς παράγοντες της ισραηλινής κυβέρνησης,
όπως είναι ο Σιμόν Πέρες, και του Ισραηλινού Εργατικού Κόμματος.