Ξένοι στο… ίδιο κόμμα

Το περιστατικό συνέβη μετά το τέλος ονομαστικής ψηφοφορίας στη Βουλή.
Βγαίνοντας από την αίθουσα, υπουργός της κυβέρνησης έπεσε πάνω σε βουλευτή εξ
αυτών που υπήρχε κίνδυνος να καταψηφίσουν το συγκεκριμένο άρθρο. «Αγόρι μου,
είδες ότι δεν σε έχω ανάγκη», γύρισε και του είπε.

Ο κ. Σημίτης υποδέχεται τους «πελοποννήσιους» βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στο Μέγαρο Μαξίμου. Πάντως, η συνύπαρξη βουλευτών από την ίδια περιφέρεια δημιουργεί ανταγωνισμούς

Ο βουλευτής που έχει γραμμένο στα παλαιά του υποδήματα τον υπουργό δεν ανήκει
στην αντιπολίτευση, αλλά στο ΠΑΣΟΚ. Η σκηνή εικονογραφεί τις δύσκολες και
τεταμένες σχέσεις κυβέρνησης και Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κυβερνώντος
κόμματος. Μάλιστα, βουλευτές και υπουργοί δεν αρνούνται ότι μετά το εμπνεύσεως
Θεόδωρου Τσουκάτου κείμενο των «45» ή το δείπνο Βαλυράκη, «δεν αποκλείεται να
υπάρξει και συνέχεια».

Τι ακριβώς συμβαίνει στη Βουλή; Γιατί η Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει την
κυβέρνηση σαν να ανήκει σε άλλο κόμμα; Οι εξηγήσεις μπορεί να είναι πολλές,
ωστόσο η εικόνα που σχηματίζουν δεν είναι ευχάριστη.

Πρώτα-πρώτα, υπάρχουν ερωτηματικά για τη συνοχή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Υπουργός της κυβέρνησης με μεγάλη κοινοβουλευτική εμπειρία επισημαίνει ότι
«αυτή δεν αποτελεί πλέον ολότητα, αλλά άθροισμα προσώπων» ­ και από ό,τι
φαίνεται επιδιώξεων.

Τα πρόσωπα κατανέμονται σε διάφορες ομάδες. Υπάρχουν, κατ’ αρχήν, οι
«πολιτικώς απελπισμένοι». Πρόκειται για βουλευτές με μακρά σταδιοδρομία,
πολλοί εκ των οποίων διετέλεσαν στο παρελθόν υπουργοί. Τώρα βρίσκονται
εγκλωβισμένοι στα έδρανα και δεν υπάρχει πιθανότητα επιστροφής τους στην
κυβέρνηση. Ακόμη χειρότερα: σε περίπτωση εκλογικής ήττας του ΠΑΣΟΚ στις
επόμενες εκλογές δεν πρόκειται να εκλεγούν, γεγονός που σημαίνει ότι
οδηγούνται σε αποστρατεία.

Σύμφωνα με υπολογισμούς, σε περίπτωση ήττας, «100 από τους 150 και κάτι
βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν θα επανεκλεγούν. Με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, θα
εκλεγούν περί τους 100: οι μισοί θα προέρχονται από τις γραμμές της τρέχουσας
κυβέρνησης και οι άλλοι θα είναι νέα πρόσωπα, δηλαδή πολιτικοί που εξελέγησαν
πρώτη φορά το 2000 ή ακόμη και “πρωτάρηδες” υποψήφιοι». Η «αριθμητική τής
ήττας» προκαλεί υπαρξιακό άγχος.

Πλάι στους «πολιτικώς απελπισμένους» παλαιμάχους, υπάρχει η ομάδα των
λεγόμενων «πικραμένων εκσυγχρονιστών». Αυτοί είναι ενοχλημένοι διότι έμειναν
εκτός κυβέρνησης. Τη θλίψη τους επιτείνει το γεγονός ότι «υπουργοποιήθηκαν ή
υφυπουργοποιήθηκαν βουλευτές του 2000». Το πρόβλημα δηλαδή δεν είναι ότι
«προτιμήθηκε κάποιος άλλος από την κλάση τους ώστε να πουν “τι εγώ, τι αυτός”,
αλλά ξεπεράστηκε η κλάση τους».

Ετερόκλητες ομάδες. «Πολιτικώς απελπισμένοι» και «πικραμένοι
εκσυγχρονιστές» είναι ετερόκλητες ομάδες. Μεταξύ τους κινούνται πρόσωπα με
ειδικό πολιτικό βάρος, όπως ο Θεόδωρος Πάγκαλος, τα οποία δεν είναι
διατεθειμένα να αποστρατευθούν και με τη δράση τους λειτουργούν ενίοτε ως
καταλύτες.

Η ατμόσφαιρα αυτή σημαίνει ότι «οποιοδήποτε κείμενο εμφανισθεί στο καφενείο
της Βουλής, έχει σοβαρές πιθανότητες να μαζέψει υπογραφές», όπως αναγνωρίζει
θυμόσοφα υπουργός με γνώση του θέματος. Ο αποσυντονισμός κυβέρνησης και
Κοινοβουλευτικής Ομάδας επιτείνει τα προβλήματα. «Αν είχαν ληφθεί υπόψη οι
παρατηρήσεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ στα ΚΤΕ, κατά την προπαρασκευή του
νομοσχεδίου για τον αιγιαλό, δεν θα είχε γίνει ό,τι έγινε», επισημαίνεται.

Ακόμη χειρότερα: «Ο βουλευτής», λέγεται, «συναντά συνήθως την περιφρόνηση
υπουργών και υφυπουργών αν συντάξει μια πρόταση νόμου ή ζητήσει μια
διευκόλυνση για την περιοχή του. Πρώτα τον παραπέμπουν στους υπηρεσιακούς,
μετά οι εισηγήσεις του απορρίπτονται».

Στη Βουλή, η κυβέρνηση εκπροσωπείται από τον γενικό γραμματέα του Υπουργικού
Συμβουλίου Σωκράτη Κοσμίδη (που έχει την υψηλή εποπτεία του νομοθετείν) και
τον υπουργό Επικρατείας Στέφανο Μανίκα, ο οποίος έχει και την επαφή με τους
βουλευτές σε καθημερινή βάση.

Ήδη αρχίζουν και πάλι οι συναντήσεις του Πρωθυπουργού με ομάδες βουλευτών.
Έτσι, προσήλθαν στο Μέγαρο Μαξίμου οι εκλεγόμενοι στην Πελοπόννησο. Βεβαίως, η
ομαδοποίηση ανά περιφέρεια ενδέχεται να δημιουργήσει ανταγωνισμούς ­ έτσι κι
αλλιώς όμως ο κ. Σημίτης δεν δίστασε να τοποθετήσει σε θέσεις υπουργού και
υφυπουργού πρόσωπα εκλεγόμενα στην ίδια περιφέρεια.

«Η ψυχική απόσταση του Σημίτη από τους βουλευτές παραμένει»

Σε ό,τι αφορά το «φρόνημα» του κ. Σημίτη για την ατμόσφαιρα στην Κ.Ο. οι
απόψεις διίστανται. Υπάρχει η άποψη ότι οι βαριές κουβέντες που είπε ο
Πρωθυπουργός στο Υπουργικό Συμβούλιο αποτελούσαν αντίδραση στην «αθροιστική
βλάβη» Πάγκαλου, Ζαφειρόπουλου, Τσουκάτου ­ προσώπων δηλαδή με τα οποία έχει
συνδεθεί πολιτικά ­ σε διάστημα ολίγων ημερών.

Στον αντίποδα, όμως, υπάρχει και η εκτίμηση ότι «ο Πρωθυπουργός μπορεί να
βλέπει τους βουλευτές στο Μαξίμου και να προσέρχεται πολύ τακτικότερα από τον
Παπανδρέου στις συνεδριάσεις της Κ.Ο. στην αίθουσα της Γερουσίας, πρόκειται
όμως για μηχανιστική προσέγγιση, αφού η ψυχική απόσταση του Σημίτη από τους
βουλευτές παραμένει».

Τι μέλλει γενέσθαι; Ουδείς αρνείται ότι η κατάσταση στη Βουλή θα χειροτερεύσει
σημαντικά σε περίπτωση κακού αποτελέσματος για το ΠΑΣΟΚ στις δημοτικές εκλογές
του φθινοπώρου. Τούτο θα επιτείνει και τις ανασφάλειες των «πολιτικώς
απελπισμένων». Από εκεί και πέρα, εξυφαίνονται ποικίλα και πάντως όχι σοβαρά
«σενάρια συνωμοσίας» και κοινοβουλευτικής εκτροπής σύμφωνα με το κλίμα των
ημερών, αν και, όπως επισημαίνουν συνταγματολόγοι, το νέο άρθρο 38 παρ. 3 του
Συντάγματος καλύπτει νομικά την εκλογή από την Κ.Ο. άλλου πρωθυπουργού.