Η σημαία των Δίδυμων Πύργων δίπλα στην Ολυμπιακή Φλόγα

Το ότι η πολιτική και ο αθλητισμός δεν πρέπει ποτέ να αναμειγνύονται, είναι
σίγουρο. Τι ακριβώς όμως σημαίνει τελικά ο όρος «πολιτική»;

Η ιστορία της αμερικανικής σημαίας που ανακαλύφθηκε κουρελιασμένη στα ερείπια
του World Trade Center και γρήγορα έγινε σύμβολο ενός ολόκληρου λαού που
δέχθηκε βαρύτατο πλήγμα την 11η Σεπτεμβρίου 2001 είναι λίγο-πολύ γνωστή. Η
Ολυμπιακή Επιτροπή των ΗΠΑ, λοιπόν, για να ενισχύσει το πατριωτικό αίσθημα των
Αμερικανών, σκέφθηκε να βάλει την Εθνική ομάδα της χώρας να παρελάσει
κρατώντας αυτήν ακριβώς τη σημαία κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης των
Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Σολτ Λέικ Σίτι. Η πρόθεση αυτή όμως των
Αμερικανών προσέκρουσε στην κατηγορηματική άρνηση της Διεθνούς Ολυμπιακής
Επιτροπής, η οποία τη χαρακτήρισε «πολιτική κίνηση».

Η απάντηση των «αθανάτων» προκάλεσε ωστόσο την οργή των Αμερικανών διοργανωτών
και συγγενών των θυμάτων της επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου και ύστερα από
ασφυκτικές πιέσεις η ΔΟΕ αναγκάστηκε να ρίξει νερό στο κρασί της.

Έτσι, η σημαία θα παρελάσει στην τελετή έναρξης αλλά η σεμνή τελετή δεν θα
περιλαμβάνεται στο επίσημο πρόγραμμα. Τη σημαία θα κρατούν Αμερικανοί αθλητές
και θα συνοδεύει άγημα πυροσβεστών και αστυνομικών. Η είσοδός της στο στάδιο
θα γίνει μετά την παρέλαση των αθλητών και πριν ακουστεί ο εθνικός ύμνος των
Ηνωμένων Πολιτειών.

Στη συνέχεια θα γίνει έπαρση της σημαίας δίπλα στον βωμό με την Ολυμπιακή
Φλόγα, θυμίζοντας σε όλη τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων την τραγωδία της
11ης Σεπτεμβρίου.

«ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΓΕΓΟΝΟΣ»

Εξάλλου, οι ίδιοι οι Αμερικανοί φαίνεται πως δεν επιθυμούν να δώσουν στην
τελετή έναρξης «υπερπατριωτικό» χαρακτήρα, αφού δεν μπορούν να ξεχάσουν τη
δυσάρεστη εμπειρία του Λος Άντζελες, το 1984. Ο τελετάρχης, Ντον Μίσερ, λέει
σχετικά: «Ο καθένας βλέπει τα πράγματα με τον τρόπο του. Στόχος μας είναι να
μην επικεντρώσουμε την εκδήλωση στις ΗΠΑ, αλλά να δώσουμε βάρος και στον
υπόλοιπο κόσμο. Στο κάτω κάτω είναι ένα παγκόσμιο γεγονός».

Ο κ. Μίσερ παραδέχθηκε πως ένας επίσημος της ΔΟΕ, τον οποίο συνάντησε κάποια
χρόνια μετά τους Αγώνες του Λος Άντζελες, είχε χαρακτηρίσει εκείνη τη
διοργάνωση ως «τη δεύτερη πιο “εθνικιστική” ύστερα από τους Αγώνες του
Βερολίνου (και του Αδόλφου Χίτλερ) το 1936»…