Χαρά – αγωνία απέχουν 3 μέτρα

Ένας όροφος – 3 μέτρα καθ’ ύψος – χωρίζει τη χαρά και την ανακούφιση από
την αγωνία και την ανησυχία στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο. Στον 4ο
όροφο, σε απλό θάλαμο, νοσηλεύεται πλέον η οκτάχρονη Σουχίντ Σαλίμπ από το
Βόρειο Ιράκ. Η πορεία της υγείας της μικρής, που υποβλήθηκε σε μπάι-πας στις
28 Ιανουαρίου, κρίνεται εξαιρετικά επιτυχής. Στον 5ο όροφο, στη Μονάδα
Εντατικής Θεραπείας, η 27χρονη Ειρήνη Μαρκοπούλου εξακολουθεί και δίνει τη
δική της μάχη. Η Ειρήνη, που υποβλήθηκε στις 13 Ιανουαρίου σε μεταμόσχευση
καρδιάς, χθες υπεβλήθη σε τραχειοστομία. Οι δικοί της άνθρωποι παρακολουθούν
με κομμένη την ανάσα την εξέλιξη της υγείας της. Περιμένουν να ακούσουν μια
καλή είδηση από τους γιατρούς. Και αισιοδοξούν, αφού, όπως λένε, το
δυσκολότερο κομμάτι της περιπέτειάς τους ήταν η ανεύρεση του μοσχεύματος.

ΣΟΥΧΙΝΤ ΣΑΛΙΜΠ

Τώρα ασχολείται με τα παιχνίδια της

Αισιόδοξες είναι οι εξελίξεις στην πορεία της υγείας της οκτάχρονης Σουχίντ Σαλίμπ. Ήδη νοσηλεύεται σε απλό θάλαμο του 4ου ορόφου του νοσοκομείου

Η Σουχίντ Σαλίμπ από το Βόρειο Ιράκ, 8 ετών, έχει ήδη πάρει εξιτήριο από την
Παιδοκαρδιοχειρουργική Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Νοσηλεύεται πλέον σε απλό
θάλαμο του Ωνασείου. Δεν περνάει όλη την ημέρα στο κρεβάτι, αφού μπορεί και
σηκώνεται. Ασχολείται με τα παιχνίδια που της έχουν δωρίσει αυτές τις ημέρες.
Δίπλα της βρίσκεται συνεχώς ο πατέρας της, ο 33χρονος Σάλεχ Μοχάμεντ Σαλίμπο.
«Η κατάστασή της εξελίσσεται πολύ καλά», λένε οι θεράποντες ιατροί της.
Μάλιστα σύντομα θα ορίσουν την ημερομηνία που η μικρή θα πάρει εξιτήριο από το
νοσοκομείο.

Η ιστορία της Σουχίντ άρχισε στο Βόρειο Ιράκ. Η μικρή έπασχε από συγγενή
καρδιοπάθεια στην πιο ακραία της μορφή, όπως λένε οι γιατροί. Εάν δεν
υποβαλλόταν σε μπαϊπάς της δεξιάς πλευράς τής καρδιάς, δεν θα ζούσε. Τα
νοσοκομεία στο Ιράκ δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα. Οι γιατροί τούς είχαν πει
πως η ελπίδα για τη ζωή της βρισκόταν σε κάποιο νοσοκομείο της Ευρώπης.

Ο πατέρας της ήταν αποφασισμένος να τη σώσει. Άφησε πίσω του τη γυναίκα και τα
άλλα τρία παιδιά του και μαζί με τη μικρή ξεκίνησαν για την Γηραιά Ήπειρο.
Στους λαθρέμπορους που ανέλαβαν να τους μεταφέρουν έδωσε όλα τα λεφτά που είχε
μαζέψει τα τελευταία χρόνια. Άφραγκος αλλά αποφασισμένος ξεκίνησε για την
Ιταλία. Όμως το ταξίδι είχε πολλές περιπέτειες. Στις 2 Ιανουαρίου η Σουχίντ
και ο πατέρας της εντοπίστηκαν μαζί με 244 ακόμη λαθρομετανάστες ανοικτά της
Ιεράπετρας. Είχαν προηγηθεί τέσσερις ημέρες περιπλάνησής τους στη θάλασσα.
Αντί για την Ιταλία που τους είχαν υποσχεθεί οι Τούρκοι λαθρέμποροι,
κατευθύνονταν προς τη Λιβύη, μέχρι που εντοπίστηκαν από άνδρες του Λιμενικού.

Έτσι, από τις 3 Ιανουαρίου η μικρή Σουχίντ νοσηλευόταν στην Καρδιολογική
Κλινική του Νοσοκομείου Ιεράπετρας. Ο πατέρας της έκανε τα πάντα για να
μεταφερθεί στην Αθήνα. Έκλαψε, παρακάλεσε, φώναξε. Τελικά με έξοδα του Κέντρου
Ελέγχου Ειδικών Λοιμώξεων (ΚΕΕΛ) μεταφέρθηκε στο Ωνάσειο στις 17 Ιανουαρίου.
Στις 28 του ίδιου μήνα πραγματοποιήθηκε η επέμβαση. Διήρκεσε 7 ολόκληρες ώρες
και οι γιατροί ­ επικεφαλής ήταν ο κ. Γιώργος Σαρρής ­ την είχαν χαρακτηρίσει
εξαιρετικά κρίσιμη. Όμως η Σουχίντ κέρδισε το παιχνίδι. Μαζί κέρδισε και την
αγάπη του προσωπικού του Ωνασείου και όχι μόνο. Όλοι τώρα περιμένουν με αγωνία
την ημέρα που η μικρή θα φύγει από το νοσοκομείο.

ΕΙΡΗΝΗ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Το μόσχευμα λειτουργεί ­ η νεφρική ανεπάρκεια επιμένει

Σε τραχειοστομία υπεβλήθη χθες η 27χρονη Ειρήνη Μαρκοπούλου. Συνεχίζει και δίνει τη μάχη της για τη ζωή

Η Ειρήνη Μαρκοπούλου υπεβλήθη σε τραχειοστομία χθες το πρωί. Όπως ανέφεραν οι
θεράποντες ιατροί της, ήταν αναγκαία εξαιτίας τού ότι η κοπέλα εδώ και πολύ
καιρό αναπνέει με αναπνευστήρα. «Ο κίνδυνος να καταστραφούν τελείως οι
φωνητικές της χορδές και να μείνει άφωνη ήταν πλέον ορατός. Για αυτό και
προχωρήσαμε στην επέμβαση».

Το καρδιακό μόσχευμα της κοπέλας λειτουργεί ικανοποιητικά. Παραμένουν όμως
άλυτα άλλα προβλήματα. «Η νεφρική ανεπάρκεια επιμένει. Η εξέλιξη της πορείας
της υγείας της είναι εξαιρετικά αργή. Γίνεται με βραδύ ρυθμό», λένε οι γιατροί
της.

Η Ειρήνη υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση καρδάς στις 13 Ιανουαρίου. Έπασχε από
μυοκαρδιοπάθεια, μια σπάνια ασθένεια της καρδιάς. Οι γονείς της είναι κάθε
μέρα δίπλα της, στη Μονάδα Εντατικής του Ωνασείου. Άλωστε, το σπίτι τους, το
διαμέρισμα της οδού Πτολεμαΐδος, δεν τους χωράει. Πότε βρίσκονται στο ισόγειο
του νοσοκομείου «για ένα τσιγάρο», πότε στο μπάρ «για έναν καφέ». Τα
συναισθήματά τους αλλάζουν από μέρα σε μέρα. Άλλοτε χαρούμενοι, αισιόδοξοι και
άλλοτε σκεπτικοί, προβληματισμένοι.

Οι περιπέτειες της Ειρήνης άρχισαν πριν από επτά χρόνια. Ο αδελφός της Στέλιος
είχε ήδη χάσει τη μάχη από την ίδια ασθένεια. Οι γιατροί συνέστησαν σε όλη την
οικογένεια να κάνει ιατρικές εξετάσεις προκειμένου να διαπιστωθεί εάν είχαν
και αυτοί κάποιο πρόβλημα. Δυστυχώς, τα αποτελέσματα για την Ειρήνη ήταν
απογοητευτικά. Η καρδιά της ήταν άρρωστη.

«Επτά χρόνια τώρα συνεχώς προσέχαμε», λέει ο πατέρας της Νίκος Μαρκόπουλος.
«Προσέχαμε μη τυχόν κουραστεί, μην αρρωστήσει, μη στενοχωρεθεί, μην αγχωθεί.
Όλα αυτά, που είναι αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας όλων μας, θα
μπορούσαν ακόμη και να τη σκοτώσουν». Όταν πλέον τα πράγματα είχαν φθάσει στο
απροχώρητο και έπρεπε να υποβληθεί σε μεταμόσχευση καρδιάς για να σωθεί,
άρχισε η αγωνία της εξεύρεσης δότη. Πέρασαν ημέρες, οι γονείς της έκαναν
συνεχώς εκκλήσεις για να βρεθεί μόσχευμα μέχρι που ήλθαν τα καλά νέα στις 11
Ιανουαριου. Ο δότης ήταν ένας 44χρονος, κάτοικος Θεσσαλονίκης, ο οποίος έχασε
τη μάχη για τη ζωή από εγκεφαλική αιμορραγία.

«Θέλω να στείλω ένα μήνυμα προς όλους τους συμπολίτες μου», λέει ο πατέρας της
Ειρήνης. «Πρέπει η ελληνική κοινωνία να ξεπεράσει τον φόβο της για τη δωρεά
οργάνων. Εάν υπήρχαν δωρητές όλα θα ήταν καλύτερα για πολλούς συνανθρώπους
μας».