ΜΠΟΜΠ ΚΗΛΥ «Αισθάνθηκα ντροπή για το CΒS»

Μπομπ Κήλυ: Οι ελληνικές αρχές σταθερά συνεργάζονταν και συνεργάζονται στενά με τους Αμερικανούς, πάνω στο πρόβλημα της 17 Ν

«Ακριβώς επειδή είμαι Αμερικανός αντέδρασα στη δυσφημηστική και άδικη για την
Ελλάδα και την ελληνική κυβέρνηση εκπομπή του CBS για τη 17 Νοέμβρη. Δεν
ανέχομαι την αδικία και την επιπολαιότητα. Οι ελληνικές αρχές σταθερά
συνεργάζονταν και συνεργάζονται στενά με μας τους Αμερικανούς, πάνω στο
πρόβλημα της 17 Νοέμβρη. Όχι, κατηγορηματικά όχι, οι απόψεις που εκφράσθηκαν
στην εκπομπή “60 Minutes” δεν έχουν έρεισμα στην αμερικανική διοίκηση. Ούτε
επισήμως ούτε ανεπισήμως. Ναι, τα ΜΜΕ ­ τόσο τα αμερικανικά όσο και τα
ελληνικά ­ μπορούν να κάνουν μεγάλο κακό σε μια ολόκληρη χώρα, είτε από
επιπολαιότητα και άγνοια είτε και από σκοπιμότητα. Συχνά μπλέκονται σε άσχημα
και σκοτεινά παιχνίδια εξαιτίας του υπερφίαλου χαρακτήρα που έχουν διαμορφώσει
από μόνοι τους οι άνθρωποι των ΜΜΕ. Και ναι, ίσως τελικά, και για μένα, όπως
και για ολόκληρη την οικογένεια Κήλυ, η Ελλάδα να είναι το διαρκές κοινό νήμα
της ζωής μας…».

Είναι ο Ρόμπερτ Κήλυ, ο οποίος διετέλεσε πρέσβης στην Αθήνα, από το 1985 έως
το 1989. Είναι ο Μπομπ, ο «μικρός αδελφός» του λαμπερού ελληνιστή Έντμουντ
Κήλυ, ο οποίος, με την επιστολή-«χαστούκι» που έστειλε στο CBS για τη
δυσφημηστική για την Ελλάδα εκπομπή «60 Minutes», επιβεβαίωσε για μία ακόμα
φορά τη φήμη του ως «πολιτικού φιλέλληνα».

«Δεν διαμαρτυρήθηκα για το τηλεοπτικό πρόγραμμα “60 Minutes” του CBS, επειδή
τρέφω φιλικά αισθήματα προς τους Έλληνες. Ούτε επειδή τυγχάνει να γνωρίζω καλά
τα ελληνικά θέματα. Διαμαρτυρήθηκα εντόνως γιατί δεν θα μπορούσα να πράξω
διαφορετικά. Είμαι Αμερικανός πολίτης και αρνούμαι να κάθομαι παθητικά και να
επιτρέπω στα μέσα μαζικής ενημέρωσης της χώρας μου να με “λούζουν” με τέτοιου
είδους άδικες και συκοφαντικές προσβολές, οι οποίες παρουσιάζουν την Ελλάδα
σαν άντρο τρομοκρατών που δρουν ανεξέλγκτα και ανεμπόδιστα. Αντέδρασα και
έστειλα επιστολή διαμαρτυρίας στο CBS, ακριβώς επειδή είμαι Αμερικανός και
αισθάνθηκα ντροπή και ενόχληση με τα όσα είδα στην εκπομπή».

­ Στην επιστολή σας αναφέρετε ότι «ο χρόνος που προβλήθηκε το θέμα αυτό ήταν
ατυχής». Πράγματι, μόλις δύο ημέρες πριν από την άφιξη του Έλληνα Πρωθυπουργού
Κώστα Σημίτη στις ΗΠΑ, το CBS πρόβαλε την επίμαχη εκπομπή. Θεωρείτε ότι αυτό
ήταν συμπτωματικό;

Δεν είμαι «συνωμοσιολόγος» και γνωρίζω ότι η προετοιμασία κάθε εκπομπής «60
Minutes» του CBS διαρκεί αρκετούς μήνες. Μάλιστα, η συγκεκριμένη εκπομπή για
την Ελλάδα και τη 17 Νοέμβρη προετοιμαζόταν επί πολύ καιρό. Πάντως, δεν
αποκλείω ο χρόνος προβολής της συγκεκριμένης αυτής εκπομπής να καθορίσθηκε από
το κανάλι, ώστε να συμπίπτει με τον χρόνο επίσκεψης του Έλληνα Πρωθυπουργού.

­ Στο κείμενο της επιστολής σας, χαρακτηρίζετε τη 17 Νοέμβρη «αναρχική,
τρομοκρατική οργάνωση». Γιατί την αποκαλείτε έτσι; Θεωρείτε ότι τα μέλη της
ασπάζονται κάποιας μορφής αναρχική ή ακροαριστερή ιδεολογία;

Καθόλου, καθόλου! Την αποκαλώ «αναρχική» γιατί δεν δρα βάσει κάποιου
συγκεκριμένου προγράμματος. Οι ενέργειές της δεν μοιάζουν να είναι αποτέλεσμα
κάποιου συγκροτημένου σχεδίου που να διαθέτει στοιχειώδη ειρμό.

­ Στην επιστολή σας αναφέρετε ότι το μόνο που μπορώ να σκεφθώ για το πρόγραμμα
αυτό του CBS είναι πως έπεσε θύμα μιας δολοπλοκίας, που στόχο έχει να βλάψει
την Ελλάδα η οποία θα φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς του 2004. Μιας δολοπλοκίας
που έστησαν ποιοι, κ. Κήλυ; Μήπως τα «60 Λεπτά» εν γνώσει τους συμμετείχαν σε
μία δολοπλοκία εις βάρος της Ελλάδας;

Δεν θέλω να προβώ σε εικασίες. Αυτή η εκπομπή γεννάει πολλά ερωτηματικά σε
μένα. Εάν, τώρα, οι συντελεστές της εκπομπής έδρασαν έτσι, είτε σκόπιμα είτε
από εγκληματική επιπολαιότητα, δεν γνωρίζω και δεν με αφορά. Στο κάτω-κάτω,
είναι το τελικό προϊόν που με ενδιαφέρει. Και αυτό ήταν απαράδεκτο. Για το
τελικό αποτέλεσμα αντιδρώ. Γιατί αυτά τα πράγματα έχουν πολύ μεγάλη δύναμη να
βλάψουν, αν τα αφήνουμε έτσι και δεν αντιδρούμε έντονα.

«Διαρκώς έρχομαι στην Ελλάδα. Διαρκώς επιστρέφω…»

Ο Μπoμπ Κήλυ μιλάει προσεκτικά και αποφασιστικά. Οι πολλές δεκαετίες που
υπήρξε υψηλόβαθμος Αμερικανός διπλωμάτης, τον έχουν, εν πολλοίς, διαμορφώσει.
Δεν έχουν καθορίσει όμως την ψυχή του: γίνεται χειμαρρώδης και αυθόρμητος όταν
αναφέρεται στην «διαρκή σχέση» του με την Ελλάδα. Μια σχέση που ξεκίνησε όταν
ο ίδιος ήταν μόλις έξι ετών, το 1936, όταν ο πατέρας του υπηρετούσε στη
Θεσσαλονίκη. «Τα χρόνια που διαμορφωνόταν ο χαρακτήρας μου, βρισκόμουν στην
Ελλάδα ­ λέτε αυτό να σημάνει κάτι;», με ρωτάει, γελώντας.

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος όμως, «μάς απέκοψε απρόσμενα από την Ελλάδα.
Είχαμε φύγει από την Ελλάδα λόγω των διακοπών του καλοκαιριού, και όταν, τον
Σεπτέμβριο πλέον, επιχειρήσαμε να γυρίσουμε, δεν μας άφησαν. Η Ελλάδα τότε
έγινε ο άπιαστος προορισμός. Μπόρεσα να ξαναγυρίσω μονάχα το 1946, όπου πήγα,
για ένα χρόνο σχολείο, στο Κολλέγιο Αθηνών». Καλή εμπειρία αυτή; «Πολύ έντονη.
Μονάχα έτσι μπόρεσα να βιώσω την καταστροφή που προκάλεσε στην Ελλάδα ­ η
οποία είχε τηρήσει τόσο γενναία στάση έναντι των Γερμανών ­ ο Δεύτερος
Παγκόσμιος Πόλεμος και τα μετέπειτα. Να σκεφθείτε ότι μέρος του σχολικού
κτιρίου του Κολλεγίου Αθηνών, είχε μετατραπεί σε πρόχειρο νοσοκομείο, γιατί
δεν επαρκούσαν τα κρατικά νοσοκομεία για τους τραυματίες».

Μετά το 1946, ο Κήλυ αναγκάστηκε να φύγει πάλι από την Ελλάδα, λόγω
πανεπιστημιακών σπουδών. Το 1966 επέστρεψε στην Ελλάδα, ως διπλωμάτης αυτή την
φορά. Έπεσε σε δυσμένεια όμως, γιατί τάχθηκε φανερά κατά της χούντας ­ σε
αντίθεση με την επίσημη τότε γραμμή της αμερικανικής κυβέρνησης.

Η πιο πρόσφατη «επίσημη παρουσία» του στην Ελλάδα, υπήρξε την τετραετία
1985-1989, όταν υπηρέτησε στην Αθήνα, ως πρέσβης των ΗΠΑ. Έκτοτε, ο Μπoμπ Κήλυ
έρχεται πολύ συχνά στην Ελλάδα, αλλά με την ιδιότητα του απλού πολίτη.
«Διαρκώς έρχομαι στην Ελλάδα. Διαρκώς επιστρέφω…».

Όταν το όνομα του παλαιού μεγάλου φίλου του, του Γιώργου Σεφέρη, μπαίνει στη
συζήτησή μας, ο Κήλυ δεν μπορεί να μιλήσει καθόλου. Συγκινείται και δεν θέλει
να το δείξει. Μιλάει με ενθουσιασμό και φανερή περηφάνια για τον «Μάικ» ­ τον
κατά δύο χρόνια μεγαλύτερό του αδελφό, Έντμουντ (Μάικλ) Κήλυ, που «υπήρξε ο
μόνος από τα τρία αδέλφια που έμαθε ελληνικά, ήδη από την πρώτη παραμονή της
οικογενείας στη Θεσσαλονίκη, την τριετία 1936-1939» και ο οποίος είναι…
μαχητικός ελληνιστής.

Η φωνή του αγριεύει μονάχα όταν ξεκινάει η συζήτηση για το θέμα της εκπομπής
του CBS για την Ελλάδα και τη 17 Νοέμβρη. Γίνεται συγκρατημένα οργισμένη. Όπως
εξάλλου υπήρξε και η γραπτή έντονη αντίδρασή του.