Όλοι γνώριζαν για τη ΜΑΥΟ…

Επί 14 ολόκληρα χρόνια – από τον Απρίλιο του 1980 έως τα μέσα της δεκαετίας
του ’90 – η εταιρεία ΜΑΥΟ λειτουργούσε αδιαλείπτως, ενισχύοντας οικονομικά τη
Ν.Δ. με «μαύρο χρήμα» από το εξωτερικό.

Η ζωή της εταιρείας, όπως αποκαλύπτουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ», ξεκινάει την εποχή
που αρχηγός της Ν.Δ. ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, συνεχίζεται επί ηγεσίας
Ευάγγελου Αβέρωφ και Γεωργίου Ράλλη και καλύπτει και τη θητεία του
Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Παρ’ όλα αυτά, η Ν.Δ. εξακολουθεί να επιμένει ότι δεν γνωρίζει την εταιρεία
αυτή, ενώ ο κ. Μητσοτάκης αναγκάστηκε να παραδεχθεί την ύπαρξή της μόνο μετά
την παράθεση στοιχείων από τον Κώστα Λαλιώτη και αφού προηγουμένως είχε
κινηθεί σχετική δικαστική έρευνα. Ο επίτιμος πρόεδρος της Ν.Δ. δήλωσε μάλιστα
ότι μέσω της λιβεριανής εταιρείας εισέρρεαν στα ταμεία της Ν.Δ. χρήματα από
φίλους του κόμματος στο εξωτερικό που δεν ήθελαν να γίνουν γνωστοί λόγω
Εφορίας.

Η επιμονή τής Ν.Δ. να μη λέει – ακόμη και σήμερα – όλη την αλήθεια για τις
σχέσεις της λιβεριανής εταιρείας με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης,
δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά και υπόνοιες ότι ενδεχομένως κάτι σοβαρό
κρύβεται πίσω από τις «μαύρες» αυτές συναλλαγές. Κάτι που η Ν.Δ. θέλει πάση
θυσία να κρατήσει μυστικό.

Οι αρχηγοί στη Ρηγίλλης άλλαζαν, η ΜΑΥΟ στην Μονρόβια έμενε

Από το 1980, επί Κωνσταντίνου Καραμανλή ακόμη, λειτουργούσε η λιβεριανή
εταιρεία ΜΑΥΟ μέσω της οποίας έρρεε μαύρο χρήμα στη Νέα Δημοκρατία! Η
συγκλονιστική αυτή αποκάλυψη, προκύπτει από το καταστατικό της λιβεριανής
εταιρείας, που φέρνουν σήμερα στη δημοσιότητα «ΤΑ ΝΕΑ», και ουσιαστικά εξηγεί
το γιατί ο πρόεδρος της Ν.Δ., Κ. Καραμανλής, αδυνατεί να αποκηρύξει τον
επίτιμο πρόεδρο του κόμματος Κ. Μητσοτάκη.

Ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός είχε ουσιαστικά προειδοποιήσει τον κ. Καραμανλή,
όταν, σε συνέντευξή του στο «Mega», στις 17 Δεκεμβρίου, είχε δηλώσει με έμφαση
ότι «τον βρήκα αυτόν τον λογαριασμό». Και παράλληλα «κάρφωσε» ως τροφοδότες
του λογαριασμού «φίλους από το Λονδίνο» που «δεν ήθελαν τα ονόματά τους να
είναι γνωστά και για λόγους που αφορούν τους ίδιους διότι κατοικούν στο
Λονδίνο και έχουν, ενδεχομένως, προβλήματα με την εφορία».

Η προειδοποίηση του Μητσοτάκη

Οι πληροφορίες που διέρρεαν από στελέχη της Ρηγίλλης ύστερα από εκείνη την
αναφορά, υποστήριζαν ότι ο κ. Μητσοτάκης έλεγε αλήθεια και πως ο λογαριασμός
αυτός υπήρχε επί προεδρίας Αβέρωφ. Τώρα τα πράγματα αποδεικνύονται πολύ
σοβαρότερα: ο κ. Μητσοτάκης έδειχνε τον Κων. Καραμανλή ως πρώτο «ιδιοκτήτη»
της ΜΑΥΟ, προειδοποιώντας έμμεσα τον νυν πρόεδρο της Ν.Δ., ότι αν διανοηθεί να
τον αφήσει ξεκρέμαστο αποδοκιμάζοντάς τον, θα πει όλη την αλήθεια σχετικά με
τη λιβεριανή εταιρεία.

Σύμφωνα λοιπόν με το ντοκουμέντο που διαθέτουν «ΤΑ ΝΕΑ», η ΜΑΥΟ INVESTMENTS
CORPORATION ιδρύθηκε στις 10 Απριλίου 1980, την περίοδο δηλαδή που ο Κ.
Καραμανλής, ο ιδρυτής της Ν.Δ., ετοιμαζόταν να μεταπηδήσει στην Προεδρία της
Δημοκρατίας, αφού όλα πλέον έδειχναν ότι τίποτε δεν μπορεί να ανακόψει την
άνοδo τού υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Η ΜΑΥΟ δημιουργήθηκε:

α. για να αποτελέσει το όχημα μέσω του οποίου θα έρρεε μαύρο χρήμα στη
Ν.Δ., προκειμένου να αντιμετωπιστούν εκλογικές ή άλλες ανάγκες και,

β. να… αξιοποιήσει τα «περισσεύματα» επενδύοντάς τα σε κερδοφόρες
επιχειρήσεις, σε διεθνή χρηματιστήρια, σε αγορές γης κ.λπ.

Παραμένει άγνωστο το τι ακριβώς από τους σκοπούς της – που εμφανίζονται στο
Καταστατικό – υλοποιήθηκαν, τι όχι, ποιος ήλεγχε το διαχειριστικό έργο της,
ποιος έδινε τις εντολές για τις κινήσεις κεφαλαίων και διενέργειας πράξεων,
ποιος καρπωνόταν τα οφέλη από τις επενδύσεις, ποιος ήταν τελικά ο διαχειριστής
της.

Στα 14 χρόνια όμως που λειτούργησε η ΜΑΥΟ υπήρξαν τέσσερις αρχηγοί στη Ν.Δ.
(Κ. Καραμανλής, Γ. Ράλλης, Ευ. Αβέρωφ, Κ. Μητσοτάκης). Εύκολα έτσι μπορεί να
συναχθεί το συμπέρασμα ότι οι διαχειριστές της δεν ήταν ένας αλλά
περισσότεροι.

Πέντε μεταφορές προς το Κολωνάκι

Η εταιρεία δεν έχει ορισμένο χρόνο διάρκειας, κι αυτό σημαίνει ότι αν μετά το
τέλος της πρωθυπουργίας Μητσοτάκη και όσα είχαν προηγηθεί με το μαύρο χρήμα
που μπήκε στα ταμεία της Ν.Δ. στη διάρκεια της τετραετίας 1989-93, δεν είχε
διακόψει τη λειτουργία της, θα λειτουργούσε ακόμη.

Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με τις καταγγελίες του Κώστα Λαλιώτη, η ΜΑΥΟ είχε
δύο τουλάχιστον λογαριασμούς στη Ρόαγιαλ Μπανκ οφ Σκότλαντ του Λονδίνου. Από
τους λογαριασμούς αυτούς, έχουν εντοπισθεί πέντε μεταφορές χρημάτων προς ένα
μόνο λογαριασμό της Ν.Δ. στην Αθήνα (Εθνική Κολωνακίου) ύψους 1,7 εκατομμυρίων
δολαρίων.

Υπάρχουν όμως κι άλλοι λογαριασμοί, τόσο στην Εθνική όσο και στις τράπεζες
Πίστεως, Εργασίας, Ιονική, οι οποίοι δεν έχουν ανοίξει ώστε να φανεί πόσα
τελικά χρήματα διοχετεύθηκαν από τη ΜΑΥΟ στη ΝΔ.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι έχουν εντοπισθεί και άλλες κινήσεις, πλην των πέντε
που προαναφέρθηκαν, και ότι τα σχετικά στοιχεία πρόκειται εντός της προσεχούς
εβδομάδας να παραδώσει στον εισαγγελέα κ. Παπαγγελόπουλο, που ερευνά την
υπόθεση, ο κ. Λαλιώτης.

ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

Όπως είναι ήδη γνωστό, έδρα της εταιρείας είναι η Μονρόβια, η πρωτεύουσα της
Λιβερίας, και στο καταστατικό αναφέρεται η οδός Μπρόουντ 80. Με έκπληξη
διαβάζει κανείς ότι την εταιρεία δημιούργησε για λογαριασμό των εντολέων του,
που δεν καταγράφονται στο ντοκουμέντο, δικηγόρος ονόματι S. Β. Gowet, ο οποίος
συνέταξε και παρέδωσε το Καταστατικό σε συμβολαιογράφο της Λιβερίας ονόματι
Robert Β. Anthony. Στο καταστατικό αναφέρεται ότι το πρώτο διοικητικό
συμβούλιο της εταιρείας απαρτίζεται από 3 διευθυντές της Διεθνούς Κοινοπραξίας
Εταιρειών της Λιβερίας, οι οποίοι δεν κατονομάζονται – τυπική άλλωστε
διαδικασία προκειμένου για off shore εταιρείες. Όπως αναφέρουν όμως
γνωρίζοντες τα σχετικά με εταιρείες αυτού του είδους, το προσωρινό τυπικό
διοικητικό συμβούλιο αντικαταστάθηκε σε κάποια φάση – ίσως και αμέσως μετά τη
δημιουργία της ΜΑΥΟ – από άλλο, πιθανώς με Έλληνες μέλη ή με δικαιούχους άλλων
off shore εταιρειών.

Έχει ενδιαφέρον ότι πουθενά δεν αναφέρεται στο Καταστατικό πως σκοπός της
εταιρείας ΜΑΥΟ είναι να συγκεντρώνει χρήματα για ένα πολιτικό κόμμα, όπως η
Ν.Δ. Στην παράγραφο 3, του άρθρου Β, αναφέρεται απλώς, ότι στους σκοπούς της
εταιρείας είναι «να δανείζεται ή να συγκεντρώνει χρήματα και να δημιουργεί
οφειλές όταν είναι απαραίτητο για την διεκπεραίωση των εργασιών της ή για την
άσκηση των εταιρικών της δικαιωμάτων, προνομίων ή για κάθε άλλο νόμιμο σκοπό
της εταιρείας». Όπως παρατηρεί κανείς, πρόκειται για μια ευρύτατη περιγραφή,
στην οποία όμως δύσκολα μπορεί να χωρέσει η διαχείριση του μαύρου χρήματος που
διοχετευόταν στη Ν.Δ.

Ούτε στα αναφερόμενα στην παράγραφο 25 μπορεί να χωρέσει κάτι τέτοιο. Η
παράγραφος αυτή, αναφέρει ότι σκοπός της εταιρείας ΜΑΥΟ είναι «να συνάπτει και
εκτελεί συμβάσεις κάθε είδους και φύσης με κάθε πρόσωπο, εμπορικό οίκο,
συνεταιρισμό, εταιρεία, εταιρικό τύπο, δημοτική – κοινοτική – κρατική αρχή,
δημόσιο όργανο ή κυβέρνηση, αποικία(!) ή κάθε εξαρτημένη περιοχή”.

Οι σκοποί της ΜΑΥΟ, όπως καταγράφονται στο Καταστατικό της, καλύπτουν 28
παραγράφους του άρθρου Β και εν περιλήψει μπορεί να αναφέρει κανείς ότι
περιλαμβάνουν μεταξύ (πολλών) άλλων: την αγορά, εκμετάλλευση, αξιοποίηση,
αξιογράφων κάθε μορφής, επενδυτικές εργασίες, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο σε
όλο τον κόσμο, διεξαγωγή εμπορικών πράξεων χωρίς περιορισμό σε είδος και ύψος
ποσού, συμμετοχή σε άλλες εταιρείας (προφανώς off shore), παροχή επενδυτικών,
οικονομικών και διαχειριστικών υπηρεσιών σε τρίτους, παροχή εγγυήσεων σε
φορείς και πρόσωπα, διενενέργεια ναυλομεσιτικών πράξεων και κάθε άλλης
ναυτιλιακής δραστηριότητας, διενέργεια πράξεων μεσιτείας, πρακτορείας ή
αντιπροσώπευσης, την εκμετάλλευση λιμενικών(!) εγκαταστάσεων, τις
κατασκευαστικές δραστηριότητες κάθε είδους, την εκμετάλλευση ακινήτων σε όλο
τον κόσμο, την απόκτηση και εκμετάλλευση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας
και εμπορικών σημάτων, τη σύναψη συμβάσεων με φυσικά και νομικά πρόσωπα και
πολλά άλλα.