Το πρώτο θύμα του ευρώ

Ο Ρενάτο Ρουτζιέρο δεν είναι πλέον υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας.
Παραιτήθηκε το Σάββατο λόγω των διαφορών του με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι όσον
αφορά την ευρωπαϊκή πολιτική της χώρας.

Μπερλουσκόνι, Ρουτζιέρο. Ο τέως Ιταλός υπουργός Εξωτερικών είχε έλθει πλειστάκις σε σύγκρουση με τον Ιταλό πρωθυπουργό

Ήταν το πρώτο «θύμα» του ευρώ, του ενιαίου νομίσματος της Ευρώπης, πέντε μέρες
έπειτα από την επίσημη υιοθέτησή του.

Πρώην διπλωμάτης καριέρας και διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου
(1995-1999), με βαθιά γνώση της παγκόσμιας οικονομίας και πιστός ευρωπαϊστής,
ο Ρενάτο Ρουτζιέρο είχε έλθει πλειστάκις σε σύγκρουση με τον Ιταλό πρωθυπουργό
από τότε που ανέλαβε χρέη υπουργού Εξωτερικών, πριν από οκτώ μήνες. Το ευρώ,
όμως, και η χλιαρή υποδοχή που του επεφύλαξε η ιταλική κυβέρνηση ήταν η
σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει.

Όλα ξεκίνησαν την περασμένη εβδομάδα, όταν ο Ρουτζιέρο επέκρινε δημοσίως την
αρνητική αντίδραση τριών συναδέλφων του ­ του Ουμπέρτο Μπόσι, υπουργού
Μεταρρυθμίσεων, του Τζούλιο Τρεμόντι, υπουργού Οικονομικών και του Αντόνιο
Μαρτίνο, υπουργού Άμυνας ­ στην υιοθέτηση του ευρώ: σε πείσμα του γενικού
κλίματος ευφορίας που επικρατούσε στην υπόλοιπη Ευρώπη, οι Ιταλοί υπουργοί
μίλησαν για τις καταστροφικές συνέπειες που θα είχε ενδεχόμενη αποτυχία του
εγχειρήματος ή απέρριψαν την υιοθέτηση του ευρώ ως κάτι που αφορά μόνο τους
τεχνοκράτες και τους τραπεζικούς.

Ο Ρουτζιέρο απάντησε με μία συνέντευξη στην «Κοριέρε ντέλα Σέρα», όπου
εξέφρασε τη θλίψή του για τον ευρωσκεπτικισμό των συναδέλφων του σε μία τόσο
λεπτή φάση της κυκλοφορίας του ευρώ. Η υπομονή του, όμως, έμελλε να δοκιμαστεί
ακόμη περισσότερο: την Παρασκευή, ο Ιταλός πρωθυπουργός δήλωσε ότι η εξωτερική
πολιτική χαράσσεται από τον ίδιο ­ και ότι ο Ρουτζιέρο δεν είναι παρά το
«εκτελεστικό όργανο» των αποφάσεών του. Είκοσι τέσσερις ώρες αργότερα, ο
Ιταλός πρωθυπουργός και ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών «αποφάσισαν από κοινού
και με γνώμονα το συμφέρον της χώρας να διακόψουν τη συνεργασία τους, την
οποία αμφότεροι έκριναν σημαντική, χρήσιμη, και πάνω από όλα θετική». Αυτό
τουλάχιστον ανέφερε η επίσημη ανακοίνωση της ιταλικής κυβέρνησης.

Ποιος θα καλύψει, όμως, το κενό που αφήνει πίσω του ο Ρουτζιέρο; Προσωρινός
υπουργός Εξωτερικών ορκίστηκε χθες, στη διάρκεια συνάντησής του με τον Ιταλό
πρόεδρο Κάρλο Ατζέλιο Τσιάμπι, ο ίδιος ο Μπερλουσκόνι. Μόνο που η «προσωρινή»
αυτή περίοδος θα διαρκέσει πιθανότατα, και σύμφωνα με κυβερνητική πηγή της
Ιταλίας, «για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα, για πολλές εβδομάδες, ακόμη και
μήνες». Ο Ιταλός μεγιστάνας των ΜΜΕ συγκεντρώνει στα χέρια του ολοένα και
μεγαλύτερη πολιτική εξουσία. Δεν είναι λίγοι, ωστόσο, οι πολιτικοί αναλυτές
που επισημαίνουν ότι ο κεντροδεξιός κυβερνητικός συνασπισμός του κινδυνεύει να
απολέσει την ισορροπία του έπειτα από την παραίτηση του Ρουτζιέρο και πολλές
εφημερίδες εκφράζουν φόβους ότι θα επανέλθουν τώρα στο προσκήνιο οι αμφιβολίες
για την αποτελεσματικότητα της ιταλικής κυβέρνησης.

«Είναι ένα μεγάλο πλήγμα για την Ιταλία και το διεθνές της κύρος», δήλωσε ο
ηγέτης της ιταλικής αντιπολίτευσης Φραντσέσκο Ρουτέλι. Στο ίδιο μήκος κύματος
ήταν και η αντίδραση του γραμματέα των Δημοκρατών της Αριστεράς Πιέρο Φασίνο,
καθώς και του πανίσχυρου επίτιμου προέδρου της εταιρείας Fiat Τζιάνι Ανιέλι. Ο
Μπερλουσκόνι διαβεβαίωσε ότι η εξωτερική πολιτική της χώρας «θα παραμείνει
φιλευρωπαϊκή». Ο Βέλγος υπουργός Εξωτερικών, όμως, Λουί Μισέλ προέβλεψε ότι η
αποχώρηση του Ρουτζιέρο ­ «ενός ανθρώπου πολύ Ευρωπαίου» ­ θα εκθέσει την
έλλειψη «ευρωπαϊκής επιθυμίας» της ιταλικής κυβέρνησης: «Είναι γνωστό ότι η
κυβέρνηση αυτή δεν διέπρεπε στην Ε.Ε.».

Νόμιμοι και πάλι οι οίκοι ανοχής

Η κυβέρνησή του αντιμετωπίζει σαφώς επιτακτικότερα προβλήματα. Αυτός, όμως,
επέλεξε να τα βάλει με τις ιεροδούλους, χαρακτηρίζοντας την πολυπληθή παρουσία
τους στους δρόμους της Ιταλίας «εθνικό σκάνδαλο» και δηλώνοντας ότι εξετάζει
το ενδεχόμενο να νομιμοποιήσει εκ νέου ­ 44 χρόνια μετά την απαγόρευσή τους ­
τους οίκους ανοχής προκειμένου, αν μη τι άλλο, να «καθαρίσουν» οι δρόμοι. Πόσο
άδικο μπορεί να έχουν αυτοί που θα σπεύσουν να κατηγορήσουν τον Σίλβιο
Μπερλουσκόνι ότι προσπαθεί να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη;

«Όπως πολλοί Ιταλοί, έτσι κι εγώ δεν μπορώ άλλο να ντρέπομαι να περπατήσω
στους δρόμους μαζί με τα παιδιά μου», δήλωσε ο Μπερλουσκόνι σε συνέντευξή του,
που δημοσιεύτηκε χθες στην εφημερίδα «Libero». «Ίσως πρέπει να ανοίξουμε ξανά
τους οίκους ανοχής ­ θα δούμε». Η πορνεία στην Ιταλία δεν θεωρείται ποινικό
αδίκημα, αλλά η εκμετάλλευση των ιεροδούλων είναι απαγορευμένη.