ΔΡΟΜΟΙ

Ο σκύλος…

… του Κλίντον σκοτώθηκε χθες. Σε ένα χωριό, το Ναϊζί, στο Ανατολικό
Αφγανιστάν, περισσότεροι από 100 άμαχοι σκοτώθηκαν την περασμένη Κυριακή από
τα αμερικανικά αεροπλάνα. Σε ένα άλλο χωριό, το Γκαζνί, πριν από μία εβδομάδα,
40 άμαχοι έχασαν τη ζωή τους από τις αμερικανικές βόμβες. Άλλοι 65 που
πήγαιναν με αυτοκίνητα στην Καμπούλ δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους –
τους πρόλαβαν τα Β-52. Στις 11 Οκτωβρίου, περισσότεροι από 160 άμαχοι έχασαν
τη ζωή τους στον βομβαρδισμό των τρωγλών του Καράμ. Στις 18 Οκτωβρίου, 47
άμαχοι σκοτώθηκαν όταν βομβαρδίστηκε η κεντρική αγορά του Σαράι Σαμαλί. Στις
23 Οκτωβρίου, 93 αγρότες σκοτώθηκαν από αμερικανικά ελικόπτερα κοντά στην
Κανταχάρ.

Η αριθμητική…

… του τρόμου δεν είναι προνόμιο των τρομοκρατών. Όπως όλοι οι επιδρομείς, οι
Αμερικανοί γνωρίζουν και αυτοί καλά τους κανόνες της. Από αυτούς τους
σκόρπιους αριθμούς, που δηλώνουν ακατονόμαστες «πράξεις», πουθενά στα δυτικά
μέσα ενημέρωσης δεν θα βρει κανείς «αθροίσματα». Χρειάστηκε ένας μοναχικός
καθηγητής, ο Μαρκ Χέρολντ από το Πανεπιστήμιο του Νιου Χαμσάιρ, για να μάθουμε
πως «δύο και δύο κάνουν τέσσερα». Αφού έκανε μια μεγάλη έρευνα, κατέληξε στο
συμπέρασμα πως οι άμαχοι που έχουν σκοτωθεί από τότε που άρχισαν οι
αμερικανικοί βομβαρδισμοί στο Αφγανιστάν είναι 3.767 – δηλαδή 62 την ημέρα –
πολύ περισσότεροι από τους σχεδόν 3.000 νεκρούς της 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα
Υόρκη και το Πεντάγωνο. Αν μάλιστα υπολογιστούν και οι αριθμοί που δίνουν και
άλλα μέσα ενημέρωσης, πέρα από τα γνωστά «έγκυρα», τότε ο συνολικός αριθμός
των αμάχων που έπεσαν θύματα των αμερικανικών βομβαρδισμών στο Αφγανιστάν
φτάνει τους 5.317.

Τον αριθμό…

… αυτό δεν τον διαβάσαμε σε καμιά «έγκυρη» αμερικανική εφημερίδα, δεν τον
ακούσαμε σε καμιά «έγκυρη» αμερικανική τηλεόραση. Όταν αυτά τα μέσα ενημέρωσης
αναφέρονται σε κάποια σφαγή, βάζουν πάντα κάποιον Αμερικανό στρατιωτικό να
μιλήσει πρώτος. Μα ακόμη και όταν αυτός παραδέχεται τη σφαγή, το κάνει σαν να
μην έχει αυτό καμιά συνέπεια για κανέναν. Όταν ένας εκπρόσωπος του Πενταγώνου
ρωτήθηκε για τη σφαγή της 23ης Οκτωβρίου, είπε: «Οι άνθρωποι αυτοί σκοτώθηκαν
επειδή θέλαμε να σκοτωθούν». Και αυτό ήταν όλο. Η αμερικανική κυβέρνηση έχει
ξοδέψει εκατομμύρια δολάρια για να αγοράσει το αποκλειστικό δικαίωμα μετάδοσης
δορυφορικών εικόνων από τις περιοχές των βομβαρδισμών. Έτσι κανείς δεν θα
μάθει ποτέ τον ακριβή αριθμό των θυμάτων, αφού ο πρόεδρος Μπους και το
Πεντάγωνο έχουν εξασφαλίσει έναν πόλεμο χωρίς μάρτυρες.

Η βαρβαρότητα…

… αυτή δεν είναι κάτι καινούργιο. Τη βλέπουμε από το 1991 στο Ιράκ, την
είδαμε και το 1999 στη Γιουγκοσλαβία. Μπορεί να ντρεπόμαστε να το
ομολογήσουμε, αλλά συνηθίσαμε να ζούμε με αυτήν εδώ και πολλά χρόνια. Και όλα
δείχνουν πως θα ζήσουμε μαζί της και αυτήν τη χρονιά. Καλή χρονιά – με το
συμπάθιο (η είδηση για τον θάνατο του σκύλου του Κλίντον έκανε χθες τον γύρο
του κόσμου).