Πρόσωπα Ο αντάρτης φόρεσε παντόφλες

Αλί Αχμέτι. Επιδιώκει τώρα πολιτική σταδιοδρομία

Ο Αλί Αχμέτι έγινε λαϊκός ήρωας των Αλβανών της Πρώην Γιουγκοσλαβικής
Δημοκρατίας της Μακεδονίας όταν επέστρεψε στην πατρίδα του έπειτα από 17
χρόνια εξορία στην Ελβετία και ηγήθηκε μιας εξέγερσης που υποχρέωσε την
κυβέρνηση να δεχθεί μια συμφωνία για ίσα δικαιώματα της αλβανικής μειονότητας.
Μετέτρεψε τον UCK σε αξιόπιστο εταίρο, υποχρεώνοντας τους αντάρτες του να
παραδώσουν σχεδόν 4.000 όπλα στο ΝΑΤΟ και να αποστρατευθούν. Τώρα θέλει να
μπει στην πολιτική, αλλά φοβάται τη σύλληψη, καθώς η κυβέρνηση αρνείται να τον
αμνηστεύσει μαζί με τους άλλους αντάρτες, κι έτσι παραμένει περιορισμένος στη
βορειοδυτική ορεινή περιοχή που δεν ελέγχει η αστυνομία. Οι Σλαβομακεδόνες δεν
του συγχωρούν ότι τους ανάγκασε με τα όπλα να μεταρρυθμίσουν το Σύνταγμα. Κι
αυτός προσπαθεί να αλλάξει τη δημόσια εικόνα του, από εκείνη του τρομοκράτη σε
εκείνη ενός φιλοευρωπαίου σοσιαλδημοκράτη μεταρρυθμιστή, ο οποίος απευθύνεται
σε όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως καταγωγής, που ανησυχούν για την
κυβερνητική διαφθορά και ανικανότητα.

«Ώς τώρα οι πολιτικοί σ’ αυτή τη χώρα επεδίωκαν την εξουσία για προσωπικό
κέρδος», λέει στον Μαρκ Χάινριχ του Ρώυτερ, τον οποίο υποδέχθηκε με παντόφλες
στο σπίτι όπου φιλοξενείται στο ορεινό χωριό Σιπκόβιτσα. «Αυτό που χρειάζεται
η Μακεδονία είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, όχι μόνο για τους Μακεδόνες ή
τους Αλβανούς, αλλά για όλο τον λαό, όπως στην Ελβετία. Ο λαός πρέπει να
απελευθερωθεί από την εθνοτική νοοτροπία, να αποκτήσει κόμματα που να
βασίζονται όχι στις εθνότητες, αλλά στην ποιότητα των προγραμμάτων και της
πολιτικής τους. Έτσι η Μακεδονία θα μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα επιτύχει
τις σύγχρονες ευρωπαϊκές προδιαγραφές».

Ο Αχμέτι έχει ξεκινήσει αυτή την εποχή μια «επίθεση γοητείας», υποδεχόμενος
δημοσιογράφους, κυρίως από τα σλαβομακεδονικά μέσα ενημέρωσης, για να
διακηρύξει το μήνυμά του για προσέγγιση. Γεννήθηκε στο Κίτσεβο και από το
Γυμνάσιο είχε αρχίσει να δραστηριοποιείται για το δικαίωμα να σπουδάσει στην
αλβανική γλώσσα. «Υπέγραψα μια διακήρυξη και οι αστυνομικοί μού έσπασαν γι’
αυτό τρία δόντια», θυμάται. Έκανε φυλακή, μετά φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της
Πρίστινας στο Κόσοβο. Βγήκε στην παρανομία το 1984, «όταν ήρθαν να με
συλλάβουν», και διέφυγε στην Ελβετία όπου πήρε πολιτικό άσυλο και άρχισε να
δραστηριοποιείται στους κόλπους της διασποράς υπέρ των «εθνικοαπελευθερωτικών»
κινημάτων. Το 1991, οι αρχές της ΠΓΔΜ αρνήθηκαν στον Αχμέτι την υπηκοότητα κι
εκείνος επανεμφανίσθηκε το 1998 με τον UCK στο Κόσοβο. Η σύζυγος και τα δύο
μικρά παιδιά του εξακολουθούν να ζουν στην Ελβετία, η οποία το καλοκαίρι τον
χαρακτήρισε ανεπιθύμητο πρόσωπο επειδή χρησιμοποίησε το έδαφός της για να
υποστηρίξει πολεμικές δραστηριότητες στα Βαλκάνια.