250 δισ. τζιράρουν οι κυνηγοί

Είκοσι επτά είδη ζώων και πουλιών βρίσκονται στο στόχαστρο 250.000 κυνηγών από
τον Σεπτέμβριο και μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου, οπότε και λήγει η κυνηγετική
περίοδος. Τα νόμιμα… Ανάμεσά τους, οι μπεκάτσες, οι τσίχλες και τα κοτσύφια
που αποτελούν τα «αγαπημένα» των κυνηγών. Εκτός από αυτά, δεκάδες ακόμη
«παράνομα θηράματα» ­ κυρίως πουλιά (μεταξύ των οποίων κύκνοι, γεράκια και
αγριόπαπιες) ­ φθάνουν καθημερινά πυροβολημένα στο Κέντρο Περίθαλψης της
Αίγινας. Στα κρεοπωλεία πάντως και στις προθήκες των σούπερ μάρκετ τα «εκλεκτά
εδέσματα» των ημερών, τα αγριογούρουνα, τα ζαρκάδια, τα ορτύκια, οι φασιανοί,
δεν είναι σε καμία περίπτωση «λάφυρα» κυνηγών. Συνήθως είναι εισαγόμενα ή
προέρχονται από εκτροφεία και από ελεγχόμενες κυνηγετικές περιοχές, καθώς η
πώληση θηραμάτων στη χώρα μας απαγορεύεται βάσει νόμου.

Τα κυνηγετικά πάρκα

Πέρα από την παραδοσιακή πλέον κόντρα μεταξύ κυνηγών και οικολόγων, η αγορά
γύρω από το κυνήγι στη χώρα μας και ο ετήσιος τζίρος της, που ξεπερνάει τα 250
δισεκατομμύρια (!) τον χρόνο, διαμορφώνουν μια παγιωμένη κατάσταση που συχνά
φαντάζει αδιέξοδη. Τα κυνηγετικά πάρκα, ένα θεσμός που έδωσε τη λύση στη
διαμάχη κυνηγών και οικολόγων και βοήθησε στην ουσιαστική προστασία των αγρίων
ειδών, αν και έχει δοκιμαστεί με επιτυχία στις χώρες της Ευρώπης, στην Ελλάδα
είναι ακόμη σε πειραματικό στάδιο και δεν φαίνεται να ενθουσιάζει τους
κυνηγούς που προτιμούν τους ανοιχτούς χώρους και την ελευθερία τους.

Η αγορά και τα οικονομικά μεγέθη αναδεικνύονται σε ρυθμιστές των συνθηκών.
Σύμφωνα με στοιχεία της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας – Θράκης το ποσόν
που ξοδεύει ένας κυνηγός τον χρόνο ξεκινάει από 800.000 και συχνά ξεπερνά το
ένα εκατομμύριο δραχμές. «Όταν ένα απλό όπλο, μια καραμπίνα, κοστίζει 100.000
δραχμές και όταν ένα καθαρόαιμο κυνηγετικό κουτάβι κοστίζει 100.000 δραχμές το
λιγότερο, μπορείτε να καταλάβετε για τι μεγέθη μιλάμε», λέει η κ. Γεωργία
Μελανίτου, υπεύθυνη εξειδικευμένου εντύπου που απευθύνεται σε κυνηγούς. «Έχει
υπολογισθεί ότι το ημερήσιο κόστος σε μια κυνηγετική εξόρμηση, μόνο για τις
σφαίρες ανέρχεται σε 3.000 δραχμές. Υπάρχουν 250 διαφορετικές επαγγελματικές
κατηγορίες που απασχολούν χιλιάδες ανθρώπους και στηρίζονται οικονομικά από το
κυνήγι (από τους εμπόρους εξοπλισμού μέχρι τους εκπαιδευτές σκύλων και τους
βιοτέχνες γαλοτσών)». Και όσο κι αν οι ίδιοι οι επαγγελματίες γκρινιάζουν πως
η φετινή χρονιά δεν ήταν από τις καλύτερες, οι άνθρωποι που γνωρίζουν καλά τον
χώρο εξηγούν πως «δεν υπάρχει χρονιά στον συγκεκριμένο κλάδο που να μη φέρει
κέρδη».

Ένας κυνηγός μπαίνει σε όλα αυτά τα έξοδα χωρίς να περιμένει… απόσβεση. «Για
την περιπέτεια και μόνο, για το ταξίδι», όπως λέει ο κ. Τάκης Γιαννόπουλος,
ιδιωτικός υπάλληλος και μανιώδης κυνηγός. Γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να
πουλήσει τα θηράματά του. Στα σούπερ μάρκετ και στα κρεοπωλεία δεν επιτρέπεται
η πώληση θηραμάτων. Το «κυνήγι» που πωλείται εκεί προέρχεται κυρίως από το
εξωτερικό, από χώρες που εδώ και χρόνια έχουν βρει λύση στο πρόβλημα της
προστασίας της άγριας ζωής και οι άγριοι καβγάδες μεταξύ κυνηγών και οικολόγων
έχουν κοπάσει.

«Η διέξοδος βρέθηκε στη λειτουργία ελεγχόμενων περιοχών κυνηγιού, όπου ο
κυνηγός πληρώνει εισιτήριο και κυνηγάει συγκεκριμένα είδη κάτω από τον αυστηρό
έλεγχο κρατικών και ιδιωτικών φορέων», εξηγεί η κ. Μελανίτου. Στην Ελλάδα, μια
τέτοια προσπάθεια βρίσκεται ακόμη στην αρχή. Λειτουργούν οκτώ δημόσιες τέτοιες
περιοχές και άλλες δύο ιδιωτικές. Βρίσκονται στην Αταλάντη, στα Τρίκαλα, στη
Σκόπελο, στη Λάρισα, στην Καλαμάτα, στις Σέρρες, στη Σαμοθράκη. Εκεί ο κυνηγός
μπορεί να βρει ορτύκια, φασιανούς, πέρδικες, μπεκάτσες, τσίχλες, λαγούς,
αγριογούρουνα και περιστεροειδή. Μπορεί να χτυπήσει ορισμένο αριθμό θηραμάτων
και πληρώνει για κάθε ένα είδος που σκοτώνει από 2.000 δραχμές (αν πρόκειται
για ένα μικρό πουλί) μέχρι και 200.000 (αν το θήραμα είναι ελάφι)! Όπως εξηγεί
πάντως η κ. Μελανίτου, «η ανταπόκριση των κυνηγών δεν είναι μεγάλη αφού οι
περισσότεροι προτιμούν να κυνηγούν σε ελεύθερες περιοχές».

Σε εξέλιξη βρίσκεται επίσης η προσπάθεια να λειτουργήσουν εκτροφεία θηραμάτων.
Λειτουργούν ήδη δύο κρατικά και αρκετά ιδιωτικά, την ευθύνη των οποίων έχουν
οι περισσότεροι από τους 250 Κυνηγετικούς Συλλόγους της χώρας μας. «Εκτρέφουν
συνήθως ορτύκια, φασιανούς και λαγούς, καθώς επίσης και ζαρκάδια, αγριόχοιρους
και αγριόγιδες», όπως εξηγεί ο κ. Ιωάννης Ρετζέπης δασολόγος υπεύθυνος
Θηροφυλακής στη Βόρεια Ελλάδα. «Απελευθερώνονται προς κυνήγι συγκεκριμένα
θηράματα παρουσία δασοφυλάκων. Απελευθερώνουν όμως και ζώα για ενίσχυση της
πανίδας ολόκληρων περιοχών. Για παράδειγμα, στην Πελοπόννησο είχε εξαφανισθεί
ο αγριόχοιρος. Μετά την αναπαραγωγή τους σε εκτροφείο, και την απελευθέρωσή
τους, ο αριθμός τους αυξήθηκε».

Όλοι κυνηγούν τους παράνομους

Αγορά κυνηγιού. Ο ετήσιος τζίρος στην Ελλάδα φθάνει έως και τα 250 δισεκατομμύρια δραχμές

Η εικόνα που ζουν αυτές τις ημέρες οι κάτοικοι των Ιωαννίνων μοιάζει να
επαναλαμβάνεται σχεδόν σε όλες τις περιοχές της ορεινής και πεδινής Ελλάδας.
Ένας ολόκληρος στρατός από κυνηγούς, με αυτοκίνητα 4×4, οργώνει τα βουνά.
Εκτός από τους Γιαννιώτες, ανάμεσά τους βρίσκονται κάτοικοι και πολλών ακόμη
περιοχών ­ πολλοί ταξιδεύουν ακόμη και από την Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη. Καθώς
οι φωτιές του 2000 στην περιοχή έχουν απογυμνώσει μεγάλες δασικές εκτάσεις και
έχουν καταστρέψει τις φωλιές πολλών ζώων, τα ζώα αυτά είναι πλέον «εύκολος
στόχος» για τους κυνηγούς. Σύμφωνα με στοιχεία της Αστυνομίας Ιωαννίνων, σε
κάθε οικογένεια αντιστοιχεί ένα κυνηγετικό όπλο. Οι καταγεγραμμένοι κάτοχοι
κυνηγετικών όπλων φτάνουν τους 26.753. Ανάμεσά σ’ αυτούς πολλοί έχουν άδεια
κυνηγίου, άλλοι πάλι όχι, ενώ ο αριθμός των παράνομων κυνηγών δεν μπορεί να
υπολογιστεί με ακρίβεια, ούτε στα Γιάννενα, ούτε σε καμία άλλη περιοχή της
Ελλάδας.

Το παράνομο κυνήγι αποτελεί μάστιγα ακόμη και για τα ίδια τα μέλη των
κυνηγετικών συλλόγων. «Υπάρχουν λαθροθήρες (κυνηγοί με άδεια, οι οποίοι
σκοτώνουν είδη που απαγορεύεται να κυνηγούν) αλλά και κυνηγοί με άδεια ή χωρίς
που εξορμούν σε περιοχές όπου δεν επιτρέπεται το κυνήγι ή σε περιόδους εκτός
της κυνηγετικής», λέει ο υπεύθυνος θηροφυλακής Μακεδονίας Θράκης, δασονόμος κ.
Ιωάννης Ρετζέπης. «Αρκετοί μάλιστα έχουν άδεια οπλοφορίας χωρίς να διαθέτουν
άδεια κυνηγίου. Συνήθως βγαίνουν στα βουνά και πυροβολούν ό,τι… πετάει και
ό,τι κινείται. Αν βγείτε στο βουνό, θα δείτε πως οι οκτώ στους δέκα
κτηνοτρόφους οπλοφορούν. Οι επτά στους δέκα δεν έχουν άδεια κυνηγίου.
Σκοτωμένες αρκούδες, λύκοι και αρπακτικά είναι τα θύματα αυτών των παρανόμων.
Καταστρέφουν χωρίς έλεος τη φύση».

Για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα οι κυνηγοί οργάνωσαν ένα δικό τους σώμα
ελέγχου. Πρόκειται για τη θηροφυλακή. Με δικές τους δαπάνες οι κυνηγοί
πληρώνουν ιδιώτες, οι οποίοι αναλαμβάνουν τα καθήκοντα του «θηροφύλακα». «Οι
θηροφύλακες αποτελούν έναν άτυπο θεσμό. Ένα μέσο αυτοπροστασίας και
αυτοελέγχου των ίδιων των κυνηγών», εξηγεί ο κ. Κώστας Παπακωνσταντίνου,
αντιπρόεδρος της Ορνιθολογικής Εταιρίας.

Νέες «μάχες» με τους οικολόγους

Θύματα λαθροκυνηγών. Εικόνες σαν κι αυτές έχουν εκλείψει από τις χώρες τις Ευρώπης

Δεκάδες πυροβολημένοι κύκνοι και γεράκια φθάνουν καθημερινά στο Κέντρο
Περίθαλψης Άγριων Ζώων και Πουλιών της Αίγινας. Όπως εξηγεί η Μαρία Γανωτή,
υπεύθυνη του Κέντρου, «τις τελευταίες ημέρες έχουν φθάσει εδώ περισσότεροι από
100 κύκνοι. Μόνο την παραμονή των Χριστουγέννων είχαμε 74 εισαγωγές πουλιών,
εκ των οποίων τα 42 ήταν κύκνοι. Η κατάσταση δεν έχει προηγούμενο. Στα τόσα
χρόνια που δουλεύουμε στο Κέντρο, δεν έχουμε ξαναζήσει τέτοια μαζική
προσπάθεια εξολόθρευσης των κύκνων». Τα στοιχεία για τα πυροβολημένα πουλιά
που φθάνουν στην Αίγινα πυροδοτούν εκ νέου τη διαμάχη μεταξύ κυνηγών και
οικολόγων και το πρόβλημα μοιάζει να μη μπορεί να βρει λύση. Οι μεν οικολόγοι
φωνάζουν για καταστροφή, οι δε κυνηγοί εξάρουν την προσπάθειά τους για
προστασία της φύσης. Στις χώρες της Ευρώπης, η λύση βρέθηκε στις μεγάλες σε
έκταση ελεγχόμενες περιοχές κυνηγίου. Εκεί, οι κυνηγοί πληρώνουν εισιτήριο,
μπορούν να κυνηγήσουν μόνο τα είδη για τα οποία επιτρέπεται το κυνήγι, ενώ
φεύγοντας αφήνουν το αντίτιμο που αναλογεί σε κάθε ένα από τα θηράματά τους.
Τα κυνηγετικά πάρκα ελέγχονται από κρατικούς και δημόσιους φορείς, ενώ
εξειδικευμένο προσωπικό εργάζεται σε κτίρια και εργαστήρια που βρίσκονται μέσα
στις εκτάσεις. Το κυνήγι επίσης επιτρέπεται ελεύθερα σε ιδιωτικές εκτάσεις, οι
οποίες υπάρχουν εν αφθονία στη Μεγάλη Βρετανία, τη Γερμανία και τη Γαλλία.
Στις περιοχες αυτές οργανώνεται από τους ιδιώτες κυνήγι, με συγκεκριμένα
θηράματα. Τα θηράματα επιτρέπεται να πωλούνται σε συγκεκριμένα καταστήματα και
σούπερ μάρκετ.