[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η Άννα είναι 26 χρόνων, έχει μία μικρή κόρη και δουλεύει σε ένα μεγάλο σούπερ
μάρκετ. Αναγκάζεται να εργάζεται με μερική απασχόληση αλλά «τρώει» 8ωρο και
πληρώνεται ως παρτ- τάιμ. Δουλεύει, σκύβει, ανέχεται, ξεροκαταπίνει, «βάζει»
μέσα της την οργή. Βλέπει έξω τις στρατιές των ανέργων και αναγκάζεται να
σιωπά. Να μην καταγγέλλει την παρανομία γιατί θα την απολύσουν. Συμβιβάζεται.

Η Άννα είναι μία από τους χιλιάδες εργαζόμενους που αναγκάζονται να
«υποκύπτουν» μπροστά στον εφιάλτη της ανεργίας. Αναγκάζονται να σιωπούν
αποδεχόμενοι να εργάζονται με μειωμένες αποδοχές ή ακόμη και να αλλάζουν τη
σύμβαση εργασίας τους από πλήρη απασχόληση σε μερική.

Η ζούγκλα στην αγορά εργασίας αποτυπώνεται ανάγλυφα στα επίσημα στοιχεία του
υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (από τους ελέγχους που
πραγματοποιούν μεικτά κλιμάκια του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας και της
Ειδικής Υπηρεσίας Ελέγχων του ΙΚΑ):

– Οι 4 στις 10 επιχειρήσεις απασχολούν προσωπικό χωρίς συμβάσεις εργασίας.

– Η μία στις δύο μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν διαθέτει καταστάσεις και
πρόγραμμα εργασίας προσωπικού, ενώ ο ένας στους δύο εργαζόμενους απασχολείται
περισσότερες ώρες από εκείνες που είχε συμφωνήσει.

– Οι 2 στις 10 επιχειρήσεις είναι άγνωστες ΙΚΑ, ενώ το 15% των εργαζομένων δεν
λαμβάνει την εβδομαδιαία του ανάπαυση.

Η τραγική αυτή κατάσταση – που σε πολλές περιπτώσεις μεταφράζεται σε σύγχρονο
δουλεμπόριο – δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ούτε με τα πρόστιμα που
επιβάλλονται από τους ελεγκτές- βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας. Κι αυτό γιατί
τα κέρδη των εργοδοτών που παρανομούν – από τη μη καταβολή των εισφορών στο
ΙΚΑ κ.ά. – είναι κατά πολύ μεγαλύτερα από τα πρόστιμα. Έτσι το αποτέλεσμα θα
εξακολουθεί να παραμένει το ίδιο, εκμετάλλευση των εργαζομένων υπό τον φόβο
της απόλυσης και μια αγορά εργασίας που δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με το
νέο ανταγωνιστικό περιβάλλον που διαμορφώνεται στην ευρωζώνη.

Κατά τα άλλα η Άννα θα συνεχίζει να ακούει για θυσίες, για τον εκσυγχρονισμό,
για τα καλά της ΟΝΕ. Η Άννα του συμβιβασμού, η Άννα της αδικίας. Καλή χρονιά,
ρε Άννα. Κουράγιο…