[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ανακοινώθηκε λοιπόν το πρόγραμμα της επίσκεψης του Κώστα Σημίτη στις Ηνωμένες
Πολιτείες. Ο Πρωθυπουργός θα γίνει δεκτός στον Λευκό Οίκο στις 10 Ιανουαρίου
για μια συνάντηση μιας ώρας με τον Τζορτζ Μπους, που ευκαιρίας δοθείσης θα
μάθει κατά πού πέφτει και η Ελλάδα! Διότι, μέχρι τώρα, μάλλον από τις
διηγήσεις του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα Τομ Μίλερ γνωρίζει ό,τι γνωρίζει.
Άλλωστε, αν είχε εντρυφήσει περισσότερο στα προβλήματα της περιοχής, θεωρητικά
θα ήταν αδύνατον να εισηγηθεί μέσω των εν Ευρώπη εκπροσώπων του Βρετανών, ένα
κείμενο όπως αυτό, για τον ευρωστρατό. Θεωρητικά, γιατί πρακτικά αυτό το έργο
το έχουμε ξαναδεί. Σχεδόν τριάντα χρόνια τώρα παίζεται: το καλό παιδί είναι η
Τουρκία, το απόπαιδο η Ελλάδα. Πόσοι και πόσοι Αμερικανοί Πρόεδροι δεν
πέρασαν, που φιλοδόξησαν – στα λόγια – πότε να επιλύσουν το Κυπριακό και πότε
να φέρουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων Ελλάδα και Τουρκία. Απέτυχαν, διότι
στην πραγματικότητα εκείνο που πρώτα απ’ όλα τούς ενδιέφερε ήταν το πώς θα
ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις της Τουρκίας. Τι κάνει τώρα τον Πρόεδρο Μπους να
πιστεύει ότι θα τα καταφέρει, είναι ένα ερώτημα…

Αυτή πάντως είναι η μία πλευρά του θέματος. Η άλλη, είναι το πώς πηγαίνει στις
ΗΠΑ η ελληνική κυβέρνηση. Τι πιστεύει δηλαδή ότι θα γίνει. Τι επενδύει στην
επίσκεψη αυτή. Αν είναι για δημόσιες σχέσεις Ο.Κ. («όλα καλά» σημαίνει αυτό,
και είναι ελληνικά, δεν είναι αμερικανικά), και πρόβλημα κανένα. Αν πηγαίνει
όμως με την ελπίδα ότι θα επιλυθούν τα εθνικά μας θέματα, τότε είναι μακριά
νυχτωμένη. Πρώτον, γιατί τίποτε δεν δείχνει ότι η αμερικανική εξωτερική
πολιτική έχει αναβαθμίσει την Ελλάδα έναντι της Τουρκίας. Δεύτερον, διότι οι
Αμερικανοί έχουν μερικές εμμονές και τίποτε περισσότερο σε σχέση μ’ εμάς: ας
πούμε η τρομοκρατία αποτελεί γι’ αυτούς μεγαλύτερη προτεραιότητα απ’ ό,τι τα
προβλήματα που μας προκαλεί η Τουρκία στο Αιγαίο. Και τρίτον, η πολιτική των
ΗΠΑ μπορεί να περιγραφεί με δύο λόγια ως εξής: καλοί οι Έλληνες για να
ψηφίζουν στις αμερικανικές εκλογές οι ομογενείς τους, αλλά η Τουρκία είναι ο
χωροφύλακάς μας στην περιοχή. Ποιος μπορεί να αγνοεί αυτές τις αλήθειες; Κατά
τη γνώμη μας, κανείς. Όσο και αν πιστεύει ότι όσα προαναφέρθηκαν δεν είναι
τίποτε περισσότερο από ένας στείρος αντιαμερικανισμός. Η ιστορία διδάσκει. Και
νουθετεί…