Τι είναι και τι θέλει η ΑΤΤΑC

Ο κ. Γεράσιμος Γεωργάτος, μέλος του Δ.Σ. της Attac – Ελλάδα, αναφέρεται στο
άρθρο του κ. Α. Ανδριανόπουλου («ΤΑ ΝΕΑ», φ. 1.12.2001), όπου γινόταν αναφορά
στην Attac. Μεταξύ άλλων σημειώνει τα εξής:

«Καταρχήν ευχαριστούμε πολύ τον κ. Ανδριανόπουλο για την εκτίμησή του ότι η
ίδρυση κινήματος πολιτών Attac και στην Ελλάδα θα σημαδέψει αρκετά σοβαρά τις
μελλοντικές εξελίξεις. Συμφωνούμε ανεπιφύλακτα μαζί του. Μοιάζει όμως
αντιφατικός ο χαρακτηρισμός της Attac εκ μέρους του ως “γαλλικό
γκρουπούσκουλο”. Αν είναι έτσι, τότε πώς θα σημαδέψει σοβαρά τις εξελίξεις;..

Ακολούθως, ο κ. Ανδριανόπουλος, ηθελημένα ή αθέλητα, διατείνεται ότι η Attac
αντιμάχεται την παγκοσμιοποίηση. Πρόκειται για την κλασική μέθοδο να
αποδίδουμε σε κάποιον πλασματικά χαρακτηριστικά και με βάση αυτά να ασκούμε
μετά την κριτική μας. Και όμως, η Attac, όπως και μεγάλο μέρος των νέων
κοινωνικών κινημάτων, δεν αντιμάχεται την παγκοσμιοποίηση, αλλά τη σημερινή
νεοφιλελεύθερη εκδοχή της και τα δεινά που απορρέουν από αυτήν. Εξάλλου, η
παγκοσμιοποίηση αποτελεί ιστορική αναγκαιότητα…

Είναι γεγονός, όπως σημειώνει ο κ. Ανδριανόπουλος, ότι ο βραβευμένος με Νόμπελ
(1981) Αμερικανός οικονομολόγος James Tombin αποκήρυξε την Attac και δήλωσε
πως ποτέ ο φόρος αυτός δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση των
φτωχών. Όμως, οι επιστημονικές και κοινωνικές θεωρίες μοιάζουν λίγο με τα έργα
τέχνης. Από τη στιγμή που θα διατυπωθούν αρχίζουν και ταξιδεύουν, χωρίς να
ανήκουν πλέον αποκλειστικά στον δημιουργό τους…

Δεν αντιλαμβάνομαι λοιπόν το επιχείρημά του για δογματική προσήλωση σε ό,τι
δήλωσε ο ίδιος ο Tombin. Γιατί δεν θα μπορούσαν τα έσοδα από έναν τέτοιο φόρο
­ που ανέρχονται μέχρι 300 δισ. δολάρια ετησίως ­ να διατεθούν για την
αντιμετώπιση της φτώχειας, της πείνας, της αρρώστιας και γενικότερα των
ανισοτήτων, όταν ο ΟΗΕ εκτιμά ότι 80 δισ. δολάρια αρκούν για να θρέψουν και να
περιθάλψουν όλα τα παιδιά στον Τρίτο Κόσμο;

Να σημειώσουμε ακόμα ότι ο φόρος Tombin αποτελεί κεντρικό, όχι όμως και
μοναδικό αίτημα της Attac. Η θεματολογία των αιτημάτων της περιλαμβάνει την
κατάργηση των χρεών των φτωχών χωρών, τον έλεγχο και την κατάργηση των
φορολογικών παραδείσων που τους χρησιμοποιούν όχι μόνο επιχειρηματίες αλλά και
εγκληματίες, τη μεταρρύθμιση των διεθνών οργανισμών ώστε να δρουν προς όφελος
των πολιτών και όχι των αγορών, την προάσπιση των συλλογικών δημοσίων αγαθών
που εκχωρούνται διεθνώς στον ιδιωτικό τομέα, κ.λπ. Όλα αυτά ο κ.
Ανδριανόπουλος τα χαρακτηρίζει συλλήβδην ανοησίες. Όπως είναι και απορίας
άξιος ο ισχυρισμός του ότι οι “ντόπιοι” ιδρυτές της Attac είναι βέροι
αντιαμερικανοί αριστεριστές. Γνωρίζει με τόση ακρίβεια τα ονόματα και την
ιδιότητά τους; Τον διαβεβαιώ ότι ο γράφων ουδεμία σχέση έχει με αυτό τον χώρο.
Όχι γιατί αποτελεί αμάρτημα, αλλά επειδή έχει άλλες απόψεις. Εξάλλου, ένας από
τους λόγους της ευρύτατης απήχησης της Attac είναι ότι δεν έχει σχέση με
πολιτικά κόμματα και δεν ενδιαφέρεται για την πολιτική καταγωγή των μελών της.
Αρκεί να αποδέχονται τις αρχές και τους στόχους της».