Αμερικανική πρωτοβουλία και στην ανασυγκρότηση

Στη βρετανική πρεσβεία στην Καμπούλ επικρατούσε μια ζεστή ατμόσφαιρα τις
προάλλες, με κεφτεδάκια, ποντς από φρούτα και φιλικές συμβουλές πώς θα
αποφύγεις να σε βρει καμιά σφαίρα στο κεφάλι. Τόσοι πολλοί διπλωμάτες και
δημοσιογράφοι έχουν συρρεύσει στην αφγανική πρωτεύουσα τις δύο τελευταίες
εβδομάδες, που στο «Ιντερκοντινένταλ», το μεγαλύτερο ξενοδοχείο, διατηρούν
λίστα αναμονής που είναι κλεισμένη μέχρι τον Φεβρουάριο – το διαπιστώνεις αφού
κουβαλήσεις μέχρι εκεί τις βαλίτσες σου καμιά εκατοστή μέτρα, διακινδυνεύοντας
να τιναχτείς στον αέρα από κάποιο παγιδευμένο αυτοκίνητο. Οι ξένοι με τα
δολάριά τους έχουν ανεβάσει τόσο τις τιμές, που οι Αφγανοί έχουν αρχίσει να
πιστεύουν πως επιτέλους ο Θεός παίρνει το μέρος τους. Οι μοναδικοί ξένοι που
μέχρι τώρα δεν έχουν σπεύσει στην Καμπούλ είναι οι Αμερικανοί. Διπλωμάτες από
άλλες μεγάλες χώρες στήνουν ήδη τις πρεσβείες τους, αλλά οι Αμερικανοί
διπλωμάτες είναι προκλητικά απόντες.

Η βραδυπορία της αμερικανικής διπλωματίας είναι μία ακόμη ένδειξη ότι η
Ουάσιγκτον κινδυνεύει να διαπράξει τα ίδια λάθη στα οποία είχε υποπέσει πριν
από μια δεκαετία, όταν είχε κερδίσει τον πόλεμο κατά των σοβιετικών εισβολέων
στο Αφγανιστάν, αλλά αργότερα είχε προδώσει τους Αφγανούς εγκαταλείποντάς τους
στην τύχη τους. Δακτυλοδεικτούμε άλλες χώρες επειδή επέτρεψαν να γίνει το
Αφγανιστάν άντρο τρομοκρατών, αλλά εμείς υπήρξαμε εκείνοι που εγκαταλείψαμε
τους Αφγανούς στις αντιμαχόμενες παρατάξεις τις οποίες πάλι εμείς εξοπλίσαμε
και ανάψαμε το θρησκευτικό φανατισμό τους στον πόλεμό μας κατά της Σοβιετικής
Ένωσης. Ο τρομοκρατικός «βάλτος», όπως μας αρέσει να αποκαλούμε το Αφγανιστάν,
είναι εν μέρει «made in USA».

Φαίνεται πως δεν διδαχθήκαμε. Ο πρόεδρος Μπους βλέπει πως η δουλειά του εδώ
τελειώνει με την νίκη επί των Ταλιμπάν και της Αλ Κάιντα. Ύστερα, θα
ανακαλέσει αμέσως τα στρατεύματά του στην πατρίδα. Όμως, είναι πια καιρός να
τολμήσουν οι Αμερικανοί να αναπτύξουν στο Αφγανιστάν τόσο διπλωμάτες όσο και
στρατεύματα. Σε αυτόν τον παράξενο κόσμο της Καμπούλ, εκείνο που χρειάζεται
περισσότερο από όλα είναι να αναλάβουν οι Αμερικανοί πρωτοβουλία όχι μόνο στην
καταστροφή αλλά και στην ανασυγκρότηση.