«Τα δημοκρατικά δικαιώματα να μη γίνουν παράπλευρες απώλειες του πολέμου κατά της τρομοκρατίας»

Οι ευρωπαΪκές κυβερνήσεις έχουν αντιδράσει στις τρομοκρατικές επιθέσεις που
έγιναν εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής προτείνοντας νέους νόμους,
οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις είναι πιο σκληροί και περιοριστικοί από
εκείνους που ετέθησαν σε ισχύ όταν οι ίδιες αυτές οι κυβερνήσεις αντιμετώπισαν
προβλήματα εσωτερικής τρομοκρατίας.

Χώρες όπως η Βρετανία, η Γερμανία, η Γαλλία και η Ισπανία αντιμετωπίζουν
διαρκώς τις τρεις τελευταίες δεκαετίες τρομοκρατικά χτυπήματα και εκτελέσεις
πολιτών από εγχώριες τρομοκρατικές οργανώσεις. Εντούτοις όλες αυτές οι χώρες
έχουν κινηθεί από τις 11 Σεπτεμβρίου κατά τρόπο που να ενισχύει σοβαρά τα
μέτρα ασφαλείας, τα οποία ήδη θεωρούνταν ότι ήταν υπερβολικά αυστηρά για
δυτικές κοινωνίες.

Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας έχει αναπτυχθεί ένας διάλογος όμοιος με
εκείνον που εκτυλίσσεται τον τελευταίο καιρό στις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά
με το κατά πόσον τα πάρα πολύ αυστηρά μέτρα ασφαλείας παραβιάζουν τα θεμελιώδη
ατομικά και πολιτικά δικαιώματα και τις βασικές ανθρώπινες ελευθερίες.

“Η συλλογική ασφάλεια δεν είναι εχθρός της ατομικής ελευθερίας”, είπε τον
περασμένο μήνα ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας Ντανιέλ Βαλιάν κατά τη
διάρκεια της συζήτησης που έγινε στο γαλλικό Κοινοβούλιο όταν εισήγαγε προς
συζήτηση την πρόταση νόμου που εκπόνησε για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Και τόνισε: “Τώρα πλέον μιλάμε με όρους πριν και μετά την 11η Σεπτεμβρίου”.

Μάλιστα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες κινήθηκε αμέσως για να
δημιουργήσει ένα πανευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, καθώς και να καταλήξει σε έναν
κοινό ορισμό τού τι είναι “τρομοκρατικό έγκλημα”, το οποίο και θα τιμωρείται
με ποινή έως και 20 χρόνων φυλάκισης.

Ωστόσο μία ομάδα έγκριτων δικηγόρων, νομικών και ανώτατων δικαστών από το
Βέλγιο, τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιρλανδία, την Ιταλία και την Ολλανδία έχει
καταδικάσει με σφοδρότητα την πρωτοβουλία αυτή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

“Τα δημοκρατικά δικαιώματα δεν θα πρέπει να γίνουν οι παράπλευρες απώλειες του
πολέμου κατά της τρομοκρατίας” υπογραμμίζουν οι νομικοί αυτοί, τονίζοντας ότι
οι προτεινόμενες νομοθετικές ρυθμίσεις “δολοφονούν την ελευθερία”.

Σύμφωνα πάντως με τους εισηγητές αυτής της αυστηρότερης και πιο περιοριστικής
νομοθεσίας, οι νέες νομοθετικές ρυθμίσεις στοχεύουν στο να δοθεί ένας κοινός
ορισμός της τρομοκρατίας, να αυξηθεί η συνεργασία ανάμεσα στις διάφορες
επιμέρους εθνικές δυνάμεις ασφαλείας, και στην εναρμόνιση των ποινών για
τρομοκρατικές ενέργειες.

Οι επικριτές ωστόσο αυτής της προτεινόμενης νομοθεσίας τονίζουν ότι, εάν γίνει
τελικά νόμος, ελλοχεύει ο κίνδυνος να ποινικοποιηθούν απλές μορφές πολιτικής
διαμαρτυρίας, όπως είναι η καθιστική διαμαρτυρία, οι διάφορες απεργίες, καθώς
και άλλες μορφές άσκησης θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών.