Τον αθώωσαν δικαστές και γονείς

Στα μάτια του είδαν την αλήθεια. Η απολογία του ήταν εξομολόγηση από
καρδιάς και το κλάμα του διέκριναν ότι ήταν κλάμα αγάπης.

Γιάννης Θωμάτος. Χάθηκε στην αγκαλιά των δικών του ανθρώπων, δικαιωμένος πια έπειτα από την αθώωσή του, ο 27χρονος που κατηγορήθηκε ότι στραγγάλισε τη φίλη του

Δικαστές και ένορκοι του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου της Αθήνας πίστεψαν τον
27χρονο Γιάννη Θωμάτο, ο οποίος ήταν κατηγορούμενος για τη δολοφονία της
29χρονης φίλης του Μαρίας Ζωγλοπίτου, που είχε βρεθεί νεκρή μέσα στο σπίτι της
στο Θησείο το απομεσήμερο της 3ης Ιουλίου 1997. Με μόνο τη λέξη «αθώος»
έγραψαν τον επίλογο της ιστορίας.

Και αν σε παρόμοια εγκλήματα η κάθαρση έρχεται με την τιμωρία του δράστη, στην
περίπτωση του Γιάννη η αθώωση του ήταν «χρέος ψυχής» όχι μόνο για την
οικογένεια του κατηγορουμένου και τους φίλους του, αλλά και για τους συγγενείς
της άτυχης κοπέλας, που ούτε για μία στιγμή δεν πίστεψαν ότι αυτός ήταν ο
δολοφόνος. Ένιωθαν χρέος απέναντι στη μνήμη του παιδιού τους να βοηθήσουν τον
άνθρωπο με τον οποίο μοιράστηκε τα τελευταία χρόνια της ζωής της.

Η ετυμηγορία

Μόλις άκουσαν την ομόφωνη αθωωτική ετυμηγορία και κατάλαβαν πως έφτασαν στο
τέλος αυτής της επώδυνης για όλους διαδρομής αποχώρησαν διακριτικά από την
αίθουσα του δικαστηρίου. Είχαν εκπληρώσει τον δικό τους ρόλο συνδράμοντας στην
απονομή του δικαίου. Ο Γιάννης, που λίγο νωρίτερα είχε ακούσει τον εισαγγελέα
της έδρας κ. Π. Βέρροιο, να ζητεί την ενοχή του ξέσπασε σε λυγμούς. Μέσα στα
επόμενα λεπτά χάθηκε στην αγκαλιά όλων εκείνων που τον αγάπησαν, τον πίστεψαν
και δεν τον άφησαν μόνο του ούτε τους μήνες που βρέθηκε στη φυλακή μετά την
πρωτόδικη καταδίκη του σε κάθειρξη 12 ετών.

Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν απόφαση ζωής για τον Γιάννη, που όλα αυτά τα
χρόνια πονούσε διπλά. Γιατί είχε χάσει τον άνθρωπό του, αλλά και γιατί τον
κατηγορούσαν για τη δολοφονία της γυναίκας με την οποία ονειρευόταν να ζήσουν
μαζί… «Όταν είδα τη Μαρία μελανιασμένη στο δωμάτιό της, κατάλαβα ότι κάτι
δεν πάει καλά. Έπαθα σοκ. Έτρεξα και φώναξα αμέσως τη φίλη της. Δεν ήθελα να
το πιστέψω αυτό που είδα», υποστήριξε απολογούμενος ο κατηγορούμενος, που δεν
μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του.

Πρόεδρος: Ήξερες ότι η Μαρία είχε επιληπτικές κρίσεις;

Κατηγορούμενος: Μου το είχε γράψει όταν βρισκόταν στο Λονδίνο.

Πρόεδρος: Αν σου πω ότι παίζεις θέατρο, θα σε εξοργίσει;

Κατηγορούμενος: Βεβαίως, γιατί είμαι αθώος.

Πρόεδρος: Θα έπρεπε να σε εξοργίσει για ένα ακόμα λόγο, γιατί έτσι
αμφισβητώ το κλάμα σου, που είναι κλάμα αγάπης.

Κατηγορούμενος: Δεν θα έκανα ποτέ κακό στη Μαρία.

Ο εισαγγελέας

Ο μόνος που προσέγγισε από την απέναντι «κορυφή της ενοχής» την υπόθεση ήταν ο
εισαγγελέας της έδρας, ο οποίος στηριζόμενος ουσιαστικά στην άποψη του
ιατροδικαστή κ.Ν. Καρακούκη πείστηκε ότι ο κατηγορούμενος είχε στραγγαλίσει τη
φίλη του.

Στην αγόρευσή του χαρακτήρισε υποκειμενική την κατάθεση του δεύτερου
ιατροδικαστή κ. Μ. Ματσάκη (σ.σ. απέδωσε τον θάνατο της κοπέλας σε επιληψία)
γιατί κατά τη άποψή του στηρίχτηκε σε οριακές περιπτώσεις ώστε να αποκλείσει
τον στραγγαλισμό.

Λες και η παρούσα υπόθεση δεν θα μπορούσε να ήταν ακόμη μία από αυτές που στη
συνείδηση του εισαγγελέα έχουν καταγραφεί ως οριακές…

Οι συνήγοροι υπεράσπισης του Γιάννη κ.κ. Βασ. Δημακόπουλος και Θ.
Θεοδωρόπουλος μίλησαν για ιατροδικαστική πλάνη, που ευτυχώς δεν κατέληξε και
σε δικαστική πλάνη.