ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Παντρέψτε τους τρομοκράτες!

«Θες να μάθεις πώς εξαλείφεται η τρομοκρατία; Θα σου πω. Θα σου πω κάτι που
δεν το ξέρει κανείς. Κάτι που δεν έχει γραφτεί ποτέ. Θα σου φανεί περίεργο,
αλλά είναι αλήθεια. Άκου».

Στη Χάιφα: θα είχε άραγε αποτραπεί αυτή η έκρηξη αν είχε βρει γυναίκα ο καμικάζι;

Ο αμερικανός δημοσιογράφος κάθησε, άκουσε, και δημοσίευσε το μυστικό στο
τελευταίο τεύχος του «Atlantic Monthly», κάτω από τον εντυπωσιακό τίτλο «Πώς
οι τρομοκράτες σταμάτησαν την τρομοκρατία». Αλλά ο αμερικανός απεσταλμένος στη
Μέση Ανατολή δεν πρόλαβε να διαβάσει το άρθρο. Ή, πάλι, μπορεί να το διάβασε,
αλλά να μην πρόλαβε να ψάξει για νύφες. Γεγονός είναι ότι ξέφυγαν άλλοι τρεις
καμικάζι από τα δίχτυα του έρωτα και αιματοκύλισαν την Ιερουσαλήμ και τη
Χάιφα. Κρίμα, γιατί αν είχαν γνωρίσει την κατάλληλη γυναίκα, σίγουρα θα
έβρισκαν αυτομάτως και δουλειά, θα έστελναν τα παιδιά τους στο σχολείο, θα
κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο καινούργιο τους κράτος, και δεν θα έβρισκαν κανένα
λόγο να ζώνονται εκρηκτικούς μηχανισμούς και να τινάζονται στον αέρα μαζί με
όποιον βρίσκεται κοντά τους.

Η ιστορία αρχίζει λίγο μετά την επίθεση του «Μαύρου Σεπτέμβρη» στους
Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου, τον Σεπτέμβριο του 1972. Οι παλαιστίνιοι
τρομοκράτες πέτυχαν και τους δύο στόχους τους: να αναγκάσουν τη διεθνή κοινή
γνώμη να συνειδητοποιήσει το δράμα των Παλαιστινίων, και να εκβιάσουν την
πρόσκληση του Γιασέρ Αραφάτ στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Αν όμως οι επιθέσεις
αυτού του είδους συνεχίζονταν, θα χανόταν ό,τι είχε κερδηθεί. Ο Αραφάτ ζήτησε
έτσι από τον έμπιστό του Αμπού Ιγιάντ, υπεύθυνο ασφαλείας, να αποσύρει τον
«Μαύρο Σεπτέμβρη» από την κυκλοφορία. Εκείνος, μαζί με ένα σύμβουλό του,
έψαξαν για μήνες πώς να λύσουν το πρόβλημα. Να σκοτώσουν τους συντρόφους, δεν
τους πήγαινε. Να τους πείσουν πως η ζωή είναι ωραία, δεν μπορούσαν. Τελικά το
βρήκαν: θα τους πάντρευαν. Θα τους πρόσφεραν ένα λόγο να ζήσουν, αντί να
πεθάνουν.

Κι έτσι ­ διηγείται ο σύμβουλος του Αμπού Ιγιάντ στον δημοσιογράφο του
«Atlantic Monthly» ­ οι δύο άνδρες επισκέφθηκαν προσφυγικά στρατόπεδα
και γραφεία της ΟΑΠ, γύρισαν διάφορες μεσανατολικές πρωτεύουσες, βρήκαν τις
πιο ελκυστικές Παλαιστίνιες, και τους είπαν πως η πατρίδα τις χρειάζεται.
Έπρεπε να έλθουν επειγόντως στη Βηρυτό. Εκατό απ’ αυτές δέχθηκαν. Κι εκεί, σε
ένα είδος μεικτού κολλεγίου, γνωρίστηκαν με τους (πρώην) τρομοκράτες, τους
ερωτεύτηκαν, και τους παντρεύτηκαν. Έβαλε βέβαια κι ο Αραφάτ το χεράκι του:
όποιο μέλος του «Μαύρου Σεπτέμβρη» παντρευόταν μία από τις κοπέλες, θα έπαιρνε
3.000 δολάρια, ένα διαμέρισμα στη Βηρυτό με ψυγείο και τηλεόραση, και μια
ήσυχη δουλειά. Όποιο ζευγάρι έκανε και παιδί μέσα σε ένα χρόνο, θα έπαιρνε
άλλα 5.000 δολλάρια.

Ε, λοιπόν, το σχήμα δούλεψε. Οι λύκοι έγιναν αρνάκια. All you need is love,
καταλήγει ο δημοσιογράφος (χωρίς καμιά διάθεση για καλαμπούρι). Μήπως, αντί
για βόμβες, θα πρέπει λοιπόν το φρούριο της Τόρα Μπόρα να βομβαρδιστεί με γυναίκες;