«Έξοδος» Σημίτη το 2002

«Λονδίνο, Άμστερνταμ ή Βερολίνο, έχεις ξεχάσει πού ακριβώς θέλεις να πας ­ όσα
κι αν έχω δανεικά πια δεν σου δίνω, να κάνεις βόλτες με το “μάτζικ μπας”»,
λέει ένα τραγούδι του συγκροτήματος «Τρύπες». Ο Κώστας Σημίτης μπορεί να
ταξιδεύει με «αιρ μπας» και να ακούει κυρίως κλασική μουσική, κατά τα λοιπά
όμως ο ροκ αυτός στίχος αποδίδει τέλεια το πρόγραμμά του. Ακόμη και στο Τόκιο
θα φθάσει.

Από τον Δεκέμβριο αυξάνεται εντυπωσιακά η δραστηριοποίηση του Πρωθυπουργού σε
θέματα διεθνών σχέσεων. Επίσκεψη του Ρώσου Προέδρου Πούτιν στην Αθήνα, αλλά
και ταξίδια του κ. Σημίτη σε Ολλανδία και Σλοβενία με αποκορύφωμα τη σύνοδο
κορυφής της Ε.Ε. στο Λάακεν (ενώ θα παρεμβληθεί και ιδιωτική μετάβαση στη
Γερμανία).

Ιστορική συνάντηση

Το 2002 το «τέμπο» δυναμώνει, αφού στην αρχή της χρονιάς ο Πρωθυπουργός θα
επισκεφθεί τον Τζορτζ Μπους στην Ουάσιγκτον. Μέγαρο Μαξίμου και Λευκός Οίκος
βρίσκονται αυτήν την περίοδο σε διπλωματική διαβούλευση για την ακριβή
ημερομηνία του ταξιδιού και το περιεχόμενο της ατζέντας των συνομιλιών. Έτσι
κι αλλιώς, η συνάντηση θα είναι ιστορική, αφού για πρώτη φορά Πρωθυπουργός του
ΠΑΣΟΚ συναντάται με Ρεπουμπλικανό Πρόεδρο των ΗΠΑ.

Η «έξοδος» του κ. Σημίτη δεν είναι τυχαία. Με κλεισμένα τα εσωτερικά πολιτικά
μέτωπα μετά το συνέδριο και τον ανασχηματισμό, ο κ. Σημίτης μπορεί πλέον να
ασχοληθεί απερίσπαστος με τα «μεγάλα» διεθνή θέματα. Άλλωστε, το επιτελείο του
στο Μέγαρο Μαξίμου εκτιμά ότι στον τομέα αυτό ο Πρωθυπουργός υπερέχει απόλυτα
απέναντι στο υπόλοιπο πολιτικό προσωπικό της χώρας.

«Τα τελευταία δέκα χρόνια», λένε συνεργάτες του Πρωθυπουργού, «μόνο ο κ.
Σημίτης είχε διεθνές ανάστημα. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης τα έπαιξε και τα
έχασε όλα στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, ενώ η ασθενική κράση του Ανδρέα
Παπανδρέου δεν του επέτρεψε να έχει παρουσία στο εξωτερικό όπως την δεκαετία
του ’80». Σύμφωνα με τη συλλογιστική αυτή, «η νίκη στις εκλογές του 2000
πέρασε από το Ελσίνκι και το κλείδωμα της ΟΝΕ».

Η ελληνική προεδρία

Ο πλανητάρχης Τζορτζ Μπους και ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαδίμιρ Πούτιν είναι δύο από τους ηγέτες με τους οποίους θα συναντηθεί ο Σημίτης στο αμέσως επόμενο διάστημα

Με τον ίδιο τρόπο, στο Μέγαρο Μαξίμου οραματίζονται ένα δεκαοκτάμηνο όπου ο κ.
Σημίτης θα αφήσει τη σφραγίδα του στο διεθνές στερέωμα. Προτεραιότητα το θέμα
της Κύπρου και η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποκορύφωμα η ελληνική
προεδρία του 2003.

Σύμφωνα με άριστα ενημερωμένη πηγή, ακόμη και οι επιλογές στον ανασχηματισμό
έλαβαν υπόψιν τις απαιτήσεις του πρώτου εξαμήνου του 2003. Για τις θέσεις
υπουργών που θα πρέπει να προεδρεύσουν σε κρίσιμα συμβούλια της Ε.Ε.
επελέγησαν πρόσωπα που να μπορούν να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις. Δεδομένου
ότι το πολιτικό προσωπικό του ΠΑΣΟΚ δεν φημίζεται για τον μεγάλο αριθμό
αγγλομαθών, το σταυρόλεξο του ανασχηματισμού είχε πρόσθετες (γλωσσικές)
δυσκολίες.

Η διεθνής δραστηριοποίηση του Πρωθυπουργού δεν περιορίζεται σε θέματα
ελληνικού ενδιαφέροντος. Άλλωστε, σύμφωνα με τη φιλοσοφία του κ. Σημίτη ­ ο
οποίος είχε επικαλεσθεί κάποτε μια ανάλογη ρήση του Ελευθέριου Βενιζέλου ­
πρέπει κανείς να έχει λόγο και ρόλο στα μεγάλα συλλογικά ζητήματα, ώστε να
κατοχυρώσει τη διεθνή θέση. Το κεκτημένο αυτό τού επιτρέπει να είναι πειστικός
και αποτελεσματικός στα ειδικά θέματα που αφορούν τη χώρα του.

«Δεν είναι τυχαίο», λένε οι ίδιες πηγές, «ότι τόσο στο θέμα του Ευρωστρατού
όσο και στη διεύρυνση, οι προσεγγίσεις της Ελλάδας είναι θεσμικές και όχι
στενά ελληνοκεντρικές. Αυτό έκανε τις ελληνικές διαπραγματευτικές θέσεις πολύ
πιο αξιόπιστες». Γι’ αυτό ο κ. Σημίτης έχει ξεκινήσει ένα πρόγραμμα επισκέψεων
των υπό διεύρυνση χωρών (Μάλτα, Σλοβενία, Σλοβακία), προετοιμάζοντας το έδαφος
για το 2003.

Πέραν των ελληνοτουρκικών και του Κυπριακού, η Ελλάδα επιζητεί επίσης
διαμεσολαβητικό ρόλο στη Μέση Ανατολή.

Έτσι ο κ. Σημίτης φέρεται διατεθειμένος να υιοθετήσει ένα προεδρικό στυλ, «ένα
κλικ επάνω από τους άλλους». Το ερώτημα είναι αν η αξία από τη διεθνή του
δραστηριότητα θα έχει πράγματι αντίκρυσμα και στα εσωτερικά.