Αποφασισμένος να φτάσει ώς το τέλος ο Λαλιώτης στη μάχη για τη λιβεριανή εταιρεία και τη Ν.Δ.

Ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ είναι ξεκάθαρος: «Το θέμα της παράνομης χρηματοδότησης των κομμάτων είναι θέμα προστασίας της τιμής του πολιτικού κόσμου και πρέπει να είναι υπόθεση όλων»

Τη Δευτέρα το πρωί, ο Κώστας Λαλιώτης επισκέπτεται τον ανακριτή κ.
Παπαευαγγέλου, προκειμένου να του θέσει υπ’ όψιν τα στοιχεία που διαθέτει για
την παράνομη χρηματοδότηση της Ν.Δ. από λιβεριανή εταιρεία. Είναι η κορύφωση
μιας ιστορίας που έχει ξεκινήσει εδώ και πολλούς μήνες, και που αφορά, κατά
τον καταγγέλλοντα, ένα μείζον πολιτικό πρόβλημα: αυτό της χρηματοδότησης των
κομμάτων, από ιδιωτικές, και ως εκ τούτου, αδιαφανείς πηγές. Ο Κ. Λαλιώτης,
που υπερασπίζεται με πολύ πάθος αυτό που κάνει, είναι αποφασισμένος να φτάσει
ώς το τέλος. Ποιο όμως μπορεί να είναι αυτό το τέλος; Ένας παράγοντας της
αγοράς, που γνωρίζει από τον τρόπο που λειτουργούν οι off shore εταιρείες, οι
εταιρείες φαντάσματα (όπως η συγκεκριμένη, η Mayo Investments Corporation),
πιστεύει ότι όλη αυτή η έρευνα θα έχει το αποτέλεσμα τού “ψάχνω ψύλλους στ’
άχυρα” ή “αναζητώ στη Βενετιά βελόνι που χάθηκε”. Και για να αποδείξει ότι
έχει δίκιο, τραβάει από το συρτάρι του έναν φάκελο: “Εδώ μέσα υπάρχει το
συμβόλαιο μιας κυπριακής εταιρείας. Διαβάστε το”. Από τις πρώτες κιόλας
σελίδες του συστατικού της εταιρείας, φαίνεται η δυσκολία του εγχειρήματος.
Γιατί η συγκεκριμένη εταιρεία ανήκει κατά 50% σε δύο άλλες εταιρείες, εκ των
οποίων η μία έχει έδρα την Κύπρο και η άλλη το Λιχτενστάιν. “Μπορώ να βεβαιώσω
ότι η συνέχεια είναι εξίσου μονότονη: οι δύο εταιρείες που εμφανίζονται ως
ιδιοκτήτες της πρώτης εταιρείας, ασφαλώς ανήκουν σε δύο ή περισσότερες
εταιρείες η κάθε μία. Πρόκειται για ένα σύστημα που θυμίζει πυραμίδα”.

Ο Κ. Λαλιώτης, πάλι, δεν ενστερνίζεται αυτές τις απαισιόδοξες εκτιμήσεις.
Θεωρεί ότι οι λογαριασμοί της Mayo “μπορεί και πρέπει να ανοίξουν” και πως
“υπάρχει το νομικό πλαίσιο στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να
διερευνηθούν οι λογαριασμοί”. Ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ είναι ξεκάθαρος. Πιστεύει
ότι “δεν είναι ούτε θέμα προσώπων ούτε θέμα καταστάσεων, ούτε πολύ περισσότερο
θέμα εκδίκησης ή αντεκδίκησης. Είναι πέρα και πάνω απ΄ όλα ένα ζήτημα που μας
αφορά όλους. Γιατί η προστασία της τιμής του πολιτικού κόσμου πρέπει να είναι
υπόθεση όλων μας”.

Η αλήθεια είναι ότι όλο αυτό το διάστημα διεξάγει έναν μοναχικό αγώνα.
Ελάχιστα στελέχη βγήκαν να τον στηρίξουν, παρά το γεγονός ότι ο κυβερνητικός
εκπρόσωπος Χρήστος Πρωτόπαπας ουσιαστικά “έδωσε γραμμή”, υιοθετώντας τις
κατηγορίες Λαλιώτη και επιτιθέμενος στη Ν.Δ. για τα “τρία ψέματα που είπε”,
και τον Κ. Μητσοτάκη. Και δεν το έκαναν γιατί φοβήθηκαν την οικογένεια
Μητσοτάκη και τις αντιδράσεις της (“μην πέσουν στο στόμα τους”). Το έκαναν
περισσότερο, γιατί θεωρούν ότι “αυτή η υπόθεση είναι εκτός εποχής”. Το γεγονός
ότι η προσέγγιση αυτή διακινείται από μια σειρά στελέχη που ανήκουν στο
λεγόμενο εκσυγχρονιστικό ρεύμα, δεν είναι επίσης τυχαίο. Όπως έλεγε μόλις
προχθές το βράδυ ένας οικονομικός υπουργός, “αυτή η υπόθεση ανήκει πια στην
ιστορία. Το να την ανακινείς τώρα, όταν υποτίθεται ότι στόχος σου είναι να
διεμβολίσεις τον χώρο της κεντροδεξιάς, δεν είναι απλώς λάθος, είναι
καταστροφικό. Γιατί το μόνο που καταφέρνει, είναι να δημιουργεί πολώσεις και
διαχωριστικές γραμμές”.

Ο νέος γραμματέας του ΠΑΣΟΚ δεν δέχεται συλλογιστικές αυτού του επιπέδου.
Θεωρεί ότι “έχει χρέος απέναντι στην αλήθεια” να προχωρήσει και αυτό κάνει. Κι
όσο για το πολιτικό σκέλος της ιστορίας, ο κ. Λαλιώτης είναι γνωστό ότι εδώ
και μήνες, από τις αρχές του χρόνου, πιστεύει ότι “πρέπει να αντιπαρατεθούμε
πολιτικά με τη Ν.Δ. σε όλα τα επίπεδα. Ότι έχουμε διαφορές με τη Ν.Δ. και
πρέπει να τις αναδείξουμε. Ότι δεν έχουμε δικαίωμα να συμβιβαζόμαστε με
επαμφοτερίζουσες στάσεις και πολιτικές”. Δικός του όρος ήταν το “τέρμα τα
καρφιτσωμένα χαμόγελα, τώρα θα χορέψουμε σκληρό ροκ”. Και εννοούσε ακριβώς ότι
η κοινωνία αποστρέφει το βλέμμα από την πολιτική επειδή η συνεχής και μόνιμη
παρουσία στα ΜΜΕ των ίδιων ανθρώπων από τα δυο μεγάλα κόμματα έχει
δημιουργήσει αρνητικά ανακλαστικά.

Το θέμα είναι ότι για έναν μεγάλο αριθμό στελεχών του ΠΑΣΟΚ και της
κυβέρνησης, η τακτική αυτή μπορεί να οδηγήσει σε γενικότερα προβλήματα, καθώς
το πρώτο επακόλουθο θα είναι η όξυνση. Από τον Γιώργο Πασχαλίδη ως την Άννα
Διαμαντοπούλου, το “σκληρό ροκ” και ο υποστηρικτής του δέχονται κριτικές. Αλλά
εκείνος επιμένει. Στην υπόθεση της παράνομης χρηματοδότησης της Ν.Δ. επί
προεδρίας Μητσοτάκη, το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι προσδιορίζει το υπό
διερεύνηση χρονικό διάστημα από το 1985 ως το 1993. Γιατί; Διότι πιστεύει ότι
το “όλοι, μια γροθιά” που διατείνεται η Ν.Δ. ότι θα είναι η αντίδρασή της
απέναντι στις καταγγελίες Λαλιώτη είναι μια πρόσκαιρη στάση. Εκείνοι που
γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα ξέρουν ότι οι δραστηριότητες της λιβεριανής
εταιρείας-φάντασμα πηγαίνουν πολύ πίσω, επί αρχηγίας Ευάγγελου Αβέρωφ. Μόνο,
που όπως υποστηρίζουν συνεργάτες του κ. Λαλιώτη, “ο ευπατρίδης Αβέρωφ
δραχμοποιούσε όλο το συνάλλαγμα που κατατίθετο στους λογαριασμούς της Mayo”.
Άλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι ενδέχεται τη λιβεριανή εταιρεία ο Ε. Αβέρωφ να
την είχε “κληρονομήσει” αναλαμβάνοντας την ηγεσία της Ν.Δ. τον Νοέμβριο του
1981. Και πως οι λογαριασμοί της εταιρείας στο Λονδίνο εξηγούνται από το
γεγονός ότι το εφοπλιστικό λόμπι του Λονδίνου έκανε σ’ αυτούς καταθέσεις για
τη χρηματοδότηση του κόμματος στην Ελλάδα.

Ο κ. Λαλιώτης δεν πρόκειται πάντως να πάει ­ επί του παρόντος τουλάχιστον ­
τόσο πίσω την υπόθεση. Θα περιοριστεί στην 9ετή περίοδο Μητσοτάκη στην ηγεσία
της Ν.Δ. και θα προσπαθήσει να βγάλει άκρη με κάθε τρόπο. Στον εισαγγελέα τη
Δευτέρα, θα ζητήσει εκτός των άλλων και το άνοιγμα των λογαριασμών της
οικογένειας Μητσοτάκη στην Ελβετία, προκειμένου, όπως υποστηρίζει, να φανεί η
σχέση των λογαριασμών της Mayo με τους λογαριασμούς αυτούς. “Θα έχει την τύχη
του Κόλ”, δηλώνει σε κάθε ευκαιρία…

Πέρα από αυτά όμως, το πιο σημαντικό γεγονός είναι η απόφαση του ίδιου του Κ.
Σημίτη να υπάρξει ειδική συνεδρίαση του Εκτελεστικού Γραφείου στην οποία να
αναλυθεί συνολικά η τακτική της αντιμετώπισης της Ν.Δ.. Στη συνεδρίαση αυτή θα
κριθούν πολλά. Και ειδικότερα, αν η κυβέρνηση υιοθετήσει το “αίτημα” Λαλιώτη,
να ζητήσει δικαστική συνδρομή από τις βρετανικές αρχές για το άνοιγμα των
λογαριασμών της Mayo, με το αιτιολογικό ότι διακινήθηκε μέσω αυτών “μαύρο
χρήμα”.