Εκπρόσωποι από 142 χώρες στο Κατάρ

Σκίτσο από τη «Μοντ»

Παρά τα πολυάριθμα εμπόδια, η σύνοδος του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου
πραγματοποιείται τελικά στην Ντόχα του Κατάρ από σήμερα μέχρι τις 13
Νοεμβρίου. Θα είναι η πρώτη μεγάλη διεθνής σύνοδος μετά τις τρομοκρατικές
επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη διαδοχική
ακύρωση τριών ακόμη συνόδων: της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς
Νομισματικού Ταμείου στην Ουάσιγκτον, των Γαλλόφωνων Χωρών στη Βηρυτό και της
Οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών για τη διατροφή και τη γεωργία στη Ρώμη.

Οι αρχές της χώρας έχουν εγγυηθεί την ασφάλεια των αντιπροσωπειών από τις 142
χώρες-μέλη και τις 31 χώρες-παρατηρητές, συνολικά 4.500 ατόμων μαζί με τους
δημοσιογράφους και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις. Οι κίνδυνοι τρομοκρατικών
επιθέσεων, όμως, δεν έχουν εκλείψει. Και ορισμένες χώρες, μεταξύ των οποίων
και οι Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν περιορίσει την αντιπροσωπεία τους. Αυτό που
δεν φοβούνται αντίθετα οι υπουργοί που θα συνεδριάσουν στην έρημο είναι οι
διαδηλωτές. Στο Σιάτλ, οι εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών στους δρόμους
ήταν 40.000. Στην Ντόχα δεν θα είναι πάνω από 300, αφού οι βίζες χορηγήθηκαν
με το σταγονόμετρο. Θα υπάρξουν όμως πολλές διαδηλώσεις σε άλλες πρωτεύουσες,
τόσο στον Βορρά όσο και στον Νότο.

Σε σχέση με το Σιάτλ, το διακύβευμα της συνόδου είναι το ίδιο. Η Ευρωπαϊκή
Ένωση συνεχίζει να υποστηρίζει τον έλεγχο των εμπορικών συναλλαγών,
επισημαίνοντας την κοινωνική και περιβαλλοντική διάσταση του εμπορίου. Οι
χώρες του Νότου διαφωνούν. Και οι Ηνωμένες Πολιτείες, κάτω από την πίεση των
φαρμακευτικών εργαστηρίων, αρνούνται την πρόσβαση των φτωχών χωρών στα φάρμακα
που προστατεύονται από τις ευρεσιτεχνίες.

Η μεγάλη διαφορά με το Σιάτλ είναι ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες έχουν περάσει
στην επίθεση. Εδώ και δύο χρόνια επεξεργάζονται στρατηγικές, διατυπώνουν
λεπτομερείς προτάσεις ακόμη και για τα πιο ευαίσθητα προβλήματα, οικοδομούν
συμμαχίες για να διεισδύσουν στο «τετ-α-τετ» της Ευρώπης με τις Ηνωμένες
Πολιτείες. Στις διεκδικήσεις τους, έχουν την υποστήριξη των κινημάτων των
πολιτών που αγωνίζονται για τη μείωση των ανισοτήτων μεταξύ Βορρά και Νότου.